資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ระเบียบกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ระเบียบกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ว่าด้วย การยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สิน
ของนายจ้างซึ่งไม่นำส่งเงินสมทบและหรือเงินเพิ่ม
พ.ศ. 2537
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการยึด อายัดและขายทอดตลาด
ทรัพย์สินของนายจ้าง ซึ่งไม่นำส่งเงินสมทบและหรือเงินเพิ่ม หรือนำส่งไม่ครบจำนวน
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 6 และมาตรา 47 วรรคสาม แห่ง
พระราชบัญญัติมาตรเงินทดแทน พ.ศ. 2537 กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
จึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ 1 ระเบียบนี้เรียกว่า 'ระเบียบกระทรวงแรงงานและสวัสดิการ
สังคมว่าด้วย การยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของนายจ้างซึ่งไม่นำส่งเงิน
สมทบและหรือเงินเพิ่ม พ.ศ. 2537'
ข้อ 2 ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ข้อ 3 ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับแก่ผู้รับเหมาตามมาตรา 10 และมาตรา 11
แห่งพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. 2537 โดยอนุโลม
ข้อ 4 ให้เลขาธิการสำนักงานประกันสังคม เป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้
และให้มีอำนาจตีความ วินิจฉัยปัญหา กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีปฏิบัติเพื่อดำเนินการให้
เป็นไปตามระเบียบนี้
ข้อ 5 ในระเบียบนี้
'เลขาธิการ' หมายถึง เลขาธิการสำนักงานประกันสังคม
'พนักงานเจ้าหน้าที่' หมายถึง ผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติตาม
พระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. 2537
'สำนักงาน' หมายถึง สำนักงานประกันสังคม
'คำร้อง' หมายถึง คำร้องคัดค้านการยึดอายัดทรัพย์สิน
การตรวจสอบทรัพย์สิน
ข้อ 6 เมื่อนายจ้างไม่นำส่งเงินสมทบและหรือเงินเพิ่ม หรือส่งไม่ครบ
จำนวน พนักงานเจ้าหน้าที่อาจดำเนินการตรวจสอบทรัพย์สิน รวมทั้งสิทธิเรียกร้อง
ของนายจ้างและทรัพย์สินซึ่งมีเหตุอันควรเชื่อได้ว่าเป็นของนายจ้าง เช่น ทรัพย์สิน
ซึ่งอยู่ในความครอบครองอำนาจสั่งการหรือสั่งจำหน่ายในทางการค้าหรือธุรกิจของ
นายจ้าง
ข้อ 7 ในกรณีที่ทำการตรวจสอบทรัพย์สินแล้ว ถ้าเห็นสมควรยึด อายัด
ทรัพย์สิน ให้นำเสนอเลขาธิการเพื่อพิจารณาออกคำสั่งเป็นหนังสือให้ยึด อายัดทรัพย์สิน
ตามแบบท้ายระเบียบนี้
ถ้าไม่สามารถทำการตรวจสอบทรัพย์สินได้ทัน แต่เป็นกรณีที่เห็นสมควร
ยึด อายัดทรัพย์สิน ให้บันทึกเหตุแห่งการนั้นและปฏิบัติตามวรรคหนึ่งโดยด่วน และระบุ
ให้ยึดอายัดทรัพย์สินบรรดามี
ในกรณีที่มีเหตุต้องยึดหรืออายัดทรัพย์สินเพิ่มเติม ให้พนักงานเจ้าหน้าที่
ดำเนินการยึดหรืออายัดทรัพย์สินเพิ่มเติม โดยอาศัยคำสั่งยึดหรืออายัดทรัพย์สินเดิม
แล้วรายงานให้เลขาธิการทราบ
ข้อ 8 ในกรณีที่เห็นว่าไม่ควรให้เลขาธิการมีคำสั่งยึด อายัดทรัพย์สิน
ของนายจ้างรายใด ให้บันทึกข้อเท็จจริงและพฤติการณ์ทั้งปวง พร้อมทั้งความเห็น
เสนอเลขาธิการเพื่อพิจารณา
การยึด อายัดทรัพย์สิน
ข้อ 9 เมื่อเลขาธิการมีคำสั่งยึด อายัดทรัพย์สินของนายจ้างหรือผู้ใด
แล้วให้พนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการยึด อายัดทรัพย์สินโดยไม่ชักช้า แล้วดำเนินการ
ออกประกาศยึด อายึดทรัพย์สินนั้น ตามแบบท้ายระเบียบนี้
ข้อ 10 ให้ส่งคำสั่งยึด อายัดทรัพย์สินให้นายจ้าง และหรือผู้ซึ่งถูกยึด
อายัดทรัพย์สินทราบ ณ ภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่หรือสำนักงานของนายจ้างหรือผู้ซึ่งถูกยึด
อายัดทรัพย์สิน การส่งคำสั่ง ณ สถานที่อื่นให้ใช้ได้ต่อเมื่อ
(1) นายจ้างหรือผู้ซึ่งถูกยึด อายัดทรัพย์สิน ยอมรับคำสั่งยึด อายัด
ทรัพย์สิน
(2) การส่งคำสั่งยึด อายัดทรัพย์สิน ได้กระทำ ณ สำนักงาน
ประกันสังคม
ข้อ 11 การส่งคำสั่งตามข้อ 10 พนักงานเจ้าหน้าที่อาจส่งให้นายจ้าง
หรือผู้ซึ่งถูกยึด อายัดทรัพย์สินโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับ หรือนำไปส่ง ณ
ภูมิลำเนา หรือถิ่นที่อยู่หรือสำนักงานของนายจ้าง หรือผู้ซึ่งถูกยึด อายัดทรัพย์สิน
ในระหว่างเวลาพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตก หรือในเวลาทำการของนายจ้าง
หรือผู้ซึ่งถูกยึด อายัดทรัพย์สิน ถ้าไม่พบตัวบุคคลดังกล่าว จะส่งให้แก่บุคคลใดซึ่ง
บรรลุนิติภาวะ ซึ่งอยู่หรือทำงานในบ้านหรือสำนักงานที่ปรากฏว่าเป็นของนายจ้าง
หรือผู้ซึ่งถูกยึด อายัดทรัพย์สินก็ได้
ถ้าไม่อาจส่งตามวิธีในวรรคหนึ่งได้ ให้ปิดคำสั่งไว้ในที่ซึ่งเห็นได้ง่าย
ณ ภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ หรือสำนักงานของนายจ้างหรือผู้ซึ่งถูกยึด อายัดทรัพย์สิน
เมื่อได้ดำเนินการดังกล่าว และเวลาได้ล่วงพ้นไปสิบห้าวัน ให้ถือว่านายจ้างหรือ
ผู้ซึ่งถูกยึด อายัดทรัพย์สินได้รับคำสั่งแล้ว
ข้อ 12 พนักงานเจ้าหน้าที่จะต้องดำเนินการยึด อายัดทรัพย์สิน
ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกหรือในระหว่างเวลาทำการของ
นายจ้าง เว้นแต่กรณีที่มีเหตุฉุกเฉินโดยได้รับอนุญาตจากเลขาธิการ
ข้อ 13 ในการยึด อายัดทรัพย์สิน ถ้ามีผู้ขัดขวางหรือมีพฤติการณ์ว่า
จะมีผู้ขัดขวาง ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ขอความช่วยเหลือจากเจ้าพนักงานตำรวจเพื่อ
ดำเนินการยึดอายัดทรัพย์สินจนได้
ข้อ 14 เมื่อได้ทำการยึด อายัดทรัพย์สินแล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่
ปิดประกาศการยึด อายัดทรัพย์สินไว้ ณ สถานที่และสำนักงานแห่งท้องที่ที่ทรัพย์สิน
ตั้งอยู่ แห่งละหนึ่งฉบับ
ข้อ 15 การยึดทรัพย์สินของนายจ้าง กรณียึดสังหาริมทรัพย์ให้นำเอา
สังหาริมทรัพย์นั้นมาเก็บรักษาไว้ ณ สถานที่ใดหรือแก่บุคคลใดตามที่เห็นสมควร
หรือมอบไว้ในความอารักขาของนายจ้างหรือผู้ครอบครองทรัพย์สินนั้นอยู่ และแจ้งให้
นายจ้างทราบ การยึดทรัพย์สินประเภทนี้ให้ครอบคลุมถึงดอกผลแห่งทรัพย์สินนั้นด้วย
การเก็บรักษาทรัพย์ให้เป็นไปตามระเบียบที่เลขาธิการกำหนด
ข้อ 16 การยึดอสังหาริมทรัพย์ของนายจ้าง ให้พนักงานเจ้าหน้าที่
จัดทำโดยนำเอาหนังสือสำคัญสำหรับทรัพย์สินนั้นมาเก็บรักษาหรือฝากไว้ ณ สถานที่ใด
หรือแก่บุคคลใดตามที่เห็นสมควรและแจ้งการยึดนั้นให้นายจ้างและเจ้าพนักงานที่ดิน
ผู้มีหน้าที่ทราบ ถ้าหนังสือสำคัญยังไม่ได้ออกหรือนำมาแสดงไม่ได้หรือหาไม่พบ
ให้ถือว่าการที่ได้แจ้งการยึดต่อนายจ้างและเจ้าพนักงานที่ดินนั้นเป็นการยึดตาม
กฎหมายแล้ว
การยึดอสังหาริมทรัพย์นั้น ครอบไปถึงเครื่องอุปกรณ์และดอกผล
นิตินัยของอสังหาริมทรัพย์นั้นด้วย เว้นแต่จะได้มีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น
ดอกผลธรรมดาที่นายจ้างจะต้องเป็นผู้ที่เก็บเกี่ยวหรือบุคคลอื่นเก็บเกี่ยวในนาม
ของนายจ้างนั้น เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้แจ้งเป็นหนังสือให้ทราบขณะทำการยึด
ว่าจะทำการเก็บเกี่ยวเองแล้ว พนักงานเจ้าหน้าที่อาจจะให้เก็บเกี่ยวดอกผลนั้น
ได้เมื่อถึงกำหนดและทำการขายทอดตลาดต่อไป
ข้อ 17 ในการยึดที่ดิน พนักงานเจ้าหน้าที่อาจนำเจ้าพนักงาน
ที่ดินชี้ตำแหน่งที่ดินหรือรังวัดเขตกว้างยาวของที่ดินที่ยึด แล้วให้พนักงานเจ้าหน้าที่
จัดทำแผนที่จำลองไว้
ข้อ 18 ในการยึดที่ดิน ถ้าที่ดินที่ยึดนั้นมีสิ่งปลูกสร้างหรือไม่ล้มลุก
หรือธัญชาติอันจะเก็บเกี่ยวรวงผลได้คราวหนึ่งหรือหลายคราวต่อปี ซึ่งเป็นของ
ผู้อื่นปลูกอยู่ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่บันทึกถ้อยคำของเจ้าของสิ่งนั้น ๆ ให้ปรากฏว่า
ปลูกอย่างไร เป็นต้นว่าอาศัยหรือมีสัญญาเช่าต่อกัน ฯลฯ
ข้อ 19 การยึดที่ดินซึ่งมีไม้ยืนต้น ให้พนักงานเจ้าหน้าที่จดชนิดและ
ประมาณจำนวนต้นไม้มาด้วย ส่วนกรณีการยึดโรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่จดขนาดกว้างยาวและบรรยายสภาพแห่งสิ่งนั้น ๆ ตามที่เห็น
สมควร ถ้าเป็นสถานที่ให้เช่าค่าเช่าเท่าใด
ข้อ 20 การยึด อายัดทรัพย์สินนั้น ให้ยึด อายัดทรัพย์สินเฉพาะส่วน
ของนายจ้าง แต่ถ้ามีบุคคลอื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วย และไม่ปรากฏว่าส่วนใด
เป็นส่วนของนายจ้าง ให้ยึด อายัดทรัพย์สินไว้ทั้งหมด
ข้อ 21 เมื่อได้ยึดทรัพย์สินแล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่แสดงการ
ยึดทรัพย์ให้เห็นประจักษ์แจ้ง ดังนี้
(1) สิ่งของให้ปิดหรือผูกแผ่นหมายเลขสิ่งของที่ยึดให้ตรงตามบัญชี
ทรัพย์สิน ถ้าเก็บสิ่งของเข้าหีบหรือตู้ได้ ให้เก็บรวบรวมไว้แล้วปิดหีบหรือ
ตู้ประทับตราครั่งอีกชั้นหนึ่ง
(2) ห้องแถวสิ่งปลูกสร้างให้ปิดเครื่องหมายไว้ทุกห้อง
(3) สัตว์พาหนะ ปศุสัตว์ หรือสัตว์อื่น ให้ใช้สีทาที่ตัวหรือจะใช้
แผ่นเลขหมายผูกคอหรือต้อนเข้าคอกแล้วผูกเชือกประทับตราครั่งที่ประตูคอกไว้
ก็ได้ แล้วแต่จะเห็นสมควรแต่อย่าให้เป็นการขัดข้องต่อการเลี้ยงรักษาสัตว์
ข้อ 22 ในกรณีที่นายจ้างมีสิทธิเรียกร้องต่อบุคคลภายนอก
เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่เห็นสมควร อาจเสนอเลขาธิการเพื่อสั่งอายัดสิทธิ
เรียกร้องนั้น โดยห้ามลูกหนี้ของนายจ้างมิให้ชำระเงินหรือส่งมอบทรัพย์สิน
แก่นายจ้าง แต่ให้นำมาชำระหรือส่งมอบแก่สำนักงานภายในเวลาที่กำหนดไว้
คำสั่งอายัดนั้นอาจออกให้ได้ไม่ว่าหนี้ของบุคคลภายนอกนั้นจะมี
ข้อโต้แย้งหรือมีข้อจำกัด หรือเงื่อนไขหรือว่าได้กำหนดจำนวนไว้แน่นอนหรือไม่
ข้อ 23 การอายัดสิทธิเรียกร้องแห่งรายได้เป็นคราว ๆ นั้น
รวมตลอดถึงจำนวนเงินซึ่งถึงกำหนดชำระภายหลังการอายัดนั้นด้วย
ถ้าสิทธิเรียกร้องของนายจ้าง ซึ่งมีต่อบุคคลภายนอกในอันที่จะ
เรียกให้ชำระเงินจำนวนหนึ่งนั้นมีการจำนองเป็นประกัน การอายัดสิทธิเรียกร้อง
ให้รวมตลอดถึงการจำนองด้วย แต่ทั้งนี้พนักงานเจ้าหน้าที่ต้องแจ้งคำสั่งอายัด
นั้นไปยังเจ้าพนักงานที่เกี่ยวข้อง
ข้อ 24 การอายัดสังหาริมทรัพย์อันมีรูปร่างและอสังหาริมทรัพย์
รวมทั้งสิทธิทั้งปวงอันมีอยู่ในทรัพย์สินเหล่านั้น ซึ่งบุคคลภายนอกจะต้องส่งมอบ
หรือโอนมายังนายจ้างในภายหลัง และเมื่อได้ส่งมอบหรือโอนมาแล้วก่อนเอา
ทรัพย์สินหรือสิทธิเหล่านั้นออกขายหรือจำหน่าย ในกรณีเช่นว่านี้พนักงานเจ้าหน้าที่
มีอำนาจจะยึดบรรดาเอกสารทั้งปวงที่ให้สิทธิแก่นายจ้างในอันที่จะได้รับส่งมอบ
หรือรับโอนทรัพย์สินหรือสิทธิเช่นว่ามานั้น
ในกรณีอายัดเงินที่บุคคลภายนอกจะต้องชำระให้แก่นายจ้างในภายหลัง
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจที่จะยึดบรรดาเอกสารทั้งปวงที่ให้สิทธิแก่นายจ้าง
ในอันที่จะได้รับชำระเงินเช่นว่านั้น
ข้อ 25 เมื่อได้มีการยึดทรัพย์สินแล้ว สิทธิเรียกร้องของนายจ้าง
อันมีต่อบุคคลภายนอกนั้นให้จัดการดังต่อไปนี้
(1) ถ้าเป็นพันธบัตรและหลักทรัพย์ที่เป็นประกันซึ่งเป็นของนายจ้าง
(ออกให้แก่ผู้ถือหรือออกในนามของนายจ้าง) พนักงานเจ้าหน้าที่จะขอให้เลขาธิการ
มีคำสั่งอนุญาตให้จำหน่ายสิ่งเหล่านั้นตามรายการขานราคาในวันที่ขายก็ได้ หาก
สิ่งเหล่านั้นได้มีรายการขานราคากำหนดไว้ ณ สถานแลกเปลี่ยนหรือจะขานโดย
วิธีขายทอดตลาดดังกำหนดไว้ในหมวด 5 ก็ได้ ถ้ามิได้ขอเช่นว่านั้นหรือคำขอ
ถูกยกเสียให้ขายสิ่งเหล่านั้นโดยวิธีขายทอดตลาด
(2) ถ้าเป็นตราสารเปลี่ยนมือ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ขอให้เลขาธิการ
มีคำสั่งอนุญาตให้จำหน่ายตามราคาที่ปรากฏในตราสาร หรือราคาต่ำกว่านั้นตามที่
เลขาธิการเห็นสมควรกำหนด
(3) ถ้าเป็นสิทธิเรียกร้องขอให้ชำระเงินจำนวนหนึ่งหรือเรียกให้
ส่งมอบสิ่งของนอกจากที่กล่าวไว้ใน (1) และ (2) นี้ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่
อายัดตามข้อ 22 ข้อ 23 ข้อ 36 หรือข้อ 37 และ จำหน่ายทรัพย์สินต่อไป
(4) ถ้าเป็นสิทธิเรียกร้องอื่น ๆ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกคำสั่ง
ให้บุคคลซึ่งต้องรับผิดในการชำระหนี้ตามสิทธิเรียกร้องนั้นมาพบ ถ้าบุคคลนั้นไม่มา
หรือไม่ยินยอมชำระหนี้ดังกล่าวแล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ขอให้เลขาธิการมีหนังสือ
แจ้งให้นายจ้างฟ้องตามเอกสารที่ได้ยึดนั้น ถ้าศาลพิพากษาถึงที่สุดให้นายจ้างชนะคดี
นายจ้างต้องแจ้งให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทราบจำนวนเงินที่รับชำระหนี้จากการนั้นด้วย
ถ้านายจ้างขัดขืนหรือเพิกเฉยไม่ใช้สิทธิเรียกร้องดังกล่าว สำนักงานอาจใช้สิทธิ
เรียกร้องนั้นในนามของตนเองแทนนายจ้าง
ข้อ 26 ถ้าคำสั่งอายัดนั้นไม่มีการคัดค้านและบุคคลภายนอกมิได้
ปฏิบัติตามพนักงานเจ้าหน้าที่อาจขอให้เลขาธิการออกคำสั่งบังคับแก่บุคคลภายนอก
นั้นและดำเนินการไปเสมือนหนึ่งว่าบุคคลนั้นเป็นนายจ้าง
ถ้าค่าแห่งสิทธิเรียกร้องซึ่งอายัดไว้นั้นต้องเสื่อมเสียไปเพราะ
ความผิดของบุคคลภายนอก เนื่องจากการไม่ปฏิบัติตามคำสั่งเลขาธิการไม่ว่า
ด้วยประการใด ๆ บุคคลภายนอกเช่นว่านั้นต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่
สำนักงานเพื่อความเสียหายใด ๆ ซึ่งเกิดขึ้นแก่สำนักงาน
ข้อ 27 การประมาณราคาที่ดินให้พิจารณาตามหลักเกณฑ์เหล่านี้
ประกอบกันคือ
(1) ราคาที่ดินตามราคาประเมินของคณะกรรมการกำหนดราคา
ประเมินทุนทรัพย์
(2) ราคาซื้อขายกันในท้องตลาด
(3) ราคาที่ดินตำบลนั้นหรือตำบลใกล้เคียงถ้าสามารถตรวจสอบได้
(4) ราคาซื้อขายหรือจำนองครั้งสุดท้ายของที่ดินที่ยึดหรือที่ดิน
ข้างเคียง
ข้อ 28 การประมาณราคาทรัพย์สินนอกจากที่ดิน ให้ประมาณตาม
ราคาซื้อขายในท้องตลาดตามสภาพความเก่าใหม่ของทรัพย์สินนั้น ๆ
ข้อ 29 การประมาณราคาทรัพย์สินที่มีการจำนำหรือจำนอง ให้ปฏิบัติ
เช่นเดียวกับข้อ 27 หรือข้อ 28 แต่ให้หมายเหตุว่า จำนำ จำนอง เมื่อใดต้นเงิน
เท่าใด เพื่อประกอบดุลพินิจของผู้ชาย
ข้อ 30 ให้ผู้ซึ่งถูกยึด อายัดทรัพย์สินหรือสิทธิเรียกร้องลงนามรับทราบ
การยึด อายัดทรัพย์สินนั้น ในกรณีที่ผู้ซึ่งถูกยึด อายัดทรัพย์สินลงลายมือชื่อไม่ได้
หรือไม่ยอมลงลายมือชื่อให้บันทึกเหตุแห่งการนั้นไว้
การร้องคัดค้านการยึด อายัดทรัพย์สิน
ข้อ 31 ถ้าบุคคลใดอ้างว่าทรัพย์สินที่ยึดไว้มิใช่ทรัพย์สินของนายจ้าง
ให้ยื่นคำร้องคัดค้านต่อเลขาธิการ หรือผู้ซึ่งเลขาธิการมอบหมาย ตามแบบคำร้อง
ท้ายระเบียบนี้ก่อนเอาทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาด
ข้อ 32 กรณีมีคำสั่งอายัดทรัพย์สินหรือสิทธิเรียกร้องอื่นอันมิใช่ตัวเงิน
ถ้าผู้ที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งอายัดทรัพย์สินจะปฏิเสธไม่ส่งมอบทรัพย์สินที่อายัดหรือ
ต้องการโต้แย้งหนี้ที่เรียกร้องเอาแก่ตน ให้ยื่นคำร้องคัดค้านต่อเลขาธิการ หรือผู้ซึ่ง
เลขาธิการมอบหมาย ตามแบบคำร้องท้ายระเบียบนี้ ภายในสิบสี่วันนับแต่วันที่ได้รับ
คำสั่งการอายัดทรัพย์สินหรือก่อนกำหนดการส่งมอบทรัพย์สินแล้วแต่กรณี
ข้อ 33 กรณีมีคำสั่งอายัดเงิน ผู้ที่จะต้องส่งเงินตามคำสั่งอายัด
จะปฏิเสธไม่ส่งมอบเงินหรือต้องการโต้แย้งหนี้ที่เรียกร้องเอาแก่ตน ให้ยื่นคำร้อง
คัดค้านต่อเลขาธิการหรือผู้ซึ่งเลขาธิการมอบหมาย ตามแบบคำร้องท้ายระเบียบนี้
ภายในสิบสี่วันนับแต่วันที่ได้รับคำสั่งนั้น
ข้อ 34 เมื่อมีการยื่นคำร้องตามข้อ 31 ข้อ 32 หรือข้อ 33
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการตรวจสอบพยานหลักฐานและข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้อง
โดยเร็วและเสนอความเห็นต่อเลขาธิการ เพื่อมีคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาด
ข้อ 35 ในกรณีที่ไม่อาจดำเนินการตามข้อ 34 ได้ พนักงานเจ้าหน้าที่
อาจเสนอให้เลขาธิการมีคำสั่งอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อทำให้เรื่องเสร็จเด็ดขาดตามที่
เห็นสมควร
ข้อ 36 ในระหว่างรอคำสั่งตามข้อ 34 หรือข้อ 35 ให้พนักงาน
เจ้าหน้าที่งดขายทอดตลาดทรัพย์สินไว้ เว้นแต่
(1) สภาพของทรัพย์เป็นของสดของเสียได้ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่
จำหน่ายโดยวิธีอื่นตามที่เห็นสมควร
(2) สังหาริมทรัพย์ที่ยึดไว้นั้นเก็บไว้นานไม่ได้ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่
เสนอให้เลขาธิการออกคำสั่งขายทอดตลาดหรือจำหน่ายทรัพย์เช่นว่านี้โดยไม่ชักช้า
ข้อ 37 เมื่อเลขาธิการได้รับความเห็นที่เสนอตามข้อ 34 แล้ว
ให้ดำเนินการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้
(1) ถ้าเห็นว่าคำร้องที่ยื่นมานั้นรับฟังไม่ได้หรือประวิงให้ชักช้า
ให้ยกคำร้องของผู้นั้นเสีย
(2) ถ้าเห็นว่าคำร้องที่ยื่นมานั้นรับฟังได้ ให้มีคำสั่งถอนการยึด
อายัดทรัพย์สิน หรือในกรณีที่มีการขายทอดตลาดทรัพย์สินตามข้อ 36 ให้คืนเงิน
ที่ขายทอดตลาดทรัพย์สินให้แก่นายจ้างหรือเจ้าของทรัพย์สินนั้น
(3) ถ้าเห็นว่าคำร้องที่ยื่นมานั้นรับฟังได้เฉพาะบางส่วน ให้มีคำสั่ง
ถอนการยึด อายัดทรัพย์สินเฉพาะในส่วนที่รับฟังได้ และให้นายจ้างหรือผู้นั้นปฏิบัติ
ตามคำสั่งยึด อายัดทรัพย์สินในส่วนที่มีคำสั่งเพิกถอนต่อไป
เมื่อได้ดำเนินการตามวรรคหนึ่งแล้ว ให้เจ้าหน้าที่มีหนังสือแจ้งให้
ผู้ยื่นคำร้องทราบโดยให้นำความในข้อ 11 มาใช้บังคับโดยอนุโลม
ข้อ 38 ถ้าบุคคลภายนอกที่ได้รับคำสั่งอายัดทรัพย์สินปฏิเสธหรือ
โต้แย้งหนี้ที่เรียกร้องเอาแก่ตน เลขาธิการอาจทำการสอบสวนและ
(1) ถ้าเลขาธิการเห็นว่าหนี้ที่เรียกร้องนั้นมีอยู่จริง ให้มีคำสั่งให้
บุคคลภายนอกปฏิบัติตามคำสั่งอายัด หรือ
(2) ถ้าเลขาธิการเห็นว่าเรื่องจะทำให้เสร็จเด็ดขาดไม่ได้โดยวิธี
สอบสวน ให้มีคำสั่งอย่างอื่นใดในอันที่จะให้เรื่องเสร็จเด็ดขาดไปตามที่เห็นสมควร
ถ้าคำสั่งอายัดทรัพย์สินนั้นไม่มีการคัดค้านหรือในกรณีที่เลขาธิการ
มีคำสั่งตามข้อ 34 หรือข้อ 35 แล้ว และบุคคลภายนอกมิได้ปฏิบัติตาม พนักงาน
เจ้าหน้าที่อาจขอให้เลขาธิการออกคำสั่งบังคับแก่บุคคลภายนอกผู้นั้น และดำเนินการ
ไปเสมือนหนึ่งว่าบุคคลนั้นเป็นนายจ้าง
ถ้าทรัพย์สินหรือค่าแห่งสิทธิเรียกร้อง ซึ่งอายัดไว้ต้องเสื่อมเสียไป
เพราะความผิดของบุคคลภายนอกเนื่องจากไม่ปฏิบัติตามคำสั่งเลขาธิการไม่ว่า
ด้วยประการใด ๆ บุคคลภายนอกเช่นว่านั้นต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่
สำนักงานเพื่อความเสียหายอย่างใด ๆ ซึ่งเกิดขึ้นแก่สำนักงาน
การถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สิน
ข้อ 39 เลขาธิการอาจมีคำสั่งให้ถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สิน
ในกรณีต่อไปนี้
(1) เมื่อนายจ้างได้ชำระหนี้ครบถ้วนแล้ว หรือไม่มีหน้าที่ต้อง
ชำระหนี้ต่อไป
(2) เมื่อมีกรณีตามข้อ 37 (2) หรือ (3)
(3) เมื่อภาระแห่งหนี้ลดลง เป็นผลให้นายจ้างต้องรับผิดชำระหนี้
เพียงบางส่วน และถ้าได้ถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สินไปบางรายการแล้ว
ทรัพย์สินที่เหลือยังคงพอคุ้มหนี้ที่ยังค้างชำระ
(4) เมื่อมีเหตุอื่น ๆ ซึ่งเลขาธิการพิจารณาเห็นสมควรเพื่อประโยชน์
แห่งความยุติธรรม
ข้อ 40 เมื่อเลขาธิการมีคำสั่งตามข้อ 39 แล้ว ให้พนักงาน
เจ้าหน้าที่ออกประกาศถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สิน และจัดส่งสำเนาคำสั่งและ
ประกาศถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สินแก่บุคคลที่เกี่ยวข้องโดยไม่ชักช้า
ให้นำความในข้อ 11 มาใช้บังคับแก่การส่งเอกสารต่าง ๆ ตาม
วรรคหนึ่งโดยอนุโลม
ข้อ 41 เมื่อเลขาธิการมีคำสั่งถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สินแล้ว
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่แจ้งให้นายจ้างหรือบุคคลที่มีสิทธิรับทรัพย์สิน หนังสือสำคัญ
สำหรับทรัพย์สิน พันธบัตร ตราสาร และหรือเอกสารทั้งปวงคืนไป หรือพนักงาน
เจ้าหน้าที่จัดส่งให้ก็ได้ แล้วแต่จะพิจารณาเห็นสมควร
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่จัดทำหลักฐานการคืนทรัพย์สินไว้เป็นหนังสือ
ข้อ 42 การถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สินในจังหวัดอื่นนอกจาก
กรุงเทพมหานคร เลขาธิการจะมอบหมายให้ประกันสังคมจังหวัดนั้น ๆ ดำเนินการ
ตามข้อ 40 หรือข้อ 41 ก็ได้
การขายทอดตลาดทรัพย์สิน
ข้อ 43 เมื่อได้ทำการยึดทรัพย์สินหรือได้รับมอบทรัพย์สินตามคำสั่ง
อายัดแล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่นำเสนอเลขาธิการเพื่อพิจารณาออกคำสั่งให้
ขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้น เว้นแต่กรณีตามข้อ 36
เมื่อเลขาธิการมีคำสั่งให้ขายทอดตลาดแล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่
ดำเนินการขายทอดตลาดได้จนกว่าจะเสร็จสิ้น โดยมิต้องดำเนินการตามวรรคหนึ่งอีก
ข้อ 44 เมื่อเลขาธิการมีคำสั่งให้ขายทอดตลาดแล้ว ให้พนักงาน
เจ้าหน้าที่จัดทำประกาศขายทอดตลาดแล้วให้ดำเนินการดังนี้
(1) จัดส่งประกาศแก่นายจ้าง ลูกหนี้แห่งสิทธิเรียกร้องในกรณี
ที่มีการอายัดสิทธิเรียกร้องนั้น และผู้ซื้อตามข้อ 66 ตลอดจนบุคคลผู้มีส่วนได้เสีย
ในการบังคับเอาแก่ทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาด ซึ่งทราบได้ตามทะเบียนหรือโดย
ประการอื่นตามที่เห็นสมควร โดยให้นำวิธีการส่งคำสั่งในข้อ 11 มาใช้บังคับ
โดยอนุโลม
(2) ปิดประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ สถานที่ที่จะขาย สถานที่ที่ทรัพย์
ตั้งอยู่ ที่ชุมนุมชนหรือสำนักงานแล้วแต่กรณี และสถานที่ราชการอื่นอันสมควรจะปิดไว้
ก่อนวันขายไม่น้อยกว่าห้าวันและอาจโฆษณาในหนังสือพิมพ์และหรือทางวิทยุกระจายเสียง
ก่อนวันขายด้วยก็ได้
ข้อ 45 ประกาศขายทอดตลาดทรัพย์สินให้แสดงรายละเอียดดังนี้
(1) วันเวลา สถานที่ที่จะขาย และรายละเอียดเกี่ยวกับทรัพย์สิน
(2) ข้อสัญญา คำเตือน เงื่อนไขและเงื่อนเวลาการชำระเงิน
(3) ข้อสัญญาผูกพันอันเป็นคุณแก่ทรัพย์สินนั้น หรือค่าภาระติดพัน
อันเกี่ยวค้างอยู่หรือเป็นทรัพย์สินที่มีดอกผลเกิดในระหว่างการยึดหรืออายัด
(4) ชื่อผู้รับจำนอง ต้นเงินและดอกเบี้ยที่ค้างชำระ และข้อความ
ให้ผู้ซื้อต้องรับจำนองติดไปด้วยในกรณีที่ขายทรัพย์สินอย่างการจำนองติดไป
ข้อ 46 การกำหนดวันขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้นับตั้งแต่วันที่ลง
ในประกาศขายทอดตลาดโดยถือเกณฑ์ ดังนี้
(1) ที่ดินไม่น้อยกว่าหนึ่งเดือน และไม่เกินสองเดือน
(2) เรือน โรง สิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ และทรัพย์สินรายใหญ่ไม่น้อย
กว่ายี่สิบวัน และไม่เกินหนึ่งเดือน
(3) ทรัพย์สินอื่น ๆ ไม่น้อยกว่าห้าวัน และไม่เกินยี่สิบวัน
ข้อ 47 ให้ทำการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ณ ที่ตั้งหน่วยงานของ
สำนักงานหรือสถานที่ที่ทรัพย์สินตั้งอยู่
ในกรณีที่จะทำการขาย ณ สถานที่อื่นนอกจากที่กำหนดในวรรคหนึ่ง
ต้องได้รับความเห็นชอบจากเลขาธิการ
ข้อ 48 การขายทอดตลาดสุรามีจำนวนน้ำสุราตั้งแต่สิบลิตรขึ้นไป
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่แจ้งขอความร่วมมือไปยังกรมสรรพสามิต สรรพสามิตจังหวัด
หรือสรรพสามิตอำเภอ แล้วแต่กรณี ล่วงหน้าก่อนวันขายพอสมควร เพื่อขอให้จัด
เจ้าพนักงานสรรพสามิตมากำกับออกใบขนสุราให้แก่ผู้ซื้อด้วย
ข้อ 49 การขยายทอดตลาดโบราณวัตถุ เช่น พระพุทธรูป หนังสือ
ฉบับเขียนโบราณ เป็นต้น ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ส่งสำเนาประกาศขายทอดตลาด
ทรัพย์สินนั้นไปยังเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติด้วย
ระเบียบกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ว่าด้วยการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของนายจ้างซึ่งไม่นำส่งเงินสมทบและหรือเงินเพิ่ม พ.ศ.2537 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_da2242c9da39a9a2
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7)；開放資料層 CC BY 署名
本頁資料來源：สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供：法律人 LawPlayer· lawplayer.com