มาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลสุไหงโก
- ลก จังหวัดนราธิวาส ซึ่งได้กำหนดไว้ตามมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาล
ตำบลสุไหงโก - ลก จังหวัดนราธิวาส พุทธศักราช ๒๔๘๓ เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้
ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองไอสะเลาะฝั่งใต้ที่เส้นแบ่งเขตอำเภอสุไหงโก
- ลก กับอำเภอสุไหงปาดีเลียบตามริมทางรถไฟไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่
๒ ซึ่งตั้งอยู่ตรง กม. ๑๑๔๑.๙๓๖
จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๓
ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากริมทางรถไฟ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๖๘๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่
๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองขุดฝั่งตะวันออก ห่างจากริมแม่น้ำสุไหงโก - ลก ฝั่งเหนือ
ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๘๐ เมตร
ด้านตะวันออกและด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๔
เลียบตามริมคลองขุดฝั่งตะวันออกไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่
๕ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำสุไหงโก - ลก ฝั่งเหนือ ห่างจากศูนย์กลางถนนไปตำบลมูโนะไปทางทิศใต้
ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๓๒ เมตร
จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ถึงจุดกลางแม่น้ำสุไหงโก
- ลก ตรงเส้นแบ่งเขตประเทศไทยกับสหพันธ์มาเลเซีย แล้วถือตามเส้นแบ่งเขตประเทศไทยกับสหพันธ์มาเลเซีย
ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงจุดเส้นแบ่งเขตอำเภอสุไหงโก - ลก กับอำเภอแว้ง แล้วถือตามเส้นแบ่งเขตอำเภอสุไหงโก
- ลก กับอำเภอแว้ง ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองไอสะเลาะฝั่งตะวันออก
จากหลักเขตที่ ๖ ถือตามเส้นแบ่งเขตอำเภอสุไหงโก - ลก
กับอำเภอแว้ง ไปทางทิศตะวันตก
ถึงจุดกลางคลองไอสะเลาะที่เส้นแบ่งเขตอำเภอสุไหงโก - ลก กับอำเภอแว้งและอำเภอสุไหงปาดี
ด้านตะวันตก จากจุดกลางคลองไอสะเลาะ
ถือตามเส้นแบ่งเขตอำเภอสุไหงโก - ลกกับอำเภอสุไหงปาดี ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามคลองไอสะเลาะถึงริมทางรถไฟ
จากริมทางรถไฟเลียบตามทางรถไฟไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
บรรจบหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
