กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช 2473 (ฉบับ Update ล่าสุด)

• จำนวนมาตรา: 6

มาตรา อารัมภบท

กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

ออกตามความในมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์

พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑[๒] ผู้ใดประสงค์จะฉายภาพยนตร์ ณ สถานที่มหรสพก็ดี นำหรือส่งภาพยนตร์ซึ่งทำในราชอาณาจักรสยามออกนอกราชอาณาจักรสยามก็ดี ให้ยื่นคำขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาตามแบบ ภ.ย. ๑ ท้ายกฎนี้

เมื่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาเห็นว่าภาพยนตร์ที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์ ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๑ ท้ายกฎนี้ และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไป และให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาประทับตราดุนที่ฟิลม์ภาพยนตร์นั้น ม้วนละไม่น้อยกว่า ๓ ดวง ตรงตอนหัวม้วนตอนกลางม้วน และตอนปลายม้วนของฟิลม์

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๓] ผู้ใดประสงค์จะประกาศด้วยภาพ รูปถ่าย หรืออื่น ๆ นอกจากเรื่องภาพยนตร์อันอยู่ในวงการของการจัดฉายภาพยนตร์ซึ่งต้องรับอนุญาตตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ตามที่ได้แก้ไขโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๙ ให้ยื่นคำขอตามแบบ ภ.ย. ๒ ท้ายกฎนี้ต่อเจ้าพนักงานดังจะกล่าวต่อไปนี้

(๑) เจ้าพนักงานผู้พิจารณาเฉพาะในจังหวัดพระนครและธนบุรี

(๒) นายตรวจเฉพาะในจังหวัดอื่น นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี

เมื่อเจ้าพนักงานเห็นว่าประกาศที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์หรือกฎหมายอื่นแล้ว ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๔ หรือ ภ.ย. ๑๗ ท้ายกฎนี้ และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไป และให้เจ้าพนักงานผู้อนุญาตประทับตราที่ประกาศนั้น ๆ แผ่นละ ๑ ดวง

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓[๔] ผู้ใดประสงค์จะประกาศด้วยลายลักษณ์อักษรภาพ หรือรูปถ่ายแสดงเรื่องของภาพยนตร์ซึ่งต้องรับอนุญาตตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๙ ให้ยื่นคำขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาตามแบบ ภ.ย. ๒ ท้ายกฎนี้

ถ้าผู้ขออนุญาตประสงค์จะทำเป็นหนังสือเล่มหรือฉบับต้อง

(๑) แจ้งจำนวนหนังสือที่จัดทำขึ้นในคราวนั้นทั้งหมดมีเท่าใด

(๒) ส่งหนังสือนั้นไปให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาตรวจพิจารณาก่อนพิมพ์ออกจำหน่ายจ่ายแจกหรือสำแดงด้วยวิธีใด ๆ อย่างน้อยสามวัน

(๓) มีเลขหมายประจำฉบับเรียงตามลำดับไม่ซ้ำกันไปจนครบจำนวนตามที่ได้แจ้งไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณา

(๔) ส่งหนังสือนั้นตั้งแต่ฉบับที่ ๑ ถึง ๕ และตั้งแต่ฉบับสุดท้ายถอยหลังขึ้นมา ๕ ฉบับ ให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาเก็บไว้เป็นหลักฐาน

เมื่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาเห็นว่าประกาศที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์ ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๓ ท้ายกฎนี้ และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไป และให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาประทับตราที่ประกาศนั้น ๆ แผ่นละ ๑ ดวง

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔[๕] ดวงตราของเจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ให้มีลักษณะเป็นรูปไข่ภายในดวงตรามีอักษรว่า "เจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์" และชื่อจังหวัดที่เจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ประจำอยู่ โดยมีชนิดและการใช้ดั่งนี้

ดวงตราชนิดที่หนึ่งขนาดส่วนกว้าง ๑ เซนติเมตร ส่วนยาว ๒ เซนติเมตร ใช้ประทับฟิล์มภาพยนตร์ทุกชนิด และประกาศที่มีขนาดส่วนกว้าง หรือส่วนยาว หรือส่วนสูงส่วนใดส่วนหนึ่งไม่เกิน ๕ เซนติเมตรทุกชนิด

ดวงตราชนิดที่สองขนาดส่วนกว้าง ๒.๓ เซนติเมตร ส่วนยาว ๓.๔ เซนติเมตรใช้ประทับประกาศที่มีขนาดส่วนกว้างหรือส่วนยาว หรือส่วนสูง ส่วนใดส่วนหนึ่งเกินกว่า ๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๑ เมตรทุกชนิด

ดวงตราชนิดที่สามขนาดส่วนกว้าง ๑๐ เซนติเมตร ส่วนยาว ๑๖ เซนติเมตร ใช้ประทับประกาศทีมีส่วนกว้าง หรือส่วนยาว หรือส่วนสูง ส่วนใดส่วนหนึ่งเกินกว่า ๑ เมตรขึ้นไปทุกชนิด

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕[๖] ค่าธรรมเนียมให้เรียกเก็บดังนี้

(๑) การออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับการฉายภาพยนตร์หรือการนำหรือส่งภาพยนตร์ซึ่งทำในราชอาณาจักรออกนอกราชอาณาจักร ๑๐๐ บาท ต่อภาพยนตร์ ๑๐๐ เมตร หรือเศษของ ๑๐๐ เมตร แต่ในกรณีที่เป็นสำเนาภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักร ให้เรียกเก็บ ๔๐ บาท ต่อสำเนาภาพยนตร์ ๑๐๐ เมตร หรือเศษของ ๑๐๐ เมตร

(๒) การออกใบอนุญาตและการประทับตรา สำหรับประกาศโฆษณาเรื่องของภาพยนตร์หรือประกาศโฆษณาอื่น ๆ เกี่ยวกับการฉายภาพยนตร์ ๒,๐๐๐ บาท ต่อ ๑ เรื่อง

(๓) การออกใบแทนใบอนุญาตทุกชนิด ฉบับละ ๒๐๐ บาท

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖[๗] การยื่นอุทธรณ์ต่อสภาพิจารณาภาพยนตร์ตามความในมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ให้ผู้อุทธรณ์ยื่นคำร้องตามแบบ ภ.ย. ๑๕ ท้ายกฎนี้

เมื่อสภาพิจารณาภาพยนตร์ได้ลงมติประการใด ให้แจ้งแก่ผู้อุทธรณ์ทราบตามแบบ ภ.ย. ๑๖ ท้ายกฎนี้

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

จอมพล บริพัตร

เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑. ภ.ย. ๑ เรื่องราวขออนุญาตฉายภาพยนตร์ ณ สถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์

๒. ภ.ย. ๒ เรื่องราวขออนุญาตประกาศโฆษณาแสดงเรื่องภาพยนตร์หรืออื่น ๆ

๓. ภ.ย. ๓ เรื่องราวขออนุญาตคัดสำเนาใบอนุญาตภาพยนตร์

๔. ภ.ย. ๑๑ ใบอนุญาตฉายภาพยนตร์ ณ สถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์

๕. ภ.ย. ๑๒ สำเนา ใบอนุญาตฉายภาพยนตร์ ณ สถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์

๖. ภ.ย. ๑๓ ใบอนุญาตประกาศโฆษณาแสดงเรื่องภาพยนตร์

๗. ภ.ย.๑๔ ใบอนุญาตประกาศโฆษณาต่าง ๆ บนจอภาพยนตร์ (แบบนี้ใช้เฉพาะ จ.ว. พระนคร

และธนบุรี)

๘. ภ.ย. ๑๕ เรื่องราวคำร้องอุทธรณ์คำสั่งคัดค้านคำสั่งเจ้าพนักงานผู้พิจารณา

๙. ภ.ย. ๑๖ สภาพิจารณาภาพยนตร์ กระทรวงมหาดไทย

๑๐. ภ.ย.๑๗ ใบอนุญาตประกาศโฆษณาต่าง ๆ บนจอภาพยนตร์ (แบบนี้ ใช้ต่างจังหวัด

นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี)[๘]

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๒)[๙]

กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)[๑๐]

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๔๙๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑๑]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

๑. เนื่องด้วยฟิล์มภาพยนตร์ขนาดต่ำกว่า ๓๕ ม.ม. ในปัจจุบันนี้ยังไม่มีดวงตราเจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ใช้ประทับ แต่ได้อาศัยใช้ดวงตราสำหรับประทับบนฟิล์มภาพยนตร์ขนาด ๓๕ ม.ม. ซึ่งไม่สะดวกแก่การปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ จึงเป็นการสมควรกำหนดดวงตราเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะอีก ๑ ชนิด

๒. เนื่องด้วยจำนวนค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บอยู่แต่เดิม เมื่อเทียบกับค่าของเงินในปัจจุบันนี้ไม่เป็นที่สมดุลย์กัน จึงควรเพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมขึ้นตามสมควร

๓. เมื่อได้เพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวในข้อ ๒ แล้ว อัตราค่าธรรมเนียมสำหรับประกาศโฆษณาก็ควรจะยกเลิกไปเพื่อความเหมาะสม

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๒๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑๒]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับการฉายภาพยนตร์หรือการนำหรือส่งภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักรออกนอกราชอาณาจักรขึ้นไว้โดยเฉพาะ เพื่อกรณีที่เป็นสำเนาภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักร" โดยให้มีอัตราค่าธรรมเนียมต่ำกว่ากรณีอื่นอันจะเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการทำภาพยนตร์ไทยภายในประเทศ และสมควรแก้ไขอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับประกาศโฆษณาเรื่องของภาพยนตร์หรือประกาศโฆษณาอื่น ๆ เกี่ยวกับการฉายภาพยนตร์ ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

จำนงค์/จัดทำ/ปรับปรุง

๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๐

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม ๔๘/-/หน้า ๑๑๐/๓๑ พฤษภาคม ๒๔๗๔

[๒] ข้อ ๑ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)

[๓] ข้อ ๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)

[๔] ข้อ ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๒)

[๕] ข้อ ๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๔๙๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

[๖] ข้อ ๕ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๒๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

[๗] ข้อ ๖ แก้ไขเพิ่มเติมโดย)กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)

[๘]แบบ ภ.ย. ๑ - ภ.ย. ๑๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)

[๙] ราชกิจจานุเบกษา /-/๙๙๕/๑๘ พฤศจิกายน ๒๔๗๗

[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา /-/๕๔/๗๑๓/๒๑ สิงหาคม ๒๔๘๐

[๑๑] ราชกิจจานุเบกษา /-/๕๓/๘๕๒/๑๑ สิงหาคม ๒๔๙๖

[๑๒] ราชกิจจานุเบกษา /๑๗๘/๓๙พ/๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๒๘