กฎกระทรวง ฉบับที่ 19 (พ.ศ. 2497) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

มาตรา อารัมภบท

กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช
๒๔๗๙ และ
มาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวง
มหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑
ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนรถ
ยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารชนิดรถจักรยานยนตร์สามล้อได้ไม่เกินจำนวนสองพันคัน

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๑ ทวิ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
"ข้อ
๑๑ ทวิ รถยนตร์สาธารณทุกประเภท ต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่ใน
สภาพที่ใช้การได้ และผู้ขับมองเห็นได้ติดไว้ที่ตัวรถ"
ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๗
พลเรือโท สุนาวินวิวัฒ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
๑. เนื่องด้วยปรากฏว่า
จำนวนยานพาหนะในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
มีจำนวนทวีมากขึ้นทุก ๆ วัน
และสำหรับรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเท่าที่ได้
จดทะเบียนไว้ในปัจจุบันนี้มีจำนวนมากเพียงพอแก่สภาพการจราจรแล้ว
ทั้งนี้หากให้มีการอนุญาต
ให้จดทะเบียนได้ต่อไปโดยไม่จำกัดจำนวน
รถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างจะมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น
อันจะทำให้การจราจรในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีไม่เป็นไปโดยสะดวกและก่อความไม่
ปลอดภัยให้แก่ประชาชน
จึงเป็นการสมควรกำหนดจำนวนรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุก
คนโดยสารที่จะอนุญาตให้จดทะเบียนได้เพียงไม่เกิน ๒,๐๐๐ คัน
๒. เนื่องด้วยปรากฏว่า
รถยนตร์ที่ใช้ขับขี่กันในปัจจุบันนี้ ผู้ขับขี่มักจะขับด้วย
อัตราความเร็วสูงเกินกว่าอัตราความเร็วที่กำหนดไว้ทั้งเครื่องวัดความเร็วที่ติดอยู่กับรถยนตร์
ประจำทาง รถยนตร์รับจ้างพิเศษ และรถยนตร์บรรทุกคนโดยสาร
มีสภาพที่ใช้การไม่ได้โดยชำรุด
หรือผู้ขับขี่ไม่ยอมใช้
ทำให้ยากแก่การตรวจสอบและควบคุมความเร็วในการใช้รถของเจ้าพนักงาน
จึงเป็นการสมควรที่จะได้กำหนดให้รถยนตร์ประเภทต่าง ๆ
ดังกล่าวต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่
ในสภาพที่ใช้การได้ติดที่ตัวรถโดยกำหนดไว้ในกฎกระทรวง
ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบและ
ควบคุมการขับรถให้มีอัตราความเร็วตามที่กฎหมายกำหนดไว้
อันจะเป็นการป้องกันภัยที่จะเกิดขึ้น
แก่ประชาชนและตัวผู้ขับรถอันเนื่องจากการขับรถเร็ว
[รก.๒๔๙๗/๖/๖๘/๒๖ มกราคม ๒๔๙๗]
ฐาปนี/แก้ไข
๒๗
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
A+B(C)

อ้างอิงกฎหมายนี้