ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๑ ทวิ
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่
๕)
ข้อ ๑๑ ทวิ รถยนต์สาธารณทุกประเภท ต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่ในสภาพที่ใช้การได้
และผู้ขับมองเห็นได้ติดไว้ที่ตัวรถ
ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๗
พลเรือโท
สุนาวินวิวัฒ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
๑.
เนื่องด้วยปรากฏว่า จำนวนยานพาหนะในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
มีจำนวนทวีมากขึ้นทุก ๆ วัน
และสำหรับรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเท่าที่ได้จดทะเบียนไว้ในปัจจุบันนี้มีจำนวนมากเพียงพอแก่สภาพการจราจรแล้ว
ทั้งนี้หากให้มีการอนุญาตให้จดทะเบียนได้ต่อไปโดยไม่จำกัดจำนวน รถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างจะมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น
อันจะทำให้การจราจรในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีไม่เป็นไปโดยสะดวกและก่อความไม่ปลอดภัยให้แก่ประชาชน
จึงเป็นการสมควรกำหนดจำนวนรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารที่จะอนุญาตให้จดทะเบียนได้เพียงไม่เกิน
๒,๐๐๐ คัน
๒.
เนื่องด้วยปรากฏว่า รถยนต์ที่ใช้ขับขี่กันในปัจจุบันนี้
ผู้ขับขี่มักจะขับด้วยอัตราความเร็วสูงเกินกว่าอัตราความเร็วที่กำหนดไว้ทั้งเครื่องวัดความเร็วที่ติดอยู่กับรถยนต์ประจำทาง
รถยนต์รับจ้างพิเศษ และรถยนต์บรรทุกคนโดยสาร มีสภาพที่ใช้การไม่ได้โดยชำรุด หรือผู้ขับขี่ไม่ยอมใช้
ทำให้ยากแก่การตรวจสอบและควบคุมความเร็วในการใช้รถของเจ้าพนักงาน
จึงเป็นการสมควรที่จะได้กำหนดให้รถยนต์ประเภทต่าง ๆ
ดังกล่าวต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่ในสภาพที่ใช้การได้ติดที่ตัวรถโดยกำหนดไว้ในกฎกระทรวง
ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบและควบคุมการขับรถให้มีอัตราความเร็วตามที่กฎหมายกำหนดไว้
อันจะเป็นการป้องกันภัยที่จะเกิดขึ้นแก่ประชาชนและตัวผู้ขับรถอันเนื่องจากการขับรถเร็ว
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๘ (พ.ศ. ๒๕๐๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๓]