มาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษ
จังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองขุขันธ์ จังหวัดขุขันธ์ พุทธศักราช ๒๔๗๙ และพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนนามเทศบาลเมืองขุขันธ์
จังหวัดขุขันธ์ เป็นเทศบาลเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ พุทธศักราช ๒๔๘๑
โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้
ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑
ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๘๔ ตอนศรีสะเกษ - บรรจบทางหลวงจังหวัดหมายเลข
๒๐๘๓ (ส้มป่อยน้อย) ตรง กม. ๑.๙๐๐ ฟากเหนือ
จากหลักเขตที่ ๑ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนไปบ้านโนนแย้ ฟากเหนือ
ตรงจุดซึ่งห่างจากศูนย์กลางสามแยกที่ถนนไปบ้านโนนแย้ บรรจบกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข
๒๐๘๔ ตอนศรีสะเกษ - บรรจบทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๘๓ (ส้มป่อยน้อย) ตามแนวถนนไปบ้านโนนแย้
ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ระยะ ๑,๓๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๒
เป็นเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางถนนไปบ้านโนนแย้ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่
๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยสำราญ ฝั่งตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นเลียบริมห้วยสำราญ ฝั่งเหนือ
ไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยสำราญ ฝั่งเหนือ ตรงจุดที่แนวริมห้วยแฮด
ฝั่งตะวันออก บรรจบกับริมห้วยสำราญ ฝั่งเหนือ
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงผ่านห้วยสำราญและเป็นเส้นเลียบริมห้วยแฮด
ฝั่งตะวันออก ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยแฮด ฝั่งใต้
และริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๑ ตอนศรีสะเกษ - กันทรลักษ์ ฟากตะวันออก
ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๕
เป็นเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๑ ตอนศรีสะเกษ - กันทรลักษ์
ไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ตามแนวเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๒๑ ตอนศรีสะเกษ - กันทรลักษ์ ไปทางทิศตะวันตก ระยะ ๑,๐๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยปูน ฝั่งตะวันตก และริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๒๐ ตอนศรีสะเกษ - ขุขันธ์ ฟากใต้
ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๗
เป็นเส้นตรงผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๐ ตอนศรีสะเกษ - ขุขันธ์
และเป็นเส้นเลียบริมห้วยปูนและริมห้วยสำราญ ฝั่งตะวันตก ไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่
๘ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยสำราญ ฝั่งตะวันตก
ตรงจุดที่แนวเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๘๔
ตอนศรีสะเกษ-บรรจบทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๘๓ (ส้มป่อยน้อย) ตรง กม. ๑.๙๐๐
ไปทางทิศใต้ บรรจบกับริมห้วยสำราญ ฝั่งตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นตรงไปทางทิศเหนือ ไปบรรจบกับหลักเขตที่
๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
