ข้อ ๘ กำหนดห้วงระยะเวลาในการจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟ และการจุดและปล่อยบั้งไฟหรือวัตถุอื่นใดอันคล้ายคลึงกันเงื่อนไขการจุดและปล่อยบั้งไฟ และค่าธรรมเนียมการอนุญาต
(๑) ให้กระทำได้ในห้วงเดือนหกตามปฏิทินจันทรคติไทย นับตั้งแต่วันขึ้น ๑ ค่ำ เดือน ๖ ถึงวันแรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ของทุกปี
(๒) อนุญาตให้จุดและปล่อยบั้งไฟได้แต่เฉพาะในการจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟเท่านั้น และอนุญาตแต่เฉพาะหมู่บ้านที่เคยมีประวัติการจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟมาก่อนโดยอนุญาตให้จัดงานหรือจุดและปล่อยบั้งไฟได้เพียง ๑ วันต่อปี ภายในห้วงระยะเวลาตามที่กำหนดใน (๑)
(๓) หมู่บ้านใดที่เคยมีประวัติการจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟนอกเหนือจากห้วงเวลาตาม (๑) อันเป็นการเฉพาะตามเหตุผลความเชื่อของชนเผ่า เช่น ชนเผ่ากะเหรี่ยง หรือเหตุผลความเชื่อของชนเผ่าอื่น ๆ นายอำเภอแห่งท้องที่อาจพิจารณาอนุญาตได้ตามสมควร โดยจำกัดให้จุดและปล่อยได้เพียง ๑ วันต่อปี
(๔) การจุดและปล่อยบั้งไฟ ต้องกระทำในระหว่างเวลา ๐๙.๐๐ นาฬิกา ถึงเวลา ๑๘.๐๐ นาฬิกา
(๕) ก่อนจะมีการจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟตาม (๑) (๒) และ (๓) ในแต่ละปี จะต้องได้รับความเห็นชอบจากที่ประชุมคณะกรรมการหมู่บ้าน/ชุมชน หรือประชาชนของหมู่บ้านหรือชุมชนที่จะจัดงานนั้นก่อน และเมื่อได้รับความเห็นชอบแล้วให้เสนอชื่อบุคคลที่มีความเหมาะสมซึ่งมีภูมิลำเนาในพื้นที่ตำบลนั้น จำนวนไม่น้อยกว่าแปดคน เพื่อให้กำนันท้องที่สำหรับหมู่บ้านหรือนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสำหรับชุมชน ทำการแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการจัดงาน เพื่อให้มีหน้าที่รับผิดชอบดำเนินการจัดงานให้เป็นไปตามประกาศนี้ และเพื่อรับผิดในความเสียหายร่วมกับเจ้าของบั้งไฟต่อบุคคลผู้อาจได้รับความเสียหายจากการจัดงานนั้น เสร็จแล้วให้คณะกรรมการจัดงานดำเนินการขออนุญาตจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟโดยทำเป็นหนังสือต่อนายอำเภอแห่งท้องที่ เมื่อได้รับอนุญาตเป็นหนังสือแล้วจึงจะจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟในหมู่บ้านหรือชมชนนั้น ๆ ได้
การพิจารณาอนุญาตตามวรรคก่อน ให้นายอำเภอแห่งท้องที่พิจารณาถึงประวัติการจัดงานประเพณีของหมู่บ้าน/ชุมชนที่ยื่นคำขอว่าเคยมีประเพณีการจัดงานดังกล่าวมาก่อนหรือไม่ กรณีสั่งอนุญาตให้นายอำเภอแห่งท้องที่จัดทำบันทึกข้อตกลงความรับผิดในทางแพ่งของคณะกรรมการจัดงาน ที่ต้องรับผิดต่อประชาชนซึ่งอาจได้รับความเสียหายจากการจัดงานดังกล่าว
(๖) การขออนุญาตจุดและปล่อย หรือกระทำการอย่างใดเพื่อให้บั้งไฟหรือวัตถุอื่นใดที่คล้ายคลึงกัน ขึ้นไปสู่อากาศ จะยื่นคำขออนุญาตได้ต่อเมื่อนายอำเภอแห่งท้องที่ได้อนุญาตให้จัดงานประเพณีบุญบั้งไฟในหมู่บ้านหรือชุมชนใด ๆ แล้ว
(๗) แม้นายอำเภอแห่งท้องที่จะได้อนุญาตให้จัดงานประเพณีบุญบั้งไฟ หรืออนุญาตให้จุดและปล่อยบั้งไฟได้ตามที่มีผู้ยื่นคำขอแล้ว หากมีกรณีจำเป็นเร่งด่วนหรือมีเหตุอันสมควรเพื่อสวัสดิภาพความปลอดภัยหรือเพื่อประโยชน์สุขของประชาชนแล้ว ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดหรือนายอำเภอแห่งท้องที่นั้นมีอำนาจสั่งให้งดหรือเลื่อนการจัดงานหรือการจุดและปล่อยบั้งไฟไปในวันอื่นนอกจากวันที่อนุญาตตามที่เห็นสมควรได้