กฎกระทรวง ฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2495) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485

• จำนวนมาตรา: 2

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๙

(พ.ศ. ๒๔๙๕)

ออกตามความในพระราชบัญญัติ

ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน

พุทธศักราช

๒๔๘๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔

แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕

ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน

พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยน

พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑. ให้ใช้ความต่อไปนี้เป็นข้อ ๒, ๔, ๕, ๖

และข้อ ๗ ของกฎกระทรวงการคลัง ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน

พุทธศักราช ๒๔๘๕ ลงวันที่ ๔ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๘๕ ตามลำดับ

“ข้อ ๒. ห้ามมิให้บุคคลใดส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศ

ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตหรือหลักทรัพย์ไปนอกประเทศ

เว้นแต่

(๑) ผู้ที่ประสงค์จะเดินทางไปต่างประเทศจะพาเงินตราต่างประเทศ

ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตออกไปพร้อมกับตนได้เป็นมูลค่าไม่เกินคนละ ๓,๕๐๐ บาท

แต่ครอบครัวหนึ่งซึ่งใช้หนังสือเดินทางฉบับเดียวกันไม่เกิน ๗,๐๐๐ บาท

(๒) ผู้เดินทางผ่านจะพาเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตออกไปพร้อมกับตนได้แต่ละชนิด

เป็นมูลค่าไม่เกินกว่าที่ตนได้นำเข้ามาในราชอาณาจักร

(๓) การส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศ

ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต

หรือหลักทรัพย์ไปนอกราชอาณาจักร เพื่อกิจธุระโดยปกติระหว่างประเทศ (current

international transactions) อันมิใช่เป็นการโอนเงินทุน และหมายความรวมตลอดถึง

(ก) การชำระหนี้เกี่ยวกับการค้ากับต่างประเทศ

กิจการค้าปกติรวมทั้งบริการและความสะดวกที่ให้โดยปกติสำหรับการธนาคารและเครดิตในระยะสั้น

(ข) การชำระดอกเบี้ยเงินกู้และการชำระเงินได้สุทธิอันเกิดจากการลงทุนอย่างอื่น

(ค) การชำระเงินเป็นจำนวนพอสมควร

ตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนด

เพื่อผ่อนใช้เงินกู้หรือค่าสึกหรอในการลงทุนโดยตรง

(ง)

การส่งเงินเพื่อเลี้ยงครอบครัวเป็นจำนวนพอสมควรตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนด

(๔) การส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศ

ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต

หรือหลักทรัพย์ไปนอกราชอาณาจักรในกรณีอื่น ๆ หรือเกินกว่าที่อนุญาตไว้ตามข้อนี้

ต้องได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง”

“ข้อ ๔. ห้ามมิให้บุคคลใดส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศ

ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตหรือหลักทรัพย์ไปนอกประเทศ

นอกจากจะได้ซื้อหรือได้กระทำกิจการผ่านธนาคารรับอนุญาต

หรือห้างหุ้นส่วนบริษัทซึ่งได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเพื่อกระทำกิจการนี้แล้วเท่านั้น

เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง”

“ข้อ ๕. ห้ามมิให้บุคคลใดทำการค้าเงินตราต่างประเทศ

ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต

เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

ธนาคารซึ่งได้รับอนุญาตให้ประกอบการธนาคารพาณิชย์ตามพระราชบัญญัติการธนาคารพาณิชย์

พุทธศักราช ๒๔๘๘ ให้ถือว่าเป็นธนาคารรับอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้”

“ข้อ ๖. ให้ผู้ทำการค้าเงินตราต่างประเทศ

ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต แจ้งรายละเอียดจำนวน ชนิด

และสกุลของเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต

ตลอดจนหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศ

ซึ่งปรากฏอยู่ในบัญชีของผู้ทำการค้าในวันประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้

ไม่ว่าเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตนั้น จะเป็นของผู้ทำการค้าหรือของผู้ที่เคยค้ากับผู้ทำการค้า

ต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง”

“ข้อ ๗. การเปลี่ยนแปลงจำนวน

ชนิด และสกุลของเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต ซึ่งได้แจ้งไว้แล้วตามข้อ ๖ ในทางเพิ่มหรือลด

หรือในกรณีอื่นใด ต้องแจ้งรายละเอียดให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังทราบทุกคราว”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒. ให้ยกเลิกความตามข้อ ๙

แห่งกฎกระทรวงการคลังออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช

๒๔๘๕ ฉบับลงวันที่ ๔ กรกฎาคม ๒๔๘๕

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๕

ภ.

บริภัณฑ์ยุทธกิจ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

จารุวรรณ/ปรับปรุง

๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๕

โชติกานต์/ปรับปรุง

๑๐ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๑๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๙

มีนาคม ๒๔๙๕