ประกาศคณะกรรมการกำกับตลาดทุน ที่ ทธ. 47/2552 เรื่อง การขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครอง

• จำนวนมาตรา: 10

มาตรา อารัมภบท

ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน

ที่ ทธ. 47/2552

เรื่อง การขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์

ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครอง

อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 98(5) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต. ทําหน้าที่คณะกรรมการกํากับตลาดทุนตามมาตรา 60 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 18/2551 เรื่อง การขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครอง ลงวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ในประกาศนี้

(1) คําว่า “ลูกค้าสถาบัน” ให้มีความหมายเช่นเดียวกับบทนิยามคําว่า “ผู้ลงทุนสถาบัน” ตามมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 และประกาศที่ออกโดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว

(2) “การขายชอร์ต” หมายความว่า การขายหลักทรัพย์ที่ต้องยืมหลักทรัพย์มาเพื่อการส่งมอบ

(3) “ลูกค้า” หมายความว่า บุคคลที่มอบหมายให้บริษัทหลักทรัพย์กระทําการซื้อขายหลักทรัพย์แทนตน

(4) “บัญชีมาร์จิ้น” หมายความว่า บัญชีที่บันทึกรายการการให้ลูกค้ากู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์หรือการให้ลูกค้ายืมหลักทรัพย์เพื่อการขายชอร์ต

(5) “ตลาดหลักทรัพย์” หมายความว่า ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้บริษัทหลักทรัพย์ขายหลักทรัพย์โดยที่ยังไม่มีหลักทรัพย์อยู่ในครอบครองได้เฉพาะกรณีดังต่อไปนี้

(1) การขายชอร์ตในนามบริษัทหลักทรัพย์เองหรือตามคําสั่งของลูกค้าตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดในประกาศนี้ หรือ

(2) การขายหลักทรัพย์ตามคําสั่งของลูกค้าโดยลูกค้ายังมิได้ส่งมอบการครอบครองหลักทรัพย์นั้นให้แก่บริษัทหลักทรัพย์ในขณะที่ลูกค้ามีคําสั่งขาย แต่บริษัทหลักทรัพย์มั่นใจว่าลูกค้ามีหลักทรัพย์ของตนเอง ทั้งนี้ ไม่ว่าหลักทรัพย์นั้นจะอยู่ในความครอบครองของลูกค้า หรือฝากไว้กับบริษัทหลักทรัพย์อื่น หรือฝากไว้กับผู้ดูแลรักษาหลักทรัพย์

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้บริษัทหลักทรัพย์ทําการขายชอร์ตไม่ว่าในนามตนเองหรือเพื่อลูกค้าได้เฉพาะกรณีดังต่อไปนี้

(1) การขายชอร์ตหลักทรัพย์ที่เป็นตราสารทุนที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์และปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่ตลาดหลักทรัพย์ประกาศกําหนดด้วยความเห็นชอบของสํานักงาน

(2) การขายชอร์ตหลักทรัพย์ที่เป็นตราสารแห่งหนี้ ทั้งนี้ ให้สํานักงานมีอํานาจประกาศกําหนดหลักเกณฑ์ที่บริษัทหลักทรัพย์ต้องปฏิบัติในเรื่องดังกล่าวไว้ด้วยก็ได้ หรือ

(3) การขายชอร์ตอันเป็นผลสืบเนื่องจากหน้าที่ที่จะต้องปฏิบัติตามความผูกพันตามประเภทหรือลักษณะที่สํานักงานประกาศกําหนด

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ในการขายชอร์ตตามคําสั่งของลูกค้าที่มิใช่ลูกค้าสถาบัน ให้บริษัทหลักทรัพย์ดําเนินการดังนี้

(1) แจ้งให้ลูกค้าเข้าใจและลงนามรับทราบถึงลักษณะความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นจากการขายชอร์ต

(2) เรียกให้ลูกค้าวางหลักประกันตลอดจนจัดให้มีการปฏิบัติงานเกี่ยวกับการให้ยืมหลักทรัพย์เพื่อการขายชอร์ตตามหลักเกณฑ์ที่สํานักงานประกาศกําหนด ในกรณีที่บริษัทหลักทรัพย์จัดให้ลูกค้าทําการขายชอร์ตผ่านบัญชีมาร์จิ้น

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ก่อนที่บริษัทหลักทรัพย์จะทําการขายชอร์ตเพื่อบัญชีตนเอง บริษัทหลักทรัพย์ต้องดําเนินการจัดหาแหล่งยืมหลักทรัพย์ไว้ให้พร้อมเพื่อให้สามารถส่งมอบหลักทรัพย์ตามรายการที่ขายชอร์ตได้ภายในระยะเวลาที่สํานักหักบัญชีตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์กําหนดหรือภายในระยะเวลาที่คู่สัญญาซื้อขายหลักทรัพย์ตกลงกัน แล้วแต่กรณี

ในกรณีที่เป็นการขายชอร์ตตามคําสั่งของลูกค้า บริษัทหลักทรัพย์ต้องดําเนินการจัดหาหลักทรัพย์ไว้ให้พร้อมเพื่อให้ลูกค้าดังกล่าวยืมหรือจัดหาแหล่งยืมหลักทรัพย์ไว้ให้พร้อมสําหรับลูกค้าดังกล่าว เว้นแต่ลูกค้าจะแสดงได้ว่าตนได้จัดให้มีการยืมหลักทรัพย์ไว้แล้วและสามารถส่งมอบหลักทรัพย์ตามรายการที่ขายชอร์ตได้ภายในระยะเวลาที่สํานักหักบัญชีตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์กําหนดหรือภายในระยะเวลาที่คู่สัญญาซื้อขายหลักทรัพย์ตกลงกัน แล้วแต่กรณี

การขายหลักทรัพย์ในกรณีใดมิได้แสดงว่าเป็นการขายชอร์ต แต่มีเหตุจําเป็นต้องยืมหลักทรัพย์เพื่อนํามาส่งมอบภายในระยะเวลาที่สํานักหักบัญชีตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์กําหนด บริษัทหลักทรัพย์ต้องยืมหลักทรัพย์หรือจัดให้ลูกค้ายืมหลักทรัพย์จากหรือผ่านศูนย์รับฝากหลักทรัพย์ที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์หรือผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทกิจการการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์ ทั้งนี้

การยืมหลักทรัพย์ดังกล่าวต้องแสดงได้ถึงเหตุจําเป็นตามลักษณะที่สํานักงานประกาศกําหนด

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ให้บริษัทหลักทรัพย์เก็บรักษาข้อมูลและจัดทํารายงานเกี่ยวกับการขายชอร์ตตามหลักเกณฑ์ที่สํานักงานประกาศกําหนด

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ให้บรรดาประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ คําสั่ง และหนังสือเวียน ที่ออกหรือวางแนวปฏิบัติตามประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กด. 30/2540 เรื่อง การขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครอง ลงวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ ยังคงใชบังคับได้ต่อไปเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับข้อกําหนดแห่งประกาศนี้ จนกว่าจะได้มีประกาศ คําสั่ง และหนังสือเวียน ที่ออกหรือวางแนวปฏิบัติตามประกาศนี้ใช้บังคับ

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ในกรณีที่มีประกาศฉบับอื่นใดอ้างอิงประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กด. 30/2540 เรื่อง การขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครอง ลงวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ให้การอ้างอิงดังกล่าวหมายถึงการอ้างอิงประกาศฉบับนี้

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2552 เป็นต้นไป

ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552

(นายวิจิตร สุพินิจ)

ประธานกรรมการ

คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ผู้มีอํานาจลงนาม - เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 กําหนดห้ามบริษัทหลักทรัพย์ขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครองหรือมิได้มีบุคคลใดมอบหมายให้ขายหลักทรัพย์นั้น เว้นแต่คณะกรรมการกํากับตลาดทุนประกาศกําหนดให้กระทําได้ จึงเห็นควรออกประกาศเพื่อทดแทนประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กด. 30/2540 เรื่อง การขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครอง ลงวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 จึงจําเป็นต้องออกประกาศนี้