ระเบียบ ก.พ. ว่าด้วยเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศ พ.ศ. 2555

• จำนวนมาตรา: 17

มาตรา อารัมภบท

ระเบียบ ก

ระเบียบ ก.พ.

ว่าด้วยเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศ

พ.ศ. ๒๕๕๕[๑]

โดยที่เป็นการสมควรให้มีระเบียบว่าด้วยเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๕) และมาตรา ๓๘

แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๕๑ ก.พ.

โดยความเห็นชอบของกระทรวงการคลังจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า “ระเบียบ ก.พ. ว่าด้วยเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศ พ.ศ.

๒๕๕๕”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่

๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ในระเบียบนี้

“ข้าราชการ” หมายความว่า

ข้าราชการพลเรือนซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศ

“ตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศ” หมายความว่า ตำแหน่งที่ อ.ก.พ.

กระทรวงกำหนดให้เป็นตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่

ก.พ. กำหนดตามมาตรา ๔๗

“พ.ข.ต.” หมายความว่า

เงินเพิ่มสำหรับข้าราชการซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศ

“บุตร” หมายความว่า

บุตรชอบด้วยกฎหมาย แต่ไม่หมายความรวมถึงบุตรบุญธรรมหรือบุตร ซึ่งได้ยกให้เป็นบุตรบุญธรรมของบุคคลอื่นแล้ว

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ข้าราชการที่จะได้รับ

พ.ข.ต. ตามระเบียบนี้จะต้องได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศ

และได้ไปปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งดังกล่าว

ในกรณีที่คู่สมรสหรือบุตรของข้าราชการตามวรรคหนึ่งได้อาศัยอยู่ร่วมกันเป็นการประจำกับข้าราชการในประเทศที่ข้าราชการผู้นั้นประจำการ

ก็ให้ข้าราชการผู้นั้นได้รับ พ.ข.ต. สำหรับกรณีดังกล่าวตามระเบียบนี้ด้วย

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ข้าราชการอาจได้รับ พ.ข.ต. ตามระเบียบนี้

ดังต่อไปนี้

(๑) พ.ข.ต.

สำหรับตนเองในกรณีที่ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศโดยให้ได้รับตามอัตราที่

ก.พ. กำหนดโดยความเห็นชอบของกระทรวงการคลัง

(๒) พ.ข.ต. สำหรับคู่สมรส โดยให้ได้รับในอัตราร้อยละสามสิบของอัตรา

พ.ข.ต. ตาม (๑)

(๓) พ.ข.ต. สำหรับบุตร โดยให้ได้รับสำหรับบุตรจำนวนไม่เกินสามคน

ในอัตราคนละร้อยละห้าของอัตรา พ.ข.ต.ตาม (๑)

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ให้ข้าราชการได้รับ พ.ข.ต. ตามข้อ ๕ (๑)

ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑)

ให้ได้รับตั้งแต่วันที่ผู้นั้นเข้ารับหน้าที่จนถึงวันที่พ้นจากหน้าที่

ในกรณีที่ต้องส่งมอบงานในหน้าที่ ให้ได้รับจนถึงวันที่ส่งมอบงานเสร็จ

แต่ไม่เกินสิบห้าวันนับแต่วันที่พ้นจากหน้าที่ในกรณีที่จำเป็นต้องส่งมอบงานเกินกว่าสิบห้าวัน

ให้ได้รับสำหรับวันที่เกินนั้นเมื่อได้รับอนุมัติจากรัฐมนตรีเจ้าสังกัด

แต่เมื่อรวมกันแล้วต้องไม่เกินสามสิบวัน

(๒) ในกรณีที่ได้รับคำ สั่งให้เดินทางไปรักษาการในตำแหน่ง

หรือรักษาราชการแทนต่างสำนักงานในต่างประเทศซึ่งมิใช่ประเทศที่ข้าราชการผู้นั้นได้รับแต่งตั้งให้ไปประจำการ

ในระหว่างเวลาที่เดินทางไปปฏิบัติหน้าที่ตามคำสั่งดังกล่าว ให้ได้รับ พ.ข.ต.

ในอัตราของประเทศที่ข้าราชการผู้นั้นไปปฏิบัติราชการโดยให้ได้รับในอัตราตามระดับตำแหน่งของข้าราชการผู้นั้น

แต่ถ้าเป็นกรณีที่ได้รับคำสั่งให้เดินทางมาช่วยราชการ รักษาการในตำแหน่ง

หรือรักษาราชการแทน ในประเทศไทย ไม่ให้ได้รับ พ.ข.ต.

นับแต่วันที่เดินทางกลับถึงประเทศไทย

(๓)

ในกรณีที่ประเทศไทยตัดสัมพันธ์ทางการทูตหรือลดระดับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับประเทศที่ประจำการ

ถ้าผู้นั้นต้องเดินทางไปปฏิบัติหน้าที่ในประเทศอื่นในระหว่างเวลาดังกล่าวให้ได้รับ

พ.ข.ต.

ในอัตราของประเทศที่ผู้นั้นไปปฏิบัติราชการโดยให้ได้รับในอัตราตามระดับตำแหน่งของข้าราชการผู้นั้น

แต่ถ้าผู้นั้นได้เดินทางกลับประเทศไทยแล้วแต่ยังไม่ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอื่นให้คงได้รับ

พ.ข.ต. ตามที่ได้รับอยู่เดิมต่อไปอีกได้ไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่เดินทางกลับถึงประเทศไทย

(๔)

ในกรณีที่ได้รับคำสั่งหรือได้รับอนุญาตให้ฝึกอบรมภายในประเทศที่ประจำการ

ให้คงได้รับ พ.ข.ต. ตามที่ได้รับอยู่

แต่ถ้ากรณีที่ได้รับคำสั่งหรือได้รับอนุญาตให้ฝึกอบรมนอกประเทศที่ประจำการให้ได้รับ

พ.ข.ต. สำหรับระยะเวลาดังกล่าวไม่เกินปีงบประมาณละสามสิบวันทำการนับตั้งแต่วันที่ผู้นั้นเดินทางออกจากประเทศที่ประจำการ

(๕) ในกรณีที่ผู้นั้นลาป่วย ลาคลอดบุตร ลากิจส่วนตัว หรือลาพักผ่อน

โดยได้รับเงินเดือนระหว่างการลาและอยู่ภายในประเทศที่ประจำการ ให้คงได้รับ พ.ข.ต.

ตามที่ได้รับอยู่ แต่ถ้ากรณีผู้นั้นลาป่วย ลาคลอดบุตร ลากิจส่วนตัว หรือลาพักผ่อน

โดยได้รับเงินเดือนระหว่างการลาและได้เดินทางออกนอกประเทศที่ประจำการ ให้ได้รับ

พ.ข.ต.

สำหรับกรณีดังกล่าวไม่เกินปีงบประมาณละสามสิบวันทำการนับตั้งแต่วันที่ผู้นั้นเดินทางออกจากประเทศที่ประจำการ

กรณีการลาอื่น ๆ นอกเหนือจากนี้ไม่ให้ได้รับ พ.ข.ต.

(๖) ในกรณีที่ผู้นั้นละทิ้งหน้าที่ราชการโดยไม่มีเหตุอันสมควร

ไม่ให้ได้รับ พ.ข.ต. สำหรับระยะเวลาดังกล่าว

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ให้ข้าราชการได้รับ พ.ข.ต. ตามข้อ ๕ (๒)

ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) คู่สมรสนั้นต้องไม่เป็นผู้ซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างจากทางราชการ

(๒)

ในกรณีที่คู่สมรสเดินทางเป็นครั้งคราวออกนอกประเทศที่ข้าราชการผู้นั้นประจำการถ้าปีหนึ่งมีเวลารวมกันไม่เกินเก้าสิบวัน

ให้คงได้รับ พ.ข.ต. ตามอัตราที่ได้รับอยู่ แต่ถ้าปีหนึ่งมีเวลารวมกันเกินเก้าสิบวัน

ไม่ให้ได้รับ พ.ข.ต. สำหรับวันที่เกินเก้าสิบวันนั้น

แต่ถ้าปีหนึ่งมีระยะเวลารวมกันเกินหนึ่งร้อยแปดสิบวัน ไม่ให้ได้รับ พ.ข.ต.

ตลอดปีนั้น

ยกเว้นเป็นการเดินทางออกนอกประเทศเพื่อติดตามไปอยู่ร่วมกับข้าราชการในต่างประเทศตามข้อ

๖ (๒) ให้ได้รับ พ.ข.ต. ในอัตราร้อยละสามสิบของอัตรา พ.ข.ต. ที่ข้าราชการได้รับ

(๓) ในกรณีที่ข้าราชการไม่ได้รับ พ.ข.ต. ตามข้อ ๖ (๖) ไม่ให้ได้รับ

พ.ข.ต. ตามข้อนี้ด้วยตลอดเวลาที่ข้าราชการไม่ได้รับ พ.ข.ต. ดังกล่าว

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ให้ข้าราชการได้รับ พ.ข.ต. ตามข้อ ๕ (๓)

ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) เพื่อประโยชน์ในการนับจำนวนบุตร

ให้นับเรียงตามลำดับการเกิดก่อนหลัง ทั้งนี้

ไม่ว่าจะเป็นบุตรที่เกิดจากการสมรสครั้งใด

และไม่ว่าบุตรนั้นจะอยู่ในอำนาจปกครองของข้าราชการหรือไม่ เว้นแต่ในกรณีที่ยังไม่มีบุตรหรือมีบุตรยังไม่ถึงสามคน

ต่อมามีบุตรแฝดซึ่งทำให้จำนวนบุตรเกินสามคนข้าราชการผู้นั้นจะได้รับ พ.ข.ต.

สำหรับบุตรแฝดดังกล่าวทุกคน

เมื่อบุตรแฝดดังกล่าวเป็นบุตรที่เกิดจากการจดทะเบียนสมรสในกรณีที่ข้าราชการผู้นั้นเป็นชาย

หรือเป็นบุตรของตนเองในกรณีที่ข้าราชการผู้นั้นเป็นหญิง

(๒) ในกรณีที่บุตรคนที่อยู่ในลำดับที่ได้รับ พ.ข.ต.

ถึงแก่ความตายก่อนที่จะบรรลุนิติภาวะและมีผลทำให้บุตรคนที่ได้รับ พ.ข.ต. อยู่

มีจำนวนไม่ถึงสามคน ให้เลื่อนบุตรคนที่อยู่ในลำดับถัดไปขึ้นมาแทน

แต่ถ้าบุตรที่อยู่ในลำดับถัดไปนั้นเป็นบุตรแฝด ให้เลื่อนบุตรแฝดมาแทนได้ทีละคน

(๓) บุตรนั้นต้องยังไม่เคยสมรส

(๔) บุตรนั้นต้องไม่ได้ประกอบอาชีพ

(๕) บุตรนั้นต้องยังไม่บรรลุนิติภาวะ

ในกรณีที่บรรลุนิติภาวะในขณะที่กำลังศึกษาอยู่ไม่เกินระดับปริญญาตรีหรือเทียบเท่าเป็นครั้งแรก

ให้ได้รับ พ.ข.ต. ต่อไปแต่ไม่เกินอายุยี่สิบห้าปีบริบูรณ์

(๖) ในกรณีที่บุตรเดินทางเป็นครั้งคราวออกนอกประเทศที่ข้าราชการผู้นั้นประจำการ

ถ้าปีหนึ่งมีเวลารวมกันไม่เกินเก้าสิบวัน ให้คงได้รับ พ.ข.ต.

ตามอัตราที่ได้รับอยู่ แต่ถ้าปีหนึ่งมีเวลารวมกันเกินเก้าสิบวัน ไม่ให้ได้รับ

พ.ข.ต. สำหรับวันที่เกินเก้าสิบวันนั้น

แต่ถ้าปีหนึ่งมีระยะเวลารวมกันเกินหนึ่งร้อยแปดสิบวัน ไม่ให้ได้รับ พ.ข.ต.

ตลอดปีนั้น

ยกเว้นเป็นการเดินทางออกนอกประเทศเพื่อติดตามไปอยู่ร่วมกับข้าราชการในต่างประเทศตามข้อ

๖ (๒) ให้ได้รับ พ.ข.ต. สำหรับบุตรในอัตราคนละร้อยละห้าของอัตรา พ.ข.ต.

ที่ข้าราชการได้รับ

(๗) ในกรณีที่ข้าราชการไม่ได้รับ พ.ข.ต. ตามข้อ ๖ (๖) ไม่ให้ได้รับ

พ.ข.ต. ตามข้อนี้ด้วยตลอดเวลาที่ข้าราชการไม่ได้รับ พ.ข.ต. ดังกล่าว

(๘) ในกรณีที่คู่สมรสเป็นข้าราชการซึ่งได้รับ พ.ข.ต. ด้วย

และประจำการอยู่ในประเทศเดียวกันให้เลือกว่าฝ่ายใดจะเป็นผู้รับ พ.ข.ต. สำหรับบุตร

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ข้าราชการผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตหรือหัวหน้าคณะผู้แทนถาวรไทยประจำองค์การระหว่างประเทศ

ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับหัวหน้าคณะผู้แทน เรียกโดยย่อว่า “พ.ค.ท.” ในอัตราร้อยละสิบของอัตรา พ.ข.ต. ตามข้อ ๕

(๑) ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๖

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ข้าราชการซึ่งประจำการในเมืองหรือประเทศที่มีภาวะความเป็นอยู่ไม่ปกติ

อาจได้รับเงินอีกจำนวนหนึ่งเพิ่มจาก พ.ข.ต. ที่ได้รับตามข้อ ๕ (๑) หรือ พ.ค.ท.

ตามข้อ ๙ เพื่อเป็นค่าพาหนะในการเดินทางระหว่างประเทศปีละหนึ่งครั้ง

โดยให้ได้รับเท่าที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินอัตราค่าบัตรโดยสารเครื่องบินไป -

กลับระหว่างประเทศที่ประจำการกับประเทศไทย

ในกรณีที่คู่สมรสหรือบุตรได้อาศัยอยู่ร่วมกันเป็นการประจำกับข้าราชการผู้นั้นในเมืองหรือประเทศนั้นด้วย

ก็อาจได้รับเงินเพิ่มนี้ด้วย

หลักเกณฑ์ในการได้รับเงินตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามที่ ก.พ.

กำหนดโดยความเห็นชอบของกระทรวงการคลัง

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ การนับปีตามระเบียบนี้ให้นับตั้งแต่วันที่ข้าราชการผู้นั้นเข้ารับหน้าที่

เว้นแต่ระเบียบนี้จะกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ การเบิกจ่าย

พ.ข.ต. พ.ค.ท. และเงินตามข้อ ๑๐ ตามระเบียบนี้

ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กระทรวงการคลังกำหนด

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่หัวหน้าส่วนราชการต้นสังกัดมีเหตุผลเป็นพิเศษที่เห็นสมควรให้ข้าราชการได้รับ

พ.ข.ต. หรือ พ.ค.ท. นอกจากที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้

ให้หัวหน้าส่วนราชการต้นสังกัดเสนอ ก.พ. และกระทรวงการคลังเพื่อพิจารณาอนุมัติ

โดยในกรณีของ พ.ข.ต. ให้พิจารณาอนุมัติเป็นการเฉพาะราย ส่วนกรณีของ พ.ค.ท.

ให้พิจารณาอนุมัติเป็นการเฉพาะสำหรับตำแหน่ง

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ ข้าราชการผู้ใดมีคู่สมรสหรือบุตรอาศัยอยู่ร่วมด้วยเป็นการประจำในประเทศที่ข้าราชการผู้นั้นได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ประจำอยู่ก่อนวันที่ระเบียบนี้มีผลใช้บังคับ

การนับเวลากรณีคู่สมรสหรือบุตรไม่ได้อยู่ร่วมกับข้าราชการเป็นครั้งคราว

ให้ถือปฏิบัติตามระเบียบที่ใช้บังคับอยู่เดิมจนกว่าจะครบรอบปีประจำการ

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ข้าราชการผู้ใดได้รับ

พ.ข.ต. สำหรับบุตรซึ่งไม่เป็นไปตามคำนิยามคำว่า “บุตร” หรือตามข้อ ๔ หรือข้อ ๕ (๓) ที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้ อยู่ก่อนวันที่ระเบียบนี้มีผลใช้บังคับให้ข้าราชการผู้นั้นคงได้รับ

พ.ข.ต.

สำหรับบุตรนั้นตามที่ได้รับอยู่ก่อนวันที่ระเบียบนี้มีผลใช้บังคับต่อไปจนกว่าจะมีคำสั่งให้พ้นจากหน้าที่หรือส่งมอบงานในหน้าที่ตามข้อ

๖ (๑)

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ในระหว่างที่ยังมิได้กำหนดอัตรา

หลักเกณฑ์ หรือวิธีการใดเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามระเบียบนี้ ให้นำระเบียบ อัตรา

หลักเกณฑ์

หรือวิธีการเกี่ยวกับการได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่ประจำอยู่ในต่างประเทศที่ใช้บังคับอยู่เดิมมาใช้บังคับเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้

จนกว่าจะได้มีการกำหนดอัตรา หลักเกณฑ์ หรือวิธีการตามระเบียบนี้

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ ให้เลขาธิการ

ก.พ. รักษาการตามระเบียบนี้

ประกาศ

ณ วันที่ ๒๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕

ยงยุทธ

วิชัยดิษฐ

รองนายกรัฐมนตรี

ประธาน

ก.พ

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๒ ตุลาคม ๒๕๕๕

ณัฐพร/ผู้ตรวจ

๒ ตุลาคม ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๔๘ ง/หน้า ๑/๒๗ กันยายน ๒๕๕๕