ประกาศสำนักงานคณะกรรมการ ก.ล.ต ที่ สน. 24/2552 เรื่อง การลงทุนและการมีไว้เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุน

• จำนวนมาตรา: 103

บทเฉพาะกาล

มาตรา อารัมภบท

ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ที่ สน. 24/2552

เรื่อง การลงทุนและการมีไว้เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุน

อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 126(4) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และ

ตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับข้อ 12 และข้อ 17 โดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการ ก.ล.ต. ทําหน้าที่คณะกรรมการกํากับตลาดทุนตามมาตรา 60 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และข้อ 19(6) และข้อ 20 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทน. 27/2552 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการจัดตั้งและจัดการกองทุน ลงวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 สํานักงานออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เป็นต้นไปเว้นแต่ข้อ 65 ถึงข้อ 70 ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ในประกาศนี้

(1) บทนิยามที่เกี่ยวข้องกับกองทุนต่าง ๆ มีดังนี้

(ก) “กองทุน” หมายความว่า กองทุนรวม หรือกองทุนส่วนบุคคล

(ข) “กองทุนรวมพันธบัตรเอเชีย” หมายความว่า กองทุนรวมอีทีเอฟที่ตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมการพัฒนาตลาดพันธบัตรสกุลเงินท้องถิ่นในภูมิภาคตามโครงการจัดตั้งกองทุนพันธบัตรเอเชียระยะที่สอง (Asian Bond Fund 2) ตามมติของที่ประชุมกลุ่มธนาคารกลางสมาชิก Executives’ Meeting of East Asia and Pacific Central Banks (EMEAP)

(ค) “กองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์” หมายความว่า กองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ตามประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการจัดตั้งและจัดการกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์

(ง) “กองทุนส่วนบุคคลรายย่อย” หมายความว่า กองทุนส่วนบุคคลที่มิใช่กองทุนสํารองเลี้ยงชีพซึ่งมีมูลค่าหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ลงทุนรายย่อยต่ํากว่าหนึ่งล้านบาท

(จ) “กองทุนอสังหาริมทรัพย์ต่างประเทศ” หมายความว่า กองทุนที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายต่างประเทศที่มีลักษณะเป็นโครงการแบบกลุ่ม (collective investment scheme) ซึ่งมีวัตถุประสงค์หลักในการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์หรือในกิจการที่ประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ทั้งนี้ ไม่ว่ากองทุนดังกล่าวจะจัดตั้งในรูปบริษัท ทรัสต์ หรือรูปอื่นใด

(2) บทนิยามที่เกี่ยวข้องกับตราสาร มีดังนี้

(ก) “หุ้น” หมายความว่า หุ้นของบริษัทจํากัด บริษัทมหาชนจํากัด หรือนิติบุคคลที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น ทั้งนี้ มิให้หมายความรวมถึงหุ้นของบริษัทจัดการลงทุนต่างประเทศที่มีการดําเนินการในลักษณะของโครงการลงทุนแบบกลุ่ม

(ข) “หุ้นกู้ระยะสั้น” หมายความว่า หุ้นกู้ระยะสั้นตามประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนว่าด้วยการขออนุญาตและการอนุญาตให้เสนอขายตราสารหนี้ที่ออกใหม่

(3) บทนิยามที่เกี่ยวข้องกับกิจการ มีดังนี้

(ก) “ธนาคารพาณิชย์” หมายความว่า ธนาคารพาณิชย์ตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน

(ข) “นายจ้าง” หมายความว่า นายจ้างตามกฎหมายว่าด้วยกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ

(ค) “บริษัทเครดิตฟองซิเอร์” หมายความว่า บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน

(ง) “บริษัทเงินทุน” หมายความว่า บริษัทเงินทุนตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน

(จ) “บริษัทจดทะเบียน” หมายความว่า บริษัทที่มีหลักทรัพย์ที่ได้รับการจดทะเบียนหรือได้รับการอนุญาตให้ทําการซื้อขายได้ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

(ฉ) “นิติบุคคลต่างประเทศ” หมายความว่า นิติบุคคลที่จัดตั้งตามกฎหมายต่างประเทศและเป็นภาคเอกชน

(ช) “บริษัทในเครือ” หมายความว่า บริษัทที่ถือหุ้นของบริษัทจัดการหรือของนายจ้างตั้งแต่ร้อยละสิบของจํานวนหุ้นที่จําหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัทจัดการหรือของนายจ้าง และบริษัทที่บริษัทจัดการหรือนายจ้างถือหุ้นตั้งแต่ร้อยละสิบของจํานวนหุ้นที่จําหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัทนั้น แล้วแต่กรณี

(ซ) “สถาบันการเงินตามกฎหมายไทย” หมายความว่า สถาบันการเงินตามกฎหมายว่าด้วยดอกเบี้ยเงินให้กู้ยืมของสถาบันการเงิน

(4) บทนิยามที่เกี่ยวข้องกับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ มีดังนี้

(ก) “การจัดอันดับความน่าเชื่อถือ” หมายความว่า การจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ตัวตราสาร ที่ผู้ออกตราสารหรือคู่สัญญา หรือที่ผู้รับรอง ผู้รับอาวัล ผู้สลักหลัง หรือผู้ค้ําประกัน แล้วแต่กรณี ครั้งล่าสุด โดยสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับจากสํานักงาน เว้นแต่ข้อกําหนดในประกาศนี้แสดงให้เห็นว่าเป็นการจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ตัวตราสาร ที่ผู้ออกตราสารหรือคู่สัญญา หรือที่บุคคลใดเป็นการเฉพาะ หรือเป็นการจัดอันดับความน่าเชื่อถือโดยสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ข้อกําหนดในประกาศนี้กําหนดไว้อย่างเฉพาะเจาะจง

(ข) “อันดับความน่าเชื่อถือ” หมายความว่า สัญลักษณ์ที่ใช้ในการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ

(ค) “อันดับที่สามารถลงทุนได้” (investment grade) หมายความว่า อันดับความน่าเชื่อถือที่แต่ละสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับจากสํานักงาน กําหนดว่าเป็นอันดับความน่าเชื่อถือที่ผู้ลงทุนสามารถลงทุนได้

(5) บทนิยามเกี่ยวข้องกับสัญญาซื้อขายล่วงหน้าหรือตราสารที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝง (structured note) มีดังนี้

(ก) “การเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารการลงทุน” หมายความว่า การลงทุนในทรัพย์สินเพื่อกองทุนโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ

1. การลดความเสี่ยง

2. การลดค่าใช้จ่าย

3. การเพิ่มรายได้ของกองทุนโดยไม่มีความเสี่ยง หรือหากมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นแต่เป็นการเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย

(ข) “การลดความเสี่ยง” หมายความว่า การลดหรือป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการที่กองทุนลงทุนหรือมีไว้ซึ่งทรัพย์สินอื่นด้วยการลงทุนหรือมีไว้ซึ่งใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น ใบแสดงสิทธิในการซื้อหุ้นเพิ่มทุนที่โอนสิทธิได้ หรือใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ หรือด้วยการเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้า แล้วแต่กรณี

(ค) “ดัชนีกลุ่มหลักทรัพย์” หมายความว่า ดัชนีกลุ่มหลักทรัพย์ในประเทศหรือต่างประเทศ

(ง) “ตราสารที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝง” หมายความว่า ตราสารหรือสัญญาดังต่อไปนี้

1. ตราสารทางการเงินหรือสัญญาที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝง หรือ

2. หุ้นกู้อนุพันธ์ตามประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนว่าด้วยการขออนุญาตและการอนุญาตให้เสนอขายหุ้นกู้อนุพันธ์ที่ออกใหม่ เว้นแต่ในข้อกําหนดในประกาศนี้จะแสดงให้เห็นว่าไม่รวมถึงหุ้นกู้อนุพันธ์

(จ) “ศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า” หมายความว่า ศูนย์ซื้อขายสัญญา

ซื้อขายล่วงหน้าที่ได้รับใบอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า และนิติบุคคลที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายต่างประเทศซึ่งสามารถให้บริการเป็นศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าได้ตามกฎหมายของประเทศนั้น และได้รับการยอมรับจากสํานักงาน

(ฉ) “สัญญาซื้อขายล่วงหน้า” หมายความว่า สัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า และสัญญาอื่นในทํานองเดียวกัน

(ช) “สัญญาเครดิตอนุพันธ์” (credit derivatives) หมายความว่า สัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่มีลักษณะเป็นการเคลื่อนย้ายความเสี่ยงด้านเครดิตหรือผลตอบแทนหรือผลประโยชน์ในเชิงการเงินหรือเศรษฐกิจ จากคู่สัญญาฝ่ายหนึ่งเรียกว่าผู้ซื้อประกันความเสี่ยง ไปยังคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งเรียกว่าผู้ขายประกันความเสี่ยง โดยผู้ขายประกันความเสี่ยงมีภาระผูกพันที่จะต้องชําระเงินให้แก่ผู้ซื้อประกันความเสี่ยงเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่มีผลต่อการชําระหนี้ (credit event) ของทรัพย์สินตามสัญญาเครดิตอนุพันธ์ โดยแลกกับการได้รับผลตอบแทนหรือค่าธรรมเนียมจากผู้ซื้อประกันความเสี่ยง

(ซ) “ทรัพย์สินตามสัญญาเครดิตอนุพันธ์” (reference obligation) หมายความว่า ทรัพย์สินหรือสัญญาที่สัญญาเครดิตอนุพันธ์อ้างอิงกับเหตุการณ์ที่มีผลต่อการชําระหนี้ของทรัพย์สินหรือสัญญานั้น หรือของผู้ออกทรัพย์สินหรือคู่สัญญาดังกล่าว

(ฌ) “ทรัพย์สินที่ได้รับการประกันความเสี่ยง” (underlying obligation) หมายความว่า ทรัพย์สินที่กองทุนลงทุนหรือมีไว้ และได้รับการลดความเสี่ยงจากการเข้าทําสัญญาเครดิตอนุพันธ์ในนามของกองทุน

(ญ) “สัญญาซีดีเอส” (single-name credit default swap) หมายความว่า สัญญาเครดิตอนุพันธ์ที่กําหนดทรัพย์สินตามสัญญาเครดิตอนุพันธ์ไว้เพียงรายการเดียว

(ฎ) “สัญญาเอฟทีดีเอส” (first-to-default swap) หมายความว่า สัญญาเครดิตอนุพันธ์ที่กําหนดทรัพย์สินตามสัญญาเครดิตอนุพันธ์ไว้หลายรายการ ทั้งนี้ ผู้ขายประกันความเสี่ยง

มีภาระผูกพันที่จะต้องชําระเงินเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่มีผลต่อการชําระหนี้ของทรัพย์สินดังกล่าวรายการใดรายการหนึ่งเป็นรายการแรก

(ฏ) “สัญญาโพรพอร์ชั่นเนทซีดีเอส” (proportionate credit default swap) หมายความว่า สัญญาเครดิตอนุพันธ์ที่กําหนดทรัพย์สินตามสัญญาเครดิตอนุพันธ์ไว้หลายรายการ

ทั้งนี้ ผู้ขายประกันความเสี่ยงมีภาระผูกพันที่จะต้องชําระเงินเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่มีผลต่อการชําระหนี้ของทรัพย์สินดังกล่าวแต่ละรายการ โดยจะชําระเงินตามสัดส่วนที่กําหนดไว้ในสัญญาสําหรับทรัพย์สิน

แต่ละรายการนั้น

(ฐ) “สัญญาทีอาร์โออาร์เอส” (total rate of return swap) หมายความว่า สัญญาเครดิตอนุพันธ์ที่มีข้อกําหนดให้ผู้ขายประกันความเสี่ยงจ่ายผลตอบแทนในอัตราลอยตัวที่อ้างอิงกับอัตราดอกเบี้ย และผลประโยชน์ในเชิงการเงินหรือเศรษฐกิจที่ลดลงของทรัพย์สินตามสัญญาเครดิตอนุพันธ์ ให้แก่ผู้ซื้อประกันความเสี่ยงจนกว่าจะเกิดเหตุการณ์ที่มีผลต่อการชําระหนี้ของทรัพย์สินตามสัญญาเครดิตอนุพันธ์ หรือจนกว่าสัญญาเครดิตอนุพันธ์นั้นจะครบอายุ เพื่อแลกกับการที่ผู้ซื้อประกันความเสี่ยงโอนผลตอบแทนและผลประโยชน์ในเชิงการเงินหรือเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้นของทรัพย์สินตามสัญญาเครดิตอนุพันธ์ให้แก่ตน

(ฑ) “ค่าเดลต้า” หมายความว่า อัตราเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงของราคาตราสารหรือสัญญา กับราคาสินค้าหรือตัวแปรของตราสารหรือสัญญา แล้วแต่กรณี

(6) บทนิยามอื่น ๆ เกี่ยวกับการทําธุรกรรม มีดังนี้

(ก) “การขายชอร์ต” หมายความว่า การขายหลักทรัพย์ที่ต้องยืมหลักทรัพย์มาเพื่อส่งมอบ

(ข) “การรับชําระหนี้ด้วยทรัพย์สินอื่น” หมายความว่า การรับชําระหนี้ด้วยทรัพย์สินอื่นตามประกาศที่ออกตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์กําหนดให้บริษัทจัดการสามารถรับชําระหนี้ดังกล่าวได้ ทั้งนี้ ภายใต้เงื่อนไขหรือระยะเวลาที่ประกาศนั้นกําหนด

(ค) “คําเสนอซื้อ” หมายความว่า คําเสนอซื้อหลักทรัพย์ของกิจการตามประกาศเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการเข้าถือหลักทรัพย์เพื่อครอบงํากิจการ

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ การจัดการลงทุนเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุน ให้บริษัทจัดการลงทุนหรือแสวงหาประโยชน์เฉพาะจากหลักทรัพย์ สัญญาซื้อขายล่วงหน้า ทรัพย์สินอื่น หรือไปหาดอกผลหรือแสวงหาประโยชน์โดยวิธีอื่น ตามหลักเกณฑ์เกี่ยวกับประเภททรัพย์สินที่กําหนดไว้ในภาค 1 ทั้งนี้ ภายใต้หลักเกณฑ์เกี่ยวกับอัตราส่วนการลงทุนของกองทุนตามที่กําหนดไว้ในภาค 2 เว้นแต่เป็นกรณีที่อยู่ภายใต้บทเฉพาะกาลตามภาค 3 ได้

อื่นๆ ๑ หลักเกณฑ์เกี่ยวกับประเภททรัพย์สิน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้บริษัทจัดการปฏิบัติดังต่อไปนี้

(1) ลงทุนหรือมีไว้ซึ่งทรัพย์สินตามประเภทที่กําหนดในหมวด 2 ของภาค 1 ทั้งนี้ ตามลักษณะของตราสารและหลักเกณฑ์การลงทุนที่กําหนดในหมวด 3 ของภาค 1

(2) เปิดเผยข้อมูลการลงทุนตามหมวด 4 ของภาค 1

(3) เมื่อมีเหตุที่ทําให้ทรัพย์สินที่กองทุนได้ลงทุนหรือมีไว้ขาดคุณสมบัติที่จะลงทุนหรือมีไว้ได้ต่อไป ให้บริษัทจัดการปฏิบัติตามหมวด 5 ของภาค 1

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ในกรณีของกองทุนรวม กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ หรือกองทุนส่วนบุคคลรายย่อย บริษัทจัดการอาจลงทุนหรือมีไว้ซึ่งทรัพย์สิน หรือเข้าเป็นคู่สัญญาดังต่อไปนี้ ทั้งนี้ ในกรณีที่เป็นกองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ หรือกองทุนสํารองเลี้ยงชีพหรือกองทุนส่วนบุคคลรายย่อยที่มีนโยบายการลงทุนประเภทเดียวกับกองทุนรวมดังกล่าว ให้กองทุนดังกล่าวอยู่ภายใต้บังคับข้อ 6 ด้วย

(1) ตราสารแห่งทุนตามส่วนที่ 1 ในหมวด 3 ของภาค 1

(2) ตราสารแห่งหนี้ตามส่วนที่ 2 ในหมวด 3 ของภาค 1

(3) ตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุนตามส่วนที่ 3 ในหมวด 3 ของภาค 1

(4) หน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศตามส่วนที่ 4 ในหมวด 3 ของภาค 1

(5) หน่วยลงทุนของกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ หรือตราสารของกองทุนอสังหาริมทรัพย์ต่างประเทศตามส่วนที่ 5 ในหมวด 3 ของภาค 1

(6) เงินฝากหรือตราสารที่เทียบเท่าเงินสดตามส่วนที่ 6 ในหมวด 3 ของภาค 1

(7) ใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ โดยต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ในส่วนที่ 7 ของ

(8) สัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในส่วนที่ 10 ของหมวด 3 ของภาค 1

(9) ตราสารที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝงซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสํานักงาน ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในส่วนที่ 11 ของหมวด 3 ของภาค 1

(10) ทรัพย์สินอื่นที่มีลักษณะทํานองเดียวกับ (1) ถึง (9) โดยได้รับความเห็นชอบจากสํานักงาน

ในกรณีของกองทุนรวมตราสารแห่งหนี้ กองทุนรวมตลาดเงิน หรือกองทุนส่วนบุคคลที่มีนโยบายการลงทุนลักษณะเดียวกับกองทุนรวมดังกล่าว ให้บริษัทจัดการลงทุนหรือได้มาซึ่งหน่วยลงทุนของกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ตามวรรคหนึ่ง (5) ได้

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ในกรณีที่กองทุนเป็นกองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ หรือกองทุน

สํารองเลี้ยงชีพหรือกองทุนส่วนบุคคลรายย่อยที่มีนโยบายการลงทุนประเภทเดียวกับกองทุนรวมดังกล่าว การลงทุนหรือมีไว้ซึ่งทรัพย์สินเพื่อกองทุนดังกล่าวต้องเป็นการลงทุนในต่างประเทศเป็นหลักไม่น้อยกว่าร้อยละแปดสิบของมูลค่าทรัพย์สินสุทธิของกองทุน โดยประเทศเหล่านั้นต้องมีหน่วยงานกํากับดูแลด้านหลักทรัพย์และตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ เป็นสมาชิกสามัญของ International Organizations of Securities Commission (IOSCO) หรือมีตลาดซื้อขายหลักทรัพย์

เป็นสมาชิกของ World Federations of Exchange (WFE) ทั้งนี้ บริษัทจัดการอาจลงทุนหรือมีไว้ซึ่งทรัพย์สินที่เป็นการลงทุนในประเทศ ได้ตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

(1) เป็นการลงทุนในตราสารแห่งหนี้ตามข้อ 13 หรือเงินฝากตามข้อ 23(1) ที่มีอายุของตราสารหรือสัญญา หรือระยะเวลาการฝากเงิน แล้วแต่กรณี ต่ํากว่าหนึ่งปี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการสํารองเงินไว้สําหรับการดําเนินงาน รอการลงทุน หรือรักษาสภาพคล่องของกองทุน

(2) เข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่มีตัวแปรเป็นอัตราแลกเปลี่ยนเงิน

โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการลดความเสี่ยงตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในข้อ 38(4) และข้อ 40

(3) ทรัพย์สินอื่นที่มีลักษณะทํานองเดียวกับ (1) หรือ (2) โดยได้รับความเห็นชอบจากสํานักงาน

บริษัทจัดการอาจนับมูลค่าของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามวรรคหนึ่ง (2) รวมในอัตราส่วนของการลงทุนในต่างประเทศตามที่กําหนดไว้ในวรรคหนึ่งด้วยได้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ในกรณีที่กองทุนเป็นกองทุนรวมคุ้มครองเงินต้น หรือกองทุนสํารองเลี้ยงชีพหรือกองทุนส่วนบุคคลรายย่อยที่มีนโยบายการลงทุนประเภทเดียวกับกองทุนรวมดังกล่าว หากกองทุนดังกล่าวมีการลงทุนในต่างประเทศ บริษัทจัดการต้องเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่มีตัวแปรเป็นอัตราแลกเปลี่ยนเงิน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนทั้งหมดที่มีอยู่ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในข้อ 38(4) และข้อ 40

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ในกรณีของกองทุนส่วนบุคคลที่มิใช่กองทุนสํารองเลี้ยงชีพและกองทุน

ส่วนบุคคลรายย่อย บริษัทจัดการอาจลงทุนหรือมีไว้ซึ่งทรัพย์สิน หรือเข้าเป็นคู่สัญญาดังต่อไปนี้

(1) หลักทรัพย์ ตั๋วแลกเงิน หรือตั๋วสัญญาใช้เงิน ทุกประเภท ที่เสนอขายในประเทศ หรือมีผู้ออกหรือคู่สัญญาเป็นนิติบุคคลที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายไทย

(2) ตราสารแห่งทุนต่างประเทศตามข้อ 11

(3) ตราสารแห่งหนี้ต่างประเทศตามข้อ 18

(4) หน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศตามส่วนที่ 4 ในหมวด 3 ของภาค 1

(5) ตราสารของกองทุนอสังหาริมทรัพย์ต่างประเทศตามส่วนที่ 5 ในหมวด 3 ของภาค 1

(6) เงินฝากหรือตราสารเทียบเท่าเงินสดตามส่วนที่ 6 ในหมวด 3 ของภาค 1

(7) ธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืนตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในส่วนที่ 8 ของหมวด 3 ของภาค 1

(8) ธุรกรรมการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์ ทั้งนี้ ในกรณีของธุรกรรมการยืมหลักทรัพย์ ต้องมีคู่สัญญาเป็นผู้ลงทุนประเภทสถาบันเท่านั้น และในกรณีของธุรกรรมการให้ยืมหลักทรัพย์ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในส่วนที่ 9 ในหมวด 3 ของภาค 1

(9) การขายชอร์ต ทั้งนี้ ให้บริษัทจัดการปฏิบัติตามที่กําหนดไว้ในประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนว่าด้วยการขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์อยู่ในครอบครอง โดยอนุโลม

(10) สัญญาซื้อขายล่วงหน้าทุกลักษณะ ทั้งนี้ การเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าดังกล่าวต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในข้อ 38(4) ด้วย

(11) ตราสารที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝงทุกประเภท

(12) ทรัพย์สินอื่นที่มีลักษณะทํานองเดียวกับ (1) ถึง (10) โดยได้รับความเห็นชอบจากสํานักงาน

และหลักเกณฑ์การลงทุน

ส่วน ๑ ตราสารแห่งทุน

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ตราสารแห่งทุน ได้แก่ หลักทรัพย์ ตราสาร หรือสัญญาดังต่อไปนี้

(1) ตราสารแห่งทุนในประเทศตามข้อ 10

(2) ตราสารแห่งทุนต่างประเทศตามข้อ 11

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ตราสารแห่งทุนในประเทศ ได้แก่ ตราสาร หรือสัญญา ที่เสนอขายในประเทศ หรือมีผู้ออกหรือคู่สัญญาเป็นนิติบุคคลที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายไทย ดังต่อไปนี้

(1) หุ้น

(2) หน่วยลงทุนหรือใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหน่วยลงทุนของกองทุนรวมตราสารแห่งทุน หรือของกองทุนรวมอื่นที่มีนโยบายการลงทุนในตราสารแห่งทุน เช่น กองทุนรวมผสม เป็นต้น

(3) ใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น หรือใบแสดงสิทธิในการซื้อหุ้นเพิ่มทุนที่โอนสิทธิได้ โดยต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

(ก) การลงทุนในตราสารดังกล่าวต้องเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารการลงทุน

(ข) บริษัทจัดการต้องดําเนินการให้มีการกันหรือแยกทรัพย์สินของกองทุนที่มีคุณภาพซึ่งมีสภาพคล่องในจํานวนที่เพียงพอต่อมูลค่าการใช้สิทธิตามตราสารดังกล่าวไว้ตลอดเวลาที่ได้ลงทุนหรือมีไว้ซึ่งตราสารนั้น ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่สํานักงานกําหนด

(4) ใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทย ที่มีหลักทรัพย์อ้างอิงเป็นหุ้นหรือใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น

(5) ธุรกรรมการให้ยืมหลักทรัพย์โดยหลักทรัพย์ที่ให้ยืมเป็นหลักทรัพย์ตาม (1) (2) (3) หรือ (4) ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในส่วนที่ 9 ของหมวดนี้

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ตราสารแห่งทุนต่างประเทศ ได้แก่ หุ้นหรือหน่วยลงทุนที่เสนอขายในต่างประเทศ ดังต่อไปนี้

(1) หุ้นที่ซื้อขายในตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ที่อยู่ภายใต้การกํากับดูแลของหน่วยงาน

ที่เป็นสมาชิกสามัญของ International Organizations of Securities Commission (IOSCO) หรือที่มีการซื้อขายในตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ต่างประเทศที่เป็นสมาชิกของ World Federations of Exchange (WFE)

ซึ่งผู้ลงทุนสามารถเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับหุ้นดังกล่าวเป็นภาษาอังกฤษผ่านระบบอินเตอร์เน็ต

(2) หน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศที่เป็นกองทุนรวมตราสารแห่งทุน หรือที่เป็นกองทุนรวมอื่นที่มีนโยบายการลงทุนในตราสารแห่งทุน เช่น กองทุนรวมผสม เป็นต้น ซึ่งต้องเป็นไปตามเงื่อนไขในส่วนที่ 4 ของหมวดนี้ด้วย

ส่วน ๒ ตราสารแห่งหนี้

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ตราสารแห่งหนี้ ได้แก่ หลักทรัพย์ ตราสาร หรือสัญญาดังต่อไปนี้

(1) ตราสารแห่งหนี้ในประเทศตามข้อ 13

(2) ตราสารแห่งหนี้ต่างประเทศตามข้อ 17

(3) ตราสารที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝงที่มีข้อกําหนดให้คู่สัญญา

อีกฝ่ายหนึ่งชําระคืนเงินต้นเต็มจํานวน และได้รับความเห็นชอบจากสํานักงานตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในส่วนที่ 11 ของหมวดนี้

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ตราสารแห่งหนี้ในประเทศ ได้แก่ หลักทรัพย์ ตราสาร หรือสัญญาที่เสนอขายในประเทศ หรือมีผู้ออกหรือคู่สัญญาเป็นนิติบุคคลที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายไทย ดังต่อไปนี้

(1) ตราสารแห่งหนี้ที่มีลักษณะคล้ายเงินฝากตามข้อ 14

(2) ตราสารแห่งหนี้ทั่วไปตามข้อ 15

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ ตราสารแห่งหนี้ที่มีลักษณะคล้ายเงินฝาก ได้แก่

(1) ตั๋วแลกเงิน ตั๋วสัญญาใช้เงิน บัตรเงินฝาก หรือหุ้นกู้ระยะสั้น ที่ธนาคารที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น ธนาคารพาณิชย์ หรือบริษัทเงินทุน เป็นผู้ออก ผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้รับอาวัลผู้สลักหลัง หรือผู้ค้ําประกัน

(2) ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงินที่บริษัทหลักทรัพย์ที่ประกอบธุรกิจประเภทการให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์เป็นผู้ออก ซึ่งกําหนดวันใช้เงินตามตั๋วไม่เกินสองร้อยเจ็ดสิบวันนับแต่วันออกตั๋ว และเป็นตั๋วเมื่อทวงถามหรือเมื่อได้เห็น

(3) ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงินอายุไม่เกินเก้าสิบวันนับแต่วันที่ออก ซึ่งมีอันดับความน่าเชื่อถือดังต่อไปนี้

(ก) อันดับความน่าเชื่อถือของตราสารหรือของผู้ออกตราสารอยู่ในอันดับแรก ทั้งนี้ ในกรณีที่เป็นอันดับความน่าเชื่อถือของผู้ออกตราสาร ต้องเป็นอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้มาจากการจัดอันดับความน่าเชื่อถือระยะสั้นด้วย หรือ

(ข) อันดับความน่าเชื่อถือของผู้รับรอง ผู้รับอาวัล ผู้สลักหลัง หรือผู้ค้ําประกัน อยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้ ทั้งนี้ โดยการจัดอันดับความน่าเชื่อถือของสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือภายใต้ชื่อ Standard & Poor หรือ Moody’s หรือ Fitch หรือสถาบันอื่นที่สํานักงานกําหนดเพิ่มเติม

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ตราสารแห่งหนี้ทั่วไป ได้แก่

(1) ตราสารภาครัฐไทย อันได้แก่

(ก) ตั๋วเงินคลัง

(ข) พันธบัตรรัฐบาล หรือพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย

(ค) พันธบัตร ตั๋วแลกเงิน ตั๋วสัญญาใช้เงิน หุ้นกู้ หรือใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นกู้ ที่กระทรวงการคลังหรือกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงินเป็นผู้ออก ผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้รับอาวัล หรือผู้ค้ําประกัน

(2) ตราสารภาครัฐต่างประเทศ อันได้แก่ ตราสารที่มีรูปแบบทํานองเดียวกับตราสารภาครัฐไทยที่รัฐบาลต่างประเทศ องค์การหรือหน่วยงานของรัฐบาลต่างประเทศ รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายต่างประเทศ หรือองค์การระหว่างประเทศ เป็นผู้ออกหรือผู้ค้ําประกัน ทั้งนี้ ตราสารดังกล่าวต้องมีลักษณะตามข้อ 16 ด้วย

(3) ตราสารที่เปลี่ยนมือได้ ซึ่งหมายถึง พันธบัตร ตั๋วแลกเงิน ตั๋วสัญญาใช้เงิน หรือหุ้นกู้ที่ไม่รวมถึงหุ้นกู้แปลงสภาพและหุ้นกู้อนุพันธ์ ที่สํานักงานอนุญาตให้เสนอขายในลักษณะทั่วไปหรือในลักษณะจํากัด หรือที่ออกภายใต้ข้อผูกพันที่กําหนดและอนุญาตโดยกระทรวงการคลัง หรือที่นิติบุคคลที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้นเป็นผู้ออก หรือที่เป็นหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ซึ่งผู้ออกหลักทรัพย์ได้เสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่นั้นทั้งหมดต่อผู้ถือหุ้นโดยได้รับชําระราคาเต็มมูลค่าที่เสนอขายจากผู้ถือหุ้น ทั้งนี้ ตราสารที่เปลี่ยนมือได้ต้องมีลักษณะตามข้อ 16 ด้วย

(4) ใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทยที่มีหลักทรัพย์อ้างอิงเป็นพันธบัตร หรือหุ้นกู้ที่ไม่ใช่หุ้นกู้อนุพันธ์

(5) ตั๋วแลกเงิน ตั๋วสัญญาใช้เงิน หุ้นกู้ หรือใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นกู้ ที่เสนอขายในต่างประเทศโดยมีผู้ออกเป็นนิติบุคคลที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายไทย ทั้งนี้ หุ้นกู้ดังกล่าวไม่รวมถึงหุ้นกู้แปลงสภาพและหุ้นกู้อนุพันธ์

(6) หน่วยลงทุนหรือใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหน่วยลงทุนของกองทุนรวมตราสารแห่งหนี้ หรือของกองทุนรวมอื่นที่มีนโยบายการลงทุนเฉพาะเงินฝาก ตราสารแห่งหนี้ หรือการหาดอกผลโดยวิธีอื่นที่สํานักงานกําหนดหรือให้ความเห็นชอบ เช่น กองทุนรวมตลาดเงิน เป็นต้น

(7) ธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืน ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในส่วนที่ 8 ของหมวดนี้

(8) ธุรกรรมการให้ยืมหลักทรัพย์โดยหลักทรัพย์ที่ให้ยืมเป็นตราสารแห่งหนี้

ตาม (1) (2) (3) (4) หรือ (6) หรือข้อ 14 ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในส่วนที่ 9 ของหมวดนี้

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ตราสารภาครัฐต่างประเทศตามข้อ 15(2) และตราสารที่เปลี่ยนมือได้ตาม

มาตรา ข้อ 15

ข้อ 15(3) ต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้

(1) เป็นตราสารขึ้นทะเบียนในสมาคมตลาดตราสารหนี้ไทย

(2) มีราคาที่เหมาะสมตามที่สมาคมตลาดตราสารหนี้ไทยกําหนด หรือมีผู้แสดงตนต่อบุคคลทั่วไปว่าพร้อมจะเสนอราคาซื้อและรับซื้อตราสารนั้นในราคาดังกล่าว ตามจํานวนและวิธีการที่สมาคมตลาดตราสารหนี้ไทยกําหนดอยู่เสมอ โดยได้ส่งสําเนาราคาแก่สมาคมตลาดตราสารหนี้ไทยตลอดอายุของตราสารนั้น

(3) เป็นตราสารที่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

(ก) ในกรณีที่เป็นตราสารภาครัฐต่างประเทศ ตราสารดังกล่าวต้องเป็นตราสารที่มีอันดับความน่าเชื่อถือของตราสารหรือของผู้ออกตราสารอยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้ เว้นแต่ผู้ออกตราสารดังกล่าวเป็นรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายต่างประเทศ ตราสารนั้นต้องมีอันดับความน่าเชื่อถือของตราสารอยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้เท่านั้น

(ข) ในกรณีที่ผู้ออกตราสารเป็นนิติบุคคลต่างประเทศ ตราสารนั้นต้องมีอันดับความน่าเชื่อถือของตราสารอยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้

(ค) ในกรณีที่กองทุนลงทุนในตราสารอื่นนอกเหนือจาก (ก) และ (ข) ในการเสนอขายครั้งแรก หากตราสารดังกล่าวไม่มีอันดับความน่าเชื่อถือของตราสารหรือของผู้ออกตราสารอยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้ ตราสารนั้นต้องมีบริษัทจัดการไม่ต่ํากว่าสามรายเป็นผู้ซื้อตราสารดังกล่าวเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนภายใต้การจัดการ

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ ในกรณีที่ตราสารแห่งหนี้ตามข้อ 13 เป็นตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงินที่มีการจ่ายผลตอบแทน ผลตอบแทนนั้นต้องอยู่ในรูปอัตราดอกเบี้ยคงที่หรืออัตราดอกเบี้ยลอยตัวเท่านั้น

การรับรอง รับอาวัล สลักหลัง หรือค้ําประกันของบุคคลที่กําหนดไว้ในข้อ 14 และข้อ 15 ต้องเป็นการรับรองตลอดไป รับอาวัลทั้งจํานวน สลักหลังโอนประเภทมีสิทธิไล่เบี้ยโดยไม่มีข้อกําหนดลบล้างหรือจํากัดความรับผิดของผู้สลักหลัง หรือค้ําประกันต้นเงินและดอกเบี้ยเต็มจํานวนแบบไม่มีเงื่อนไข

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ตราสารแห่งหนี้ต่างประเทศ ได้แก่ หลักทรัพย์หรือตราสารที่ออกโดยบุคคลต่างประเทศและเสนอขายในต่างประเทศ

(1) ตราสารภาครัฐต่างประเทศ อันได้แก่

(ก) พันธบัตรหรือตราสารแห่งหนี้ที่รัฐบาลต่างประเทศ องค์การหรือหน่วยงานของรัฐบาลต่างประเทศ หรือองค์การระหว่างประเทศเป็นผู้ออกหรือผู้ค้ําประกัน ซึ่งมีอันดับความน่าเชื่อถือของตราสารหรือของผู้ออกตราสารอยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้

(ข) พันธบัตรหรือตราสารแห่งหนี้ที่รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายต่างประเทศเป็นผู้ออกหรือผู้ค้ําประกัน ซึ่งมีอันดับความน่าเชื่อถือของตราสารอยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้

(2) ตราสารแห่งหนี้ภาคเอกชน อันได้แก่

(ก) ตราสารแห่งหนี้ที่ออกโดยนิติบุคคลต่างประเทศซึ่งมีอันดับความน่าเชื่อถือของตราสารอยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้ และได้รับการคัดเลือกให้ใช้ในการคํานวณดัชนีตราสารแห่งหนี้ที่ได้รับการยอมรับจากสํานักงาน ทั้งนี้ ผู้ลงทุนต้องสามารถเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับตราสารแห่งหนี้ดังกล่าวเป็นภาษาอังกฤษผ่านระบบอินเตอร์เน็ตด้วย

(ข) ตราสารแห่งหนี้ที่ออกโดยนิติบุคคลต่างประเทศที่มีอายุตราสารคงเหลือไม่เกินหนึ่งปีนับแต่วันที่ลงทุน ซึ่งนิติบุคคลดังกล่าวมีอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในสองอันดับแรก ทั้งนี้ ผู้ลงทุนต้องสามารถเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับตราสารแห่งหนี้ดังกล่าวเป็นภาษาอังกฤษผ่านระบบอินเตอร์เน็ตด้วย

(3) ตราสารแห่งหนี้อื่น อันได้แก่ หน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศที่เป็นกองทุนรวมตราสารแห่งหนี้ หรือของกองทุนรวมอื่นที่มีนโยบายการลงทุนเฉพาะเงินฝาก ตราสารแห่งหนี้ หรือการหาดอกผลโดยวิธีอื่นที่สํานักงานกําหนดหรือให้ความเห็นชอบ เช่น กองทุนรวมตลาดเงิน เป็นต้น ซึ่งเป็นไปตามเงื่อนไขในส่วนที่ 4 ของหมวดนี้

ส่วน ๓ ตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุน

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ ตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุน ได้แก่ หุ้นกู้แปลงสภาพดังต่อไปนี้

(1) หุ้นกู้แปลงสภาพที่เสนอขายในประเทศซึ่งมีลักษณะตามข้อ 16(1) และ (2) ทั้งนี้ ในกรณีที่กองทุนลงทุนในหุ้นกู้แปลงสภาพดังกล่าวในการเสนอขายครั้งแรก หุ้นกู้แปลงสภาพนั้นต้องมีลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้

(ก) เป็นหุ้นกู้แปลงสภาพที่มีอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้ หรือ

(ข) เป็นหุ้นกู้แปลงสภาพที่มีบริษัทจัดการไม่ต่ํากว่าสามรายเป็นผู้ซื้อตราสารดังกล่าวเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนภายใต้การจัดการ

ในกรณีที่หุ้นกู้แปลงสภาพตามวรรคหนึ่งมีการค้ําประกัน การค้ําประกันดังกล่าวต้องเป็นการค้ําประกันต้นเงินและดอกเบี้ยเต็มจํานวนแบบไม่มีเงื่อนไข

(2) หุ้นกู้แปลงสภาพที่เสนอขายในต่างประเทศโดยมีผู้ออกเป็นนิติบุคคลที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายไทย

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ ในกรณีของกองทุนรวมตราสารแห่งหนี้ กองทุนรวมตลาดเงิน หรือกองทุนส่วนบุคคลที่มีนโยบายการลงทุนลักษณะเดียวกับกองทุนรวมดังกล่าว บริษัทจัดการอาจลงทุนหรือได้มาซึ่งหุ้นกู้แปลงสภาพตามข้อ 19 ได้ ตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

(1) บริษัทจัดการได้ระบุหลักเกณฑ์ตาม (2) และ (3) ไว้ในโครงการจัดการกองทุนรวมหรือสัญญารับจัดการกองทุนส่วนบุคคล แล้วแต่กรณี

(2) ในขณะที่ลงทุนหรือได้มา มูลค่าของหุ้นกู้แปลงสภาพดังกล่าวมีมูลค่าสูงกว่าราคาตลาดของหุ้นที่รองรับหุ้นกู้แปลงสภาพนั้น

(3) ในกรณีที่มีการใช้สิทธิแปลงสภาพ ให้บริษัทจัดการขายหุ้นที่ได้รับจากการแปลงสภาพนั้นภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้หุ้นดังกล่าวมา

การใช้สิทธิแปลงสภาพตามวรรคหนึ่ง (3) หมายความว่า การแปลงสภาพแห่งสิทธิในหุ้นกู้แปลงสภาพเป็นหุ้น ไม่ว่าการแปลงสภาพดังกล่าวจะเกิดจากการใช้สิทธิแปลงสภาพหรือเกิดจากข้อกําหนดบังคับการแปลงสภาพ

ส่วน ๔ หน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศ

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ หน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศที่กองทุนจะลงทุนหรือมีไว้ได้ ต้องเป็นไปตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้

(1) ต้องเป็นหน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศที่อยู่ภายใต้การกํากับดูแลของหน่วยงานกํากับดูแลด้านหลักทรัพย์และตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ที่เป็นสมาชิกสามัญของ International Organizations of Securities Commission (IOSCO) หรือหน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศที่มีการซื้อขายในตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ที่เป็นสมาชิกของ World Federations of Exchange (WFE)

(2) ต้องเป็นหน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศที่มีทรัพย์สินที่ลงทุนเป็นประเภทและชนิดเดียวกับทรัพย์สินที่กองทุนอาจลงทุนหรือมีไว้ได้ เว้นแต่เป็นหน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศที่มีนโยบายการลงทุนในทองคําโดยตรง

(3) ในกรณีที่เป็นการลงทุนหรือมีไว้เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนทั่วไป กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ หรือกองทุนส่วนบุคคลรายย่อย หน่วยลงทุนที่จะลงทุนหรือมีไว้ได้ต้องเป็นหน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศที่จัดตั้งขึ้นเพื่อผู้ลงทุนทั่วไปเช่นกัน

(4) ต้องไม่ใช่หน่วยลงทุนของกองทุนรวมประเภทเฮ็ดจ์ฟันด์

ส่วน ๕ ตราสารของกองทุนอสังหาริมทรัพย์ต่างประเทศ

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ตราสารของกองทุนอสังหาริมทรัพย์ต่างประเทศที่กองทุนจะลงทุนหรือ

มีไว้ได้ ต้องเป็นไปตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้

(1) ตราสารของกองทุนอสังหาริมทรัพย์ต่างประเทศที่อยู่ภายใต้การกํากับดูแลของหน่วยงานที่กํากับดูแลด้านหลักทรัพย์และตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ที่เป็นสมาชิกสามัญของ International Organizations of Securities Commission (IOSCO) และมีนโยบายหลักในการลงทุนหรือมีไว้ซึ่งทรัพย์สินดังต่อไปนี้

(ก) อสังหาริมทรัพย์

(ข) หุ้นสามัญของบริษัทที่มีรายชื่ออยู่ในหมวดพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ใน

ตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ที่เป็นสมาชิกของ World Federations of Exchange (WFE) หรือหุ้นสามัญของบริษัทที่มีลักษณะธุรกิจเทียบเคียงได้กับหมวดพัฒนาอสังหาริมทรัพย์

(2) ตราสารดังกล่าวมีการซื้อขายในตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ที่เป็นสมาชิกของ World Federations of Exchange (WFE) หรือมีการรับซื้อคืนโดยผู้ออกตราสาร

(3) ในกรณีกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนทั่วไป ตราสารที่จะลงทุนหรือมีไว้ได้ ต้องเป็นตราสารของกองทุนอสังหาริมทรัพย์ต่างประเทศที่จัดตั้งขึ้นเพื่อผู้ลงทุนทั่วไปเช่นกัน

ส่วน ๖ เงินฝากหรือตราสารที่เทียบเท่าเงินสด

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ เงินฝากหรือตราสารที่เทียบเท่าเงินสดที่บริษัทจัดการจะลงทุนหรือมีไว้เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนได้ ต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้

(1) เป็นเงินฝากในสถาบันการเงินตามกฎหมายไทย หรือ

(2) เป็นเงินฝากระยะสั้นในสถาบันการเงิน หรือตราสารที่เทียบเท่าเงินสดระยะสั้นที่สถาบันการเงินเป็นผู้ออก โดยสถาบันการเงินดังกล่าวตั้งอยู่ในประเทศที่กองทุนได้ลงทุนหรือมีไว้ซึ่งทรัพย์สินต่างประเทศ ทั้งนี้ การมีไว้ซึ่งเงินฝากหรือตราสารดังกล่าวต้องมีวัตถุประสงค์เพื่ออํานวยความสะดวกหรือป้องกันปัญหาในการดําเนินงานในต่างประเทศของกองทุน เช่น เพื่อรอการลงทุน หรือเพื่อชําระค่าใช้จ่าย เป็นต้น

ส่วน ๗ ใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์

**\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_**

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ การลงทุนหรือมีไว้ซึ่งใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุน บริษัทจัดการต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ตามข้อ 10(3) โดยอนุโลม

ส่วน ๘ ธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืน

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕ การทําธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืนต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

(1) ต้องมีคู่สัญญาเป็นผู้ลงทุนตามที่กําหนดในข้อ 26

(2) ต้องเป็นการทําธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืนในหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ตามที่กําหนดในข้อ 27

(3) ต้องใช้สัญญามาตรฐานตามที่กําหนดโดยสมาคมตลาดตราสารหนี้ไทย หรือโดยบริษัทหลักทรัพย์เพื่อธุรกิจหลักทรัพย์ จํากัด แล้วแต่กรณี หรือใช้สัญญามาตรฐานตามที่สํานักงานยอมรับ

(4) ต้องมีวัตถุประสงค์เป็นการลงทุนระยะสั้น และไม่มีลักษณะเป็นการหลีกเลี่ยงการปฏิบัติตามข้อกําหนดใด ๆ เกี่ยวกับอัตราส่วนการลงทุนของกองทุน

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖ ให้บริษัทจัดการทําธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืนในนามกองทุนได้ เฉพาะกับสถาบันการเงินหรือบุคคลดังต่อไปนี้ที่สามารถประกอบธุรกิจหรือดําเนินกิจการได้ตามกฎหมายไทย

(1) ธนาคารพาณิชย์

(2) บริษัทเงินทุน

(3) บริษัทเครดิตฟองซิเอร์

(4) บริษัทหลักทรัพย์

(5) บริษัทประกันภัย

(6) ธนาคารแห่งประเทศไทย

(7) กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน

(8) นิติบุคคลที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น

(9) ส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ ให้บริษัทจัดการทําธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืนในนามกองทุนได้ เฉพาะในหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ ดังต่อไปนี้

(1) ตราสารแห่งหนี้ที่เป็นตราสารภาครัฐไทยตามข้อ 15(1)

(2) ตราสารแห่งหนี้ที่มีอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้

(3) หุ้นจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยที่มีรายชื่ออยู่ในดัชนี SET 50 ทั้งนี้ เฉพาะกองทุนที่มีนโยบายการลงทุนหรือมีไว้ซึ่งตราสารแห่งทุน

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘ ในการทําธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืนในนามกองทุน ให้บริษัทจัดการปฏิบัติดังต่อไปนี้

(1) ดํารงมูลค่าของหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ที่ซื้อ ณ สิ้นวัน ไม่น้อยกว่าราคาซื้อ โดยให้ใช้ราคาตลาดในการคํานวณมูลค่าหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้นั้น ทั้งนี้ ในกรณีที่มูลค่าหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ดังกล่าวลดลงกว่าราคาซื้อ บริษัทจัดการต้องดําเนินการให้มีการเพิ่มหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ หรือโอนเงินเพื่อให้มูลค่ารวมไม่น้อยกว่าราคาซื้อภายในวันทําการถัดจากวันที่มูลค่าหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ลดลงตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

(ก) ดําเนินการให้มีการโอนเงิน หรือหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ตามข้อ 27 แล้วแต่กรณี ให้แก่กองทุน

(ข) ดําเนินการให้กองทุนมีกรรมสิทธิ์ในเงิน หรือหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ที่โอนมาตาม (ก) แล้วแต่กรณี

ความในวรรคหนึ่งมิให้นํามาใช้บังคับกับกองทุนส่วนบุคคลที่มิใช่กองทุนสํารองเลี้ยงชีพและกองทุนส่วนบุคคลรายย่อย

(2) ห้ามมิให้บริษัทจัดการนําหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ที่ได้มาจากการทําธุรกรรมดังกล่าวไปขายหรือโอนต่อ เว้นแต่เป็นการขายตามธุรกรรมการขายโดยมีสัญญาซื้อคืนที่สามารถทําได้ตามประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการกู้ยืมเงินในนามของกองทุนรวมและการก่อภาระผูกพันแก่ทรัพย์สินของกองทุนรวม

(3) ห้ามมิให้บริษัทจัดการเพิ่มวงเงินตามธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืนที่ได้ทําไว้กับคู่สัญญา ไม่ว่ามูลค่าของหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ของธุรกรรมดังกล่าวจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้นหรือไม่

(4) คํานวณมูลค่าธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืน โดยใช้ราคาซื้อหลักทรัพย์หรือตราสารแห่งหนี้ที่ซื้อรวมกับผลประโยชน์ที่พึงได้รับจนถึงวันที่คํานวณมูลค่าธุรกรรมดังกล่าว

ส่วน ๙ ธุรกรรมการให้ยืมหลักทรัพย์

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙ การทําธุรกรรมการให้ยืมหลักทรัพย์ บริษัทจัดการต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

(1) คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งต้องเป็นผู้ลงทุนตามที่กําหนดในข้อ 30

(2) หลักทรัพย์ที่ให้ยืมต้องเป็นหลักทรัพย์ที่อยู่ในระบบรับฝากหลักทรัพย์ของศูนย์รับฝากหลักทรัพย์ หรือหลักทรัพย์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยทําหน้าที่เป็นนายทะเบียนหลักทรัพย์

(3) ใช้สัญญาที่มีลักษณะและสาระสําคัญของสัญญาตามประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยข้อกําหนดเกี่ยวกับระบบงาน สัญญายืมและให้ยืมหลักทรัพย์และหลักประกันในธุรกรรมการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์

(4) ดําเนินการให้มีการวางหรือเรียกหลักประกันจากผู้ยืมตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในข้อ 31 ข้อ 32 และข้อ 33

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐ การทําธุรกรรมการให้ยืมหลักทรัพย์ต้องมีคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทกิจการการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์

ในกรณีที่คู่สัญญาตามวรรคหนึ่งกระทําการในฐานะตัวแทนของผู้ยืม ผู้ยืมต้องเป็นบุคคลดังต่อไปนี้ที่สามารถประกอบธุรกิจหรือดําเนินกิจการได้ตามกฎหมายไทย

(1) ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทกิจการการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์

(2) ธนาคารแห่งประเทศไทย

(3) กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน

(4) ธนาคารเพื่อการนําเข้าและการส่งออกแห่งประเทศไทย

(5) ธนาคารพาณิชย์

(6) บริษัทเงินทุน

(7) บริษัทหลักทรัพย์

(8) บริษัทประกันชีวิต

(9) กองทุนส่วนบุคคลที่ไม่ใช่กองทุนส่วนบุคคลรายย่อยและกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ

(10) กองทุนบําเหน็จบํานาญข้าราชการ

(11) นิติบุคคลอื่นตามที่สํานักงานกําหนด

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑ บริษัทจัดการต้องดําเนินการให้มีการวางหรือเรียกหลักประกันดังต่อไปนี้จากผู้ยืม เพื่อเป็นประกันการให้ยืมหลักทรัพย์

(1) เงินสด

(2) ตราสารแห่งหนี้ที่มีลักษณะคล้ายเงินฝากตามข้อ 14

(3) ตราสารแห่งหนี้ที่เป็นตราสารภาครัฐไทยตามข้อ 15(1)

(4) ตราสารแห่งหนี้ที่มีอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้

(5) หนังสือค้ําประกันที่ธนาคารพาณิชย์เป็นผู้ออกให้แก่กองทุนเพื่อเป็นประกันการคืนหลักทรัพย์ให้แก่กองทุน โดยธนาคารพาณิชย์นั้นยินยอมรับผิดในฐานะลูกหนี้ชั้นต้น

(6) หุ้นจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยที่มีรายชื่ออยู่ในดัชนี SET 50 ทั้งนี้ ในกรณีที่กองทุนไม่มีนโยบายการลงทุนในตราสารแห่งทุน กองทุนจะรับหลักประกันดังกล่าวไม่ได้

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒ ในการวางหรือเรียกหลักประกันจากผู้ยืมตามข้อ 31 บริษัทจัดการต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้

(1) ดําเนินการให้กองทุนมีกรรมสิทธิ์ในหลักประกันตามข้อ 31(2) (3) (4) หรือ (6) หรือดําเนินการโดยวิธีอื่นซึ่งจะมีผลให้บริษัทจัดการสามารถบังคับชําระหนี้เอาจากหลักประกันดังกล่าวได้โดยพลัน

(2) ห้ามมิให้บริษัทจัดการนําหลักประกันตามข้อ 31(2) (3) (4) หรือ (6) ที่กองทุนมีกรรมสิทธิ์ไปโอนหรือขายต่อ เว้นแต่เป็นการบังคับชําระหนี้ตามข้อตกลงธุรกรรมการให้ยืมหลักทรัพย์

(3) ต้องดําเนินการให้มีการดํารงมูลค่าหลักประกัน ณ สิ้นวัน ไม่น้อยกว่าร้อยละหนึ่งร้อยของมูลค่าหลักทรัพย์ที่ให้ยืม

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓ ในกรณีที่หลักประกันเป็นเงินสด ให้บริษัทจัดการนําเงินสดดังกล่าวไปลงทุนโดยทันทีในทรัพย์สินดังต่อไปนี้

(1) เงินฝากในธนาคารพาณิชย์หรือธนาคารที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น

(2) ตราสารแห่งหนี้ที่มีลักษณะคล้ายเงินฝากตามข้อ 14 ทั้งนี้ เฉพาะที่เป็นบัตรเงินฝากหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน

(3) ตราสารแห่งหนี้ที่เป็นตราสารภาครัฐไทยตามข้อ 15(1)

(4) ธุรกรรมการซื้อโดยมีสัญญาขายคืนตราสารแห่งหนี้ที่เป็นตราสารภาครัฐไทยตามข้อ 15(1)

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔ ให้บริษัทจัดการจัดทํารายงานการทําธุรกรรมการให้ยืมหลักทรัพย์ของกองทุนเป็นรายเดือนโดยระบุรายชื่อคู่สัญญา วัน เดือน ปี ที่ทําธุรกรรม ชื่อ ประเภท และมูลค่าหลักทรัพย์ที่ให้ยืม ณ วันทําธุรกรรม อัตราผลตอบแทนต่อปี อายุของสัญญา ชื่อและประเภทของหลักประกัน และจัดเก็บรายงานดังกล่าวไว้ที่บริษัทจัดการเพื่อให้สํานักงานสามารถตรวจสอบได้

ส่วน ๑๐ สัญญาซื้อขายล่วงหน้า

มาตรา ข้อ ๓๕

ข้อ ๓๕ การเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้า บริษัทจัดการต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

(1) สัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่กองทุนจะเข้าเป็นคู่สัญญาต้องไม่ทําให้วัตถุประสงค์หรือนโยบายการลงทุนของกองทุนนั้นเบี่ยงเบนไปจากวัตถุประสงค์หรือนโยบายการลงทุนของกองทุนนั้น

(2) การเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าต้องเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารการลงทุน เว้นแต่ในกรณีดังต่อไปนี้ ให้บริษัทจัดการเข้าเป็นคู่สัญญาได้เฉพาะเพื่อการลดความเสี่ยงเท่านั้น

(ก) การเข้าเป็นคู่สัญญาในนามของกองทุนรวมตลาดเงิน กองทุนส่วนบุคคลรายย่อยที่มีนโยบายการลงทุนลักษณะเดียวกับกองทุนรวมดังกล่าว หรือกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ

(ข) การเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาเครดิตอนุพันธ์ในนามของกองทุน

(3) สัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่กองทุนจะเข้าเป็นคู่สัญญาต้องมีลักษณะและเป็นไปตามเงื่อนไขที่กําหนดไว้ในข้อ 36 ข้อ 37 ข้อ 38 ข้อ 39 และข้อ 40

(4) ในกรณีของกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ บริษัทจัดการกองทุนส่วนบุคคลต้องได้รับความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรจากคณะกรรมการกองทุนสํารองเลี้ยงชีพล่วงหน้าก่อนเข้าเป็นคู่สัญญาซื้อขายล่วงหน้า ทั้งนี้ ในการขอความยินยอมดังกล่าว บริษัทจัดการกองทุนส่วนบุคคลต้องอธิบายให้คณะกรรมการกองทุนสํารองเลี้ยงชีพเข้าใจถึงลักษณะและความเสี่ยงของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าดังกล่าว ตลอดจนแนวทางการบริหารความเสี่ยงก่อนขอรับความยินยอมด้วย

มาตรา ข้อ ๓๖

ข้อ ๓๖ สัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่กองทุนจะเข้าเป็นคู่สัญญาได้ต้องมีสินค้าหรือตัวแปรอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างดังต่อไปนี้

(1) หลักทรัพย์หรือดัชนีกลุ่มหลักทรัพย์

(2) อัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยนเงิน ทั้งนี้ ในกรณีที่เป็นสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่มีตัวแปรเป็นอัตราแลกเปลี่ยนเงิน กองทุนจะเข้าเป็นคู่สัญญาในกรณีดังกล่าวได้เฉพาะเพื่อการลดความเสี่ยง เท่านั้น

(3) อันดับความน่าเชื่อถือหรือเหตุการณ์ที่มีผลต่อการชําระหนี้ของตราสารแห่งหนี้หรือสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือของผู้ออกตราสารหรือคู่สัญญาดังกล่าว

(4) ทองคํา น้ํามันดิบ หรือดัชนีกลุ่มสินค้าโภคภัณฑ์ ซึ่งได้ระบุการเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่มีสินค้าหรือตัวแปรไว้อย่างชัดเจนในโครงการจัดการกองทุนรวมแล้ว

(5) สินค้าหรือตัวแปรอื่นใดที่สํานักงานกําหนด

มาตรา ข้อ ๓๗

ข้อ ๓๗ ในกรณีที่สัญญาซื้อขายล่วงหน้ามีตัวแปรเป็นดัชนี ดัชนีดังกล่าวต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้

(1) เกิดจากการคํานวณโดยใช้สินค้าหรือตัวแปรอย่างหนึ่งอย่างใดหรือหลายอย่างอันได้แก่ หลักทรัพย์หรือผลตอบแทนของหลักทรัพย์ ดัชนีกลุ่มหลักทรัพย์ อัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยนเงิน อันดับความน่าเชื่อถือของหลักทรัพย์ที่เป็นตราสารแห่งหนี้ ทองคํา น้ํามันดิบหรือดัชนีกลุ่มสินค้าโภคภัณฑ์

(2) เป็นดัชนีที่มีการกําหนดวิธีการคํานวณไว้อย่างชัดเจน โดยมีการระบุแหล่งข้อมูลของสินค้า ตัวแปร หรือปัจจัยต่าง ๆ ที่นํามาใช้ในการคํานวณ ทั้งนี้ สินค้า ตัวแปร หรือปัจจัยดังกล่าวต้องมีการเคลื่อนไหวตามสภาวะตลาดอย่างเป็นอิสระด้วย

(3) ได้รับการพัฒนาโดยสถาบันที่มีความน่าเชื่อถือ

(4) เป็นดัชนีที่นิยมแพร่หลายในตลาดการเงินไทยหรือสากล และ

(5) มีการแสดงดัชนีนั้น ๆ อย่างต่อเนื่องเป็นประจําทุกวันทําการผ่านสื่อที่มีการเสนอข้อมูลอย่างทันเหตุการณ์

มาตรา ข้อ ๓๘

ข้อ ๓๘ การเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามข้อ 36 ต้องเป็นไปตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้

(1) หากวัตถุประสงค์ของการเข้าเป็นคู่สัญญาเพื่อการลดความเสี่ยงโดยสินค้าหรือ

ตัวแปรของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าดังกล่าวไม่ใช่ตัวแปรเดียวกับทรัพย์สินที่ต้องการลดความเสี่ยง สัญญาซื้อขายล่วงหน้านั้นต้องมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (correlation) ระหว่างผลตอบแทนของสินค้าหรือตัวแปรกับผลตอบแทนของทรัพย์สินที่ต้องการลดความเสี่ยง อยู่ระหว่างอัตราที่สํานักงานกําหนด

(2) ห้ามมิให้บริษัทจัดการเข้าเป็นคู่สัญญาออปชันที่ผูกพันกองทุนในฐานะผู้ให้สัญญา (option writer) เว้นแต่เป็นสัญญาออปชันที่มีข้อผูกพันให้ส่งมอบสินค้าที่กองทุนมีอยู่แล้วอย่างเพียงพอตามข้อผูกพันนั้นในขณะเข้าเป็นคู่สัญญาดังกล่าว

(3) การชําระหนี้ด้วยการส่งมอบสินค้าเมื่อสัญญาซื้อขายล่วงหน้าสิ้นสุดลง สินค้านั้นต้องเป็นทรัพย์สินที่กองทุนสามารถลงทุนหรือมีไว้ได้ ทั้งนี้ ไม่ว่ากองทุนจะเป็นผู้มีสิทธิรับมอบหรือมีหน้าที่ส่งมอบสินค้านั้นก็ตาม

(4) การเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าต้องกระทําในศูนย์ซื้อขาย

สัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือในกรณีที่กระทํานอกศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งต้องเป็นธนาคารที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น ธนาคารพาณิชย์ ตัวแทนซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือผู้ค้าสัญญาซื้อขายล่วงหน้า

มาตรา ข้อ ๓๙

ข้อ ๓๙ นอกจากเงื่อนไขในการเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามข้อ 38 แล้ว การเข้าเป็นคู่สัญญาเครดิตอนุพันธ์ในนามของกองทุน ให้บริษัทจัดการปฏิบัติตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้เพิ่มเติมด้วย

(1) ให้กองทุนเข้าเป็นคู่สัญญาได้เฉพาะสัญญาเครดิตอนุพันธ์ประเภทสัญญาซีดีเอส สัญญาเอฟทีดีเอส สัญญาโพรพอร์ชั่นเนทซีดีเอส หรือสัญญาทีอาร์โออาร์เอส

(2) การเข้าเป็นคู่สัญญาในนามของกองทุนต้องไม่มีลักษณะเป็นการหลีกเลี่ยงการปฏิบัติตามข้อกําหนดใด ๆ เกี่ยวกับอัตราส่วนการลงทุนของกองทุน

(3) ต้องใช้สัญญามาตรฐานตามที่กําหนดโดย International Swaps and Derivatives Association (ISDA) หรือสัญญามาตรฐานตามที่สํานักงานยอมรับ ซึ่งมีข้อตกลงที่มีลักษณะดังต่อไปนี้

(ก) มีผลใช้บังคับได้ตามกฎหมาย และไม่ขัดหรือแย้งกับกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์และกฎหมายอื่น

(ข) ไม่มีข้อกําหนดที่ทําให้สิทธิที่กําหนดไว้ในตราสารแห่งหนี้หรือสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่สัญญาเครดิตอนุพันธ์นั้นอ้างอิงเสื่อมเสียไป

(ค) ไม่มีข้อกําหนดให้กองทุนต้องชดใช้ความเสียหายให้แก่คู่สัญญา

มาตรา ข้อ ๔๐

ข้อ ๔๐ บริษัทจัดการต้องจัดให้มีข้อตกลงในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าซึ่งได้กระทํานอกศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าดังต่อไปนี้

(1) ให้คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งคํานวณและแจ้งมูลค่ายุติธรรมของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าให้บริษัทจัดการทราบทุกวันที่สิบห้าและวันสุดท้ายของแต่ละเดือน ทั้งนี้ ในกรณีที่วันดังกล่าวเป็นวันหยุดทําการของบริษัทจัดการ ให้คํานวณและแจ้งมูลค่ายุติธรรมภายในวันทําการถัดไป

(2) ในกรณีที่เกิดเหตุการณ์ที่ส่งผลกระทบต่อราคาของสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ให้คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งคํานวณและแจ้งมูลค่ายุติธรรมของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าให้บริษัทจัดการทราบทันที

(3) คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งยินยอมให้มีการล้างฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าเมื่อบริษัทจัดการร้องขอได้

มาตรา ข้อ ๔๑

ข้อ ๔๑ เมื่อบริษัทจัดการได้ลงทุนหรือมีไว้ซึ่งสัญญาซื้อขายล่วงหน้าเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนแล้ว ให้บริษัทจัดการดําเนินการดังต่อไปนี้

(1) ในกรณีที่กองทุนเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าโดยมิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อการลดความเสี่ยง ให้บริษัทจัดการดําเนินการให้มีการกันหรือแยกทรัพย์สินของกองทุนที่มีคุณภาพซึ่งมีสภาพคล่องในจํานวนที่เพียงพอต่อมูลค่าสุทธิที่กองทุนอาจมีภาระต้องชําระหนี้หรือชําระค่าสินค้าเมื่อสิ้นสุดสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ไว้ตลอดเวลาที่ได้ลงทุนหรือมีไว้ซึ่งสัญญานั้น ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่สํานักงานกําหนด

(2) ในกรณีที่กองทุนเข้าเป็นคู่สัญญาในสัญญาออปชันตามข้อ 38(2) ให้บริษัทจัดการดําเนินการให้มีการดํารงสินค้าตามสัญญาดังกล่าวไว้อยู่ตลอดเวลาจนกว่าจะสิ้นสุดสัญญานั้น

มาตรา ข้อ ๔๒

ข้อ ๔๒ การจัดประเภทสัญญาซื้อขายล่วงหน้าเป็นตราสารแห่งทุน ตราสารแห่งหนี้ หรือตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุน ให้พิจารณาจากลักษณะของสินค้าหรือตัวแปรอ้างอิงดังต่อไปนี้

(1) สัญญาซื้อขายล่วงหน้าซึ่งมีสินค้าเป็นตราสารแห่งทุน หรือมีตราสารแห่งทุนเป็นองค์ประกอบในการคํานวณตัวแปร ให้ถือเป็นตราสารแห่งทุน

(2) สัญญาซื้อขายล่วงหน้าซึ่งมีสินค้าเป็นตราสารแห่งหนี้ หรือมีตราสารแห่งหนี้เป็นองค์ประกอบในการคํานวณตัวแปร หรือมีตัวแปรเป็นอัตราดอกเบี้ย อันดับความน่าเชื่อถือ หรือเหตุการณ์ที่มีผลต่อการชําระหนี้ของตราสารแห่งหนี้ ให้ถือเป็นตราสารแห่งหนี้

(3) สัญญาซื้อขายล่วงหน้าซึ่งมีสินค้าเป็นตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุน หรือมีตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุนเป็นองค์ประกอบในการคํานวณตัวแปร หรือมีตัวแปรเป็นอัตราดอกเบี้ยหรืออันดับความน่าเชื่อถือของตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุน ให้ถือเป็นตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุน

ส่วน ๑๑ ตราสารที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝง

มาตรา ข้อ ๔๓

ข้อ ๔๓ ตราสารที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝงซึ่งกองทุนจะได้รับความเห็นชอบจากสํานักงานให้ลงทุนหรือมีไว้ได้ ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

(1) การลงทุนหรือมีไว้ซึ่งตราสารดังกล่าวต้องไม่ทําให้การจัดการกองทุนเบี่ยงเบนไปจากวัตถุประสงค์หรือนโยบายการลงทุนของกองทุนนั้น และต้องไม่ทําให้กองทุนขาดทุนเป็นมูลค่าสูงกว่ามูลค่าการลงทุน

(2) ตราสารดังกล่าวมีการจ่ายผลตอบแทนโดยอ้างอิงกับสินค้าหรือตัวแปรที่กําหนดไว้ในข้อ 36

(3) ในกรณีที่การลงทุนหรือมีไว้ซึ่งตราสารดังกล่าวจะมีผลทําให้กองทุนต้องรับมอบทรัพย์สิน ทรัพย์สินดังกล่าวต้องเป็นประเภทที่กองทุนสามารถลงทุนหรือมีไว้ได้

การขอความเห็นชอบตามวรรคหนึ่ง ให้บริษัทจัดการยื่นคําขอตามรูปแบบและวิธีการที่สํานักงานกําหนด พร้อมทั้งเอกสารหลักฐานประกอบคําขอดังต่อไปนี้

(1) โครงสร้างและรายละเอียดของตราสารดังกล่าว

(2) วัตถุประสงค์ของการลงทุนในตราสารดังกล่าว

(3) วิธีการกําหนดมูลค่ายุติธรรมของตราสารดังกล่าว

(4) การบริหารความเสี่ยง

(5) การเปิดเผยข้อมูลแก่ผู้ลงทุน

(6) การบันทึกบัญชีในงบการเงิน

มาตรา ข้อ ๔๔

ข้อ ๔๔ ในกรณีที่สํานักงานให้ความเห็นชอบให้กองทุนลงทุนหรือมีไว้ซึ่งตราสารที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝงได้ ก่อนการลงทุนในตราสารดังกล่าว บริษัทจัดการต้องดําเนินการดังต่อไปนี้

(1) จัดให้มีข้อตกลงกับคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งดังต่อไปนี้

(ก) ให้คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งคํานวณและแจ้งมูลค่ายุติธรรมของตราสารดังกล่าวไปยังสมาคมตลาดตราสารหนี้ไทยทุกวันที่สิบห้าและวันสุดท้ายของแต่ละเดือน ทั้งนี้ ในกรณีที่วันดังกล่าวเป็นวันหยุดทําการของบริษัทจัดการ ให้คํานวณและแจ้งมูลค่ายุติธรรมภายในวันทําการถัดไป

(ข) ในกรณีที่เกิดเหตุการณ์ที่ส่งผลกระทบต่อราคาของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าให้คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งคํานวณและแจ้งมูลค่ายุติธรรมของตราสารดังกล่าวไปยังสมาคมตลาดตราสารหนี้ไทยทันที

(ค) ในกรณีที่ตราสารดังกล่าวมีข้อกําหนดห้ามเปลี่ยนมือ นอกจากข้อตกลงตาม (ก) และ (ข) แล้ว บริษัทจัดการต้องจัดให้มีข้อตกลงให้คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งยินยอมให้กองทุนไถ่ถอนตราสารดังกล่าวก่อนครบอายุตราสารเมื่อบริษัทจัดการร้องขอได้

(2) เปิดเผยความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องแก่ผู้ลงทุน ลูกค้า หรือคณะกรรมการกองทุน แล้วแต่กรณี ในกรณีที่ตราสารดังกล่าวให้สิทธิแก่ผู้ออกในการที่จะชําระหนี้ตามตราสารก่อนครบอายุตราสาร

ในกรณีที่บริษัทจัดการมิได้ดําเนินการตามวรรคหนึ่ง ให้การให้ความเห็นชอบเป็นอันสิ้นสุดลงทันทีในเวลาที่ลงทุนโดยมิได้ดําเนินการดังกล่าว

มาตรา ข้อ ๔๕

ข้อ ๔๕ การลงทุนหรือมีไว้ซึ่งตราสารที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝงที่มีลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าได้รับความเห็นชอบจากสํานักงานต่อเมื่อเป็นไปตามหลักเกณฑ์ในข้อ 43 วรรคหนึ่ง (1) และ (3)

(1) หุ้นกู้อนุพันธ์ที่มีลักษณะตามที่กําหนดไว้ในข้อ 16 โดยอนุโลม

(2) ตราสารที่ออกโดยสถาบันการเงินตามกฎหมายไทย หรือสถาบันการเงินต่างประเทศที่มีอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้ ที่มีลักษณะดังต่อไปนี้

(ก) ตราสารดังกล่าวจัดทําขึ้นในรูปแบบตราสารแห่งหนี้ตามข้อ 14 หรือข้อ 15(1) (2) (3) หรือ (4)

(ข) ตราสารดังกล่าวต้องอ้างอิงกับราคาหุ้น ราคาเฉลี่ยของกลุ่มหุ้นจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยหรือตลาดหลักทรัพย์ต่างประเทศ ตราสารแห่งหนี้ตามข้อ 12(1) หรือ (2) ดัชนีกลุ่มหลักทรัพย์ ดัชนีกลุ่มสินค้าโภคภัณฑ์ หรืออัตราดอกเบี้ย ทั้งนี้ ในกรณีของดัชนีต้องมีลักษณะตามที่กําหนดในข้อ 37(2) (3) และ (4) ด้วย

(ค) ตราสารดังกล่าวมีข้อกําหนดให้ผู้ออกชําระคืนเงินต้นเต็มจํานวนให้แก่กองทุนเมื่อครบอายุตราสาร เว้นแต่เป็นตราสารที่ไม่ชําระคืนเงินต้นเต็มจํานวนเมื่อครบอายุตราสารซึ่งสํานักงานให้ความเห็นชอบแล้ว และบริษัทจัดการได้จัดให้มีข้อตกลงกับคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งตามข้อ 44 วรรคหนึ่ง (1)

(ง) ในกรณีที่เป็นตราสารที่ให้สิทธิแก่ผู้ออกตราสารในการที่จะชําระหนี้ตามตราสารก่อนครบอายุตราสาร บริษัทจัดการได้เปิดเผยความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องแก่ผู้ลงทุน ลูกค้า หรือคณะกรรมการกองทุน แล้วแต่กรณี ก่อนทําการลงทุน

มาตรา ข้อ ๔๖

ข้อ ๔๖ ในกรณีที่ตราสารแห่งหนี้ที่กองทุนจะลงทุนเป็นตราสารที่ให้สิทธิแก่ผู้ออกตราสารในการที่จะชําระหนี้ตามตราสารก่อนครบอายุตราสาร ให้บริษัทจัดการเปิดเผยความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องแก่ผู้ลงทุน ลูกค้า หรือคณะกรรมการกองทุน แล้วแต่กรณี ก่อนทําการลงทุน

มาตรา ข้อ ๔๗

ข้อ ๔๗ ในกรณีที่บริษัทจัดการลงทุนหรือมีไว้ซึ่งตราสารแห่งหนี้ในประเทศตามข้อ 13 ตราสารแห่งหนี้ต่างประเทศตามข้อ 18 ตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุนตามข้อ 19 หรือเงินฝากตามข้อ 23(1) เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุน ให้บริษัทจัดการจัดทําข้อมูลดังต่อไปนี้

(1) รายงานสรุปจํานวนเงินลงทุนในตราสารแห่งหนี้ เงินฝาก หรือตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุน และสัดส่วนเงินลงทุนดังกล่าวต่อมูลค่าทรัพย์สินสุทธิของกองทุน โดยแบ่งข้อมูลตามกลุ่มดังต่อไปนี้

(ก) กลุ่มตราสารภาครัฐไทยและตราสารภาครัฐต่างประเทศ

(ข) กลุ่มตราสารที่ธนาคารที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น ธนาคารพาณิชย์ หรือบริษัทเงินทุน เป็นผู้ออก ผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้รับอาวัล ผู้สลักหลัง หรือผู้ค้ําประกัน

(ค) กลุ่มตราสารที่มีอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้

(ง) กลุ่มตราสารที่มีอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในอันดับต่ํากว่าอันดับที่สามารถลงทุนได้ หรือตราสารที่ไม่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ

(2) รายละเอียดและอันดับความน่าเชื่อถือของตราสารแห่งหนี้ เงินฝาก หรือตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุนที่กองทุนลงทุนหรือมีไว้เป็นรายตัว

(3) ในกรณีของกองทุนรวมและกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ ให้บริษัทจัดการเปิดเผยสัดส่วนเงินลงทุนขั้นสูงต่อมูลค่าทรัพย์สินสุทธิของกองทุนที่บริษัทจัดการตั้งไว้ในแผนการลงทุนสําหรับกลุ่มตราสารตาม (1) (ง) ทั้งนี้ ในกรณีของกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ สัดส่วนเงินลงทุนขั้นสูงดังกล่าวต้องได้รับความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรจากคณะกรรมการกองทุนสํารองเลี้ยงชีพด้วย

การจัดทําข้อมูลตามวรรคหนึ่งในกรณีของกองทุนสํารองเลี้ยงชีพที่มีหลายนโยบายการลงทุน ให้บริษัทจัดการจัดทําข้อมูลดังกล่าวแยกตามนโยบายการลงทุน

มาตรา ข้อ ๔๘

ข้อ ๔๘ ให้บริษัทจัดการดําเนินการเกี่ยวกับข้อมูลที่จัดทําขึ้นตามข้อ 47 ดังต่อไปนี้

(1) ในกรณีของกองทุนรวม ให้เปิดเผยเป็นรายเดือนทางเว็บไซด์ของบริษัทจัดการภายในสิบห้าวันนับแต่วันสุดท้ายของแต่ละเดือน

(2) ในกรณีของกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ เปิดเผยข้อมูลดังกล่าวไว้ในรายงานรายเดือนและรายงานรายปี

การเปิดเผยข้อมูลตามข้อ 47 วรรคหนึ่ง (2) อาจใช้วิธีเปิดเผยรายละเอียดและอันดับความน่าเชื่อถือดังกล่าวเป็นรายกลุ่มตามข้อ 47 วรรคหนึ่ง (1) (ก) ถึง (ง) แทนการเปิดเผยเป็นรายตัวก็ได้