法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

subsidiary

กฎกระทรวง ฉบับที่ 19 (พ.ศ. 2497) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช 2473 (ฉบับ Update ล่าสุด)

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
5
มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ฉบับที่

๑๙ (พ.ศ. ๒๔๙๗)

ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์

พุทธศักราช

๒๔๗๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘

แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช ๒๔๗๙

และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

ข้อ[๒]

๑ (ยกเลิก)

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๑ ทวิ

แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่

๕)

“ข้อ ๑๑ ทวิ รถยนต์สาธารณทุกประเภท ต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่ในสภาพที่ใช้การได้

และผู้ขับมองเห็นได้ติดไว้ที่ตัวรถ”

ให้ไว้

ณ วันที่ ๑๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๗

พลเรือโท

สุนาวินวิวัฒ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :-

เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

๑.

เนื่องด้วยปรากฏว่า จำนวนยานพาหนะในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

มีจำนวนทวีมากขึ้นทุก ๆ วัน

และสำหรับรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเท่าที่ได้จดทะเบียนไว้ในปัจจุบันนี้มีจำนวนมากเพียงพอแก่สภาพการจราจรแล้ว

ทั้งนี้หากให้มีการอนุญาตให้จดทะเบียนได้ต่อไปโดยไม่จำกัดจำนวน รถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างจะมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น

อันจะทำให้การจราจรในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีไม่เป็นไปโดยสะดวกและก่อความไม่ปลอดภัยให้แก่ประชาชน

จึงเป็นการสมควรกำหนดจำนวนรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารที่จะอนุญาตให้จดทะเบียนได้เพียงไม่เกิน

๒,๐๐๐ คัน

๒.

เนื่องด้วยปรากฏว่า รถยนต์ที่ใช้ขับขี่กันในปัจจุบันนี้

ผู้ขับขี่มักจะขับด้วยอัตราความเร็วสูงเกินกว่าอัตราความเร็วที่กำหนดไว้ทั้งเครื่องวัดความเร็วที่ติดอยู่กับรถยนต์ประจำทาง

รถยนต์รับจ้างพิเศษ และรถยนต์บรรทุกคนโดยสาร มีสภาพที่ใช้การไม่ได้โดยชำรุด หรือผู้ขับขี่ไม่ยอมใช้

ทำให้ยากแก่การตรวจสอบและควบคุมความเร็วในการใช้รถของเจ้าพนักงาน

จึงเป็นการสมควรที่จะได้กำหนดให้รถยนต์ประเภทต่าง ๆ

ดังกล่าวต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่ในสภาพที่ใช้การได้ติดที่ตัวรถโดยกำหนดไว้ในกฎกระทรวง

ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบและควบคุมการขับรถให้มีอัตราความเร็วตามที่กฎหมายกำหนดไว้

อันจะเป็นการป้องกันภัยที่จะเกิดขึ้นแก่ประชาชนและตัวผู้ขับรถอันเนื่องจากการขับรถเร็ว

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๒๘ (พ.ศ. ๒๕๐๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๓]

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ให้งดจดทะเบียนรถยนต์สามล้อแบบใช้โซ่ทุกชนิด ทุกประเภท

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ให้กำหนดจำนวนรถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนที่จะจดทะเบียนได้ไม่เกินเก้าพันคัน

ข้อ

๔[๔]

ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ให้กำหนดจำนวนรถยนต์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบใช้เพลาที่จะจดทะเบียนได้ไม่เกินแปดพันคัน

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ห้ามมิให้ใช้รถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น

เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนตามระเบียบของกระทรวงมหาดไทย

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ห้ามมิให้ใช้รถยนต์สามล้อทุกชนิดทุกประเภทที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น

หมายเหตุ

:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

เนื่องจากขณะนี้จำนวนรถยนต์ที่ใช้อยู่ในจังหวัดพระนคร และจังหวัดธนบุรี

มีปริมาณมากขึ้น สมควรงดจดทะเบียนรถยนต์สามล้อแบบใช้โซ่ทุกชนิดทุกประเภท

และกำหนดจำนวนรถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคน

และรถยนต์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบใช้เพลา

กับห้ามมิให้ใช้รถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนและรถยนต์สามล้อทุกชนิด

ทุกประเภทที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น เข้ามาใช้ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ทั้งนี้ เพื่อความปลอดภัยและความสะดวกในการจราจร

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ. ๒๕๐๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์

พุทธศักราช ๒๔๗๓[๕]

หมายเหตุ :-

เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่รถยนต์สามล้อแบบใช้เพลา

ซึ่งได้สั่งเข้ามาจากต่างประเทศมีปริมาณพอแก่ความต้องการแล้ว

ควรจำกัดจำนวนมิให้นำเข้าเพิ่มมากยิ่งขึ้นอีกส่วนรถยนต์สามล้อแบบใช้เพลาที่ตกค้างอยู่โดยจดทะเบียนเป็นประเภทส่วนบุคคลหรือยังจดทะเบียนไม่ได้

เพราะได้จำกัดจำนวนไว้ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี เป็นจำนวนเจ็ดพันคันนั้น

เพื่อให้เป็นการสมดุลย์กับจำนวนเดิมที่มีอยู่ ๑๑,๘๔๕คัน

และเพื่อตัดปัญหาการหลีกเลี่ยงต่าง ๆ ให้หมดไป ควรเพิ่มขึ้นเป็นไม่เกินแปดพันคัน

ฐาปนี/แก้ไข

๒๗

พฤศจิกายน ๒๕๔๕

A+B(C)

ปฐมพร/อัปเดท

๑๔

กันยายน ๒๕๕๐

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๖/หน้า ๖๘/๒๖ มกราคม ๒๔๙๗

[๒]

บทเฉพาะกาล

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ถูกยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๘ (พ.ศ. ๒๕๐๔)

ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

[๓]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๖/หน้า ๖๘/๒๖ มกราคม ๒๔๙๗

[๔]

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ. ๒๕๐๔)

ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

[๕]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๑๑๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๐/๒๙ ธันวาคม ๒๕๐๔

5 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่ 19 (พ.ศ. 2497) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช 2473 (ฉบับ Update ล่าสุด) (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_d3570778dd980537

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com