資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
กหดหกดหกดหกด
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ออกโดยอาศัยอำนาจซึ่งได้มอบหมายไว้ใน
พระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษ
พระพุทธศักราช ๒๔๖๕
เจ้าพระยายมราช เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ได้รับพระราชทานพระบรมราชา
นุญาตตามความในมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษ พระพุทธศักราช ๒๔๖๕
ให้ออกกฎเสนาบดีขึ้นไว้ดังต่อไปนี้
หมวดที่ ๑
ว่าด้วย การนำยาเข้าและการยกเว้น
ข้อ ๑ การซื้อยาซึ่งไม่ได้ประกาศตามมาตรา ๙
ผู้ถือใบอนุญาตผู้ใดปรารถนาจะซื้อยาเสพย์ติดให้โทษชนิดใด ซึ่งยังมิได้
ประกาศว่าเป็นยาอันจะนำเข้ามาในระหว่างปีหน้าจะต้องบอกจำนวนยานั้น และเหตุที่ขอร้องในคำ
ร้องเป็นลายลักษณ์อักษรดังได้บังคับไว้ในมาตรา ๙ และถ้ายาเสพย์ติดให้โทษนั้นมีอยู่ในของผสม
ชนิดใด ก็ให้บอกจำนวนต่าง ๆ ของโอสถสารอื่น ๆ ซึ่งมีอยู่ในของผสมนั้น กับทั้งจำนวนยาเสพย์ติด
ให้โทษชนิดเดียว หรือหลายชนิดนั้นด้วย
ข้อ ๒ คำร้องเพื่อให้ยกเว้นตามมาตรา ๕
(๑) ผู้ใดปรารถนาจะขอให้ยาหรือของปรุงชนิดใดได้ยกเว้นตามข้อความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษ อาจยื่นคำร้องต่ออธิบดีเป็นลายลักษณ์อักษร
บอกชื่อยาหรือของปรุง บอกส่วนอันแน่นอนของยาเสพย์ติดให้โทษซึ่งมีอยู่และโอสถสารอย่างอื่น
พร้อมทั้งเหตุที่ปรารถนาจะให้ยาหรือของปรุงนั้นได้ยกเว้นจากพระราชบัญญัติ และเหตุที่เชื่อว่ายา
นั้นไม่ให้โทษด้วย
(๒) ถ้าของปรุงนั้นมีอยู่ในตำราฟาร์มาโกเบียที่ปรากฎว่าเป็นยาตำหรับหลวง ก็
ต้องบอกตำหรับยานั้นและอ้างตำราฟาร์มาโกเบียที่ปรากฎตำหรับยานั้นด้วย
(๓) ถ้าของปรุงนั้นไม่ใช่ยาตำหรับหลวง แต่เป็นยาของผู้ประดิษฐ์บางคนแล้ว ต้องบอกชื่อผู้ประดิษฐ์พร้อมด้วยส่วนประกอบของยาหรือของปรุงนั้น
(๔) ต้องส่งตัวอย่างยานั้นพร้อมกับเวลาที่ยื่นคำร้อง และในเวลาอื่น ๆ ตามแต่
จะต้องการให้ส่ง
ข้อ ๓ ใบอนุญาตนำยาเข้าตามมาตรา ๘
ตามความแห่งพระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษยาทั้งสิ้นที่ระบุไว้ในมาตรา ๔
และซึ่งมิได้เป็นยาอันยกเว้นตามมาตรา ๕ นั้น จะนำเข้ามาในไทยได้แต่อธิบดี ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่เท่า
นั้น
จะมีข้อยกเว้นได้
(ก) โดยไม่มีจำกัด หรือ
(ข) ตามลักษณะแห่งการนำยาเข้า คือ ผู้ที่ปรารถนาจะนำยานั้นเข้ามาในไทย
ต้องยื่นคำร้องต่ออธิบดีเพื่อขอใบอนุญาตนำยาเข้า มีความว่ายานั้นสำหรับใช้ในการบำบัดโรคโดย
ถูกต้องตามกฎหมาย คำร้องนี้ให้ทำตามแบบ ๒ ประเภท ค. สำหรับการนำยาเข้าคราวหนึ่ง ๆ และ
ถ้าอธิบดีเห็นเป็นที่พอใจว่าคำร้องนั้นได้ทำโดยสุจริตแล้ว ก็อาจออกใบอนุญาตให้โดยเรียกค่าธรรม
เนียม ๑ บาท
การนำยาที่ยกเว้นเข้ามาในไทยนั้น ให้นำเข้ามาได้ทางกรุงเทพ ฯ ภูเก็ต และปะ
ดังเบซาร์เท่านั้น
ข้อ ๔ การนำยาอันยกเว้นเข้ามาตามมาตรา ๘
ก่อนรับยาอันยกเว้นตามข้อ ๓ (ข) จากศุลกสถานให้ผู้นำยาเข้าลงนามในคำ
สำแดงพิเศษบอกข้อความตามแบบราชการ สำหรับยาอันยกเว้นที่นำเข้ามา และบอกจำนวนยา
เสพย์ติดให้โทษเป็นกรัม และเลขที่ของใบอนุญาตให้นำยานั้นเข้ามา ตามที่เจ้าพนักงานศุลกากร
ต้องการ
ข้อ ๕ การปรุงยาผสมสำรองซึ่งเป็นยาอันยกเว้น
ผู้ถือใบอนุญาตผู้ใดมุ่งหมายจะใช้ยาเสพย์ติดให้โทษในการประดิษฐ์ หรือปรุง
เป็นยาผสมสำรองไว้ซึ่งเป็นยาอันยกเว้นตามพระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษต้องแจ้งต่ออธิบดีไม่
น้อยกว่า ๓ วัน ก่อนที่จะปรุงยาผสมนั้นโดยบอกชื่อและจำนวนยาผสม จำนวนยาเสพย์ติดให้โทษที่
จะใช้และวันปรุง แต่ให้พึงเข้าใจว่านักปรุงยาที่ได้รับใบอนุญาตประเภท ก. เท่านั้น จะปรุงยาผสมซึ่ง
ยกเว้นนั้นได้ตามกฎหมาย
หมวดที่ ๒
ใบอนุญาต
ข้อ ๖ ประเภทใบอนุญาตตามมาตรา ๑๔
ใบอนุญาตจะได้ออกให้ตามประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
(๑) ผู้ค้า คือนักปรุงยา และผู้จำหน่ายยา
(ก) ผู้ค้าซึ่งมีประกาศนียบัตร
(ข) ผู้ค้าซึ่งไม่มีประกาศนียบัตร
(๒) แพทย์ ช่างฟัน และสัตวแพทย์
(ค) แพทย์ ช่างฟัน และสัตวแพทย์ซึ่งมีประกาศนียบัตร
(ง) แพทย์ ช่างฟัน และสัตวแพทย์ซึ่งไม่มีประกาศนียบัตร
ข้อ ๗ ใบอนุญาตสำหรับผู้ค้าซึ่งมีประกาศนียบัตร
นักปรุงยาหรือผู้จำหน่ายยาผู้ใดซึ่งมีประกาศนียบัตรของมหาวิทยาลัย หรือโรง
เรียนออกให้ในวิชาบำบัดโรคทางยา ทางผ่าตัด หรือทางปรุงยา อาจยื่นคำร้องตามแบบ ๑ ประเภท
ข. ต่ออธิบดีเพื่อขอรับใบอนุญาตซื้อ มีและขายยาเสพย์ติดให้โทษได้ เมื่ออธิบดีเห็นว่า
ประกาศนียบัตรนั้นเป็นที่พอใจ และเห็นว่าไม่มีเหตุอันตรายเนื่องจากความประพฤติของผู้ยื่นคำ
ร้องซึ่งจะจำหน่ายยานั้นผิดต่อพระราชบัญญัติแล้ว ก็ให้ออกใบอนุญาตให้
ข้อ ๘ ใบอนุญาตสำหรับผู้ค้าซึ่งไม่มีประกาศนียบัตร
นักปรุงยาหรือผู้จำหน่ายยาผู้ใดซึ่งไม่มีประกาศนียบัตรดังกล่าวแล้ว อาจยื่นคำ
ร้องตามแบบ ๒ ประเภท ข. ต่ออธิบดีเพื่อขอรับใบอนุญาตซื้อ มีและขายยาเสพย์ติดให้โทษได้ แต่
ต้องมีผู้ซึ่งมีใบอนุญาตตามความในข้อ ๗ ลงนามรับรองในคำร้องว่า ผู้นั้นมีความรู้และความ
ชำนาญพอที่จะจำหน่ายยานั้นโดยมิให้เป็นอันตรายแก่ผู้หนึ่งผู้ใด เมื่ออธิบดีพิจารณาเห็นเป็นการ
สมควรแล้ว จะออกใบอนุญาตให้ก็ได้
อนึ่งผู้ยื่นคำร้องต้องวางเงิน ๑,๐๐๐ บาทไว้ต่อกรมสาธารณสุข เพื่อเป็นประกัน
พร้อมกับคำร้องก่อนเมื่อผู้ยื่นคำร้องทำผิดต่อกฎเสนาบดีนี้ แต่ข้อหนึ่งข้อใดแล้ว ผู้ยื่นคำร้องอาจถูก
ริบเงินประกันทั้งหมดหรือแต่ส่วนหนึ่งส่วนใด เมื่อครบกำหนดอายุใบอนุญาตแล้ว ถ้าผู้ยื่นคำร้องมิ
ได้กระทำผิดต่อกฎเสนาบดีนี้แต่อย่างใด และไม่ต่ออายุใบอนุญาตแล้ว กรมสาธารณสุขจะคืนเงิน
ให้ผู้นั้นไป
ข้อ ๙ ใบอนุญาตสำหรับแพทย์ประกาศนียบัตร
แพทย์ ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ผู้ใดซึ่งมีประกาศนียบัตรของมหาวิทยาลัย หรือ
โรงเรียนออกให้ในวิชาบำบัดโรคทางยา ทางผ่าตัด ทางผดุงครรภ์ ทางพยาบาล ทางช่างฟัน ทาง
ปรุงยา หรือทางบำบัดโรคสัตว์ อาจยื่นคำร้องตามแบบ ๑ ประเภท ข. ต่ออธิบดีเพื่อขอรับใบอนุญาต
ซื้อ มี และใช้ หรือจำหน่ายยาเสพย์ติดให้โทษได้ตามกฎว่าด้วยแพทย์ ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ ซึ่งได้
รับใบอนุญาต เมื่ออธิบดีเห็นว่าประกาศนียบัตรนั้นเป็นที่พอใจ และเห็นว่าไม่มีเหตุอันตรายเนื่อง
จากความประพฤติของผู้ยื่นคำร้องซึ่งจะจำหน่ายยานั้นผิดต่อพระราชบัญญัติแล้ว ก็ให้ออกใบ
อนุญาตให้
ข้อ ๑๐ ใบอนุญาตสำหรับแพทย์ไม่มีประกาศนียบัตร
แพทย์ ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ผู้ใดซึ่งไม่มีประกาศนียบัตรดังกล่าวแล้ว อาจยื่น
คำร้องตามแบบ ๑ ประเภท ข. ต่ออธิบดี เพื่อขอรับใบอนุญาตซื้อ มี ใช้หรือจำหน่ายยาเสพย์ติดให้
โทษได้ตามกฎว่าด้วยใบอนุญาตประเภทนี้ เมื่ออธิบดีได้ไต่สวนเห็นสมควรแล้วว่า ผู้ยื่นคำร้องมี
ความรู้และความชำนาญพอที่จะใช้ยานั้นโดยไม่ให้เป็นอันตรายแก่ผู้หนึ่งผู้ใด จะออกใบอนุญาตให้
แก่ผู้นั้นก็ได้ แต่ให้พึงเข้าใจว่าอธิบดีอาจให้ผู้ยื่นคำร้องแสดงประกาศนียบัตรหรือหลักฐานในความรู้
ความชำนาญนั้น
ข้อ ๑๑ โรงพยาบาลและสภาวิทยาศาสตร์
ใบอนุญาตสำหรับกุศลสังคหะสภา และโรงพยาบาลศาลาวิทยาศาสตร์ และ
สภาวิทยาศาสตร์ จะได้ออกให้ในนามของหัวหน้าแห่งสถานที่นั้น ๆ หรือในนามของเจ้าหน้าที่ผู้รับ
มอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบสำหรับการนั้น ซึ่งอธิบดีเห็นว่าเป็นผู้ที่สมควรจะใช้ยาเช่นนั้นได้ แต่ให้
พึงเข้าใจว่าผู้ที่ได้รับใบอนุญาตในนามของตนจะต้องปฏิบัติตามที่ได้บัญญัติไว้สำหรับสถานที่นั้น ๆ
และจะต้องรับผิดชอบตามความในมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษ
ข้อ ๑๒ ค่าธรรมเนียมตามมาตรา ๖ (จ)
ค่าธรรมเนียมสำหรับใบอนุญาตให้เรียกฉบับละ ๑๐ บาท และสำหรับการต่อ
อายุใบอนุญาตฉบับละ ๓ บาท
ข้อ ๑๓ ใบอนุญาตโอนไม่ได้มาตรา ๑๕
ใบอนุญาตใด ๆ ที่ได้ออกให้ดังกล่าวข้างบนนี้ให้ใช้ได้แต่เฉพาะตัวผู้ได้รับ
อนุญาต และใบอนุญาตสำหรับผู้ค้า ให้ใช้ได้แต่เฉพาะสำหรับสถานที่ ๆ กล่าวไว้ในใบอนุญาตเท่า
นั้น
ข้อ ๑๔ การแสดง
ผู้รับใบอนุญาตทุกคนต้องแสดงใบอนุญาต หรือสำเนาใบอนุญาตซึ่งกรม
สาธารณสุขรับรองว่าถูกต้องแล้วไว้ในที่เปิดเผยในสถานที่ ๆ กล่าวไว้ในใบอนุญาตหรือในสำนักงาน
ของแพทย์ ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ผู้ถือใบอนุญาตนั้น
อธิบดีจะออกสำเนาใบอนุญาต ซึ่งรับรองว่าถูกต้องแล้วให้ โดยเรียกค่าธรรม
เนียม ๑ บาท ก็ได้แล้วแต่จะเห็นสมควร
ข้อ ๑๕ สิ้นอายุมาตรา ๖ (จ)
ใบอนุญาตทุกฉบับสิ้นอายุในวันที่ ๓๑ มีนาคม ทุกปี
ข้อ ๑๖ การต่ออายุมาตรา ๖ (จ)
ผู้ใดปรารถนาจะต่ออายุใบอนุญาต ให้ยื่นคำร้องตามแบบ ๑ หรือ ๒ ประเภท ข
ไม่ช้ากว่าวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ของปีที่ใบอนุญาตยังคงมีอายุอยู่
การซื้อและมียา
ข้อ ๑๗ การซื้อยาโดยผู้ถือใบอนุญาตตามมาตรา ๑๒
แพทย์ ช่างฟัน สัตวแพทย์ กุศลสังคหะสภาโรงพยาบาล ศาลาวิทยาศาสตร์ และ
สภาวิทยาศาสตร์ นักปรุงยา หรือผู้จำหน่ายยา ซึ่งได้รับใบอนุญาตตามมาตรา ๑๓ แห่งพระราช
บัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษอาจซื้อยาเสพย์ติดให้โทษจากอธิบดีได้ตามจำนวนที่กำหนดไว้ใน
ประเภท ก ซึ่งบอกจำนวนยาที่พึงซื้อและมีได้ในปีหนึ่ง ๆ ตามประเภทใบอนุญาต หรือจำนวนน้อย
กว่านั้น ตามแต่อธิบดีจะกำหนดให้
ข้อ ๑๘ วิธีซื้อยาตามมาตรา ๑๒
ผู้ใดปรารถนาจะซื้อยาเสพย์ติดให้โทษชนิดหนึ่งชนิดใด หรือหลายชนิดจาก
อธิบดีต้องยื่นคำร้องขอเป็นลายลักษณ์อักษร ตามแบบ ๑ ประเภท ค ต่อคลังยาซึ่งกล่าวไว้ในใบ
อนุญาตของผู้นั้นว่าเป็นคลังยาซึ่งผู้นั้นจะซื้อยานั้นได้ และถ้าจะไม่รับยาโดยตนเอง แต่ปรารถนาจะ
ให้มอบแก่ผู้อื่นไซร้ ก็ให้ลงนามรับรองว่าผู้นั้นเป็นผู้แทน และตนเองเป็นผู้รับผิดชอบในการเก็บและ
การมอบยาให้ตนเป็นผู้รักษาไว้ เมื่อพนักงานคลังยาได้รับใบเบิกยา และใบเบิกนั้นถูกต้องตาม
ระเบียบเรียบร้อยแล้ว ก็ให้ยึดใบเบิกนั้นไว้แล้วขายและมอบยานั้นให้แก่ผู้ยื่นใบเบิกไป
ข้อ ๑๙ ห้ามไม่ให้ซื้อยาล้ำจำนวนในใบอนุญาต
ห้ามมิให้ผู้ใดซื้อหรือมียาเสพย์ติดให้โทษในปีหนึ่ง ๆ ล้ำจำนวนในใบอนุญาต
ตามประเภท ก สำหรับใบอนุญาตในประเภทของผู้นั้น โดยมิได้รับอนุญาตพิเศษจากอธิบดี ซึ่งจะ
ต้องยื่นคำร้องตามแบบ ๔ ประเภท ค เสียก่อน
ผู้ใดซื้อยาเสพย์ติดให้โทษจากอธิบดีล้ำจำนวนโดยไม่ปฏิบัติตามความในข้อนี้ ให้ถือว่าผู้นั้นมียาเสพย์ติดให้โทษไว้โดยผิดกฎหมาย
ข้อ ๒๐ ลักษณะที่บรรจุ
อธิบดีจะขายยาเสพติดให้โทษแต่ในที่บรรจุไว้เดิมซึ่งยังมิได้เปิดผนึก ตาม
จำนวนซึ่งมีอยู่เป็นชนิด ๆ และตามราคาซึ่งจะได้ประกาศเป็นคราว ๆ
ข้อ ๒๑ เครื่องหมายและฉลาก
ก่อนที่จะนำยาเสพย์ติดให้โทษทั้งสิ้นออกจากคลังยาจะต้องเขียนชื่อยา จำนวน
ยา เลขที่ใบอนุญาตของผู้ที่ซื้อยา ชื่อสถานที่คลังยาซึ่งได้ขายยานั้น และวันขายยาเป็นฉลากไว้กับที่
บรรจุยา แต่ให้พึงเข้าใจว่าความในข้อนี้มิได้ท้าวถึงยาที่ส่งจากคลังยาแห่งหนึ่งไปยังคลังอีกแห่งหนึ่ง
ข้อ ๒๒ บัญชี
ผู้ถือใบอนุญาตทุกคนต้องปฏิบัติดังนี้ คือ
(ก) ลงบัญชียาเสพย์ติดให้โทษที่ตนได้รับ ตามแบบ ๑ ประเภท ง
(ข) ลงบัญชียาเสพย์ติดให้โทษที่ตนได้ขายหรือจำหน่ายรายวันตามแบบ ๒
ประเภท ง
(ค) ส่งสำเนาบัญชียาเสพย์ติดให้โทษที่ได้ซื้อขายหรือจำหน่ายโดยประการอื่น
ประจำเดือนอันถูกต้องและลงนามรับรองตามแบบ ๑ และ ๒ ประเภท ง ต่ออธิบดีภายใน ๘ วัน นับ
แต่วันสิ้นเดือนนั้นทุกเดือน
ข้อ ๒๓ การเก็บ
ยาเสพย์ติดให้โทษทั้งสิ้นต้องเก็บรักษาไว้ในที่ใส่กุญแจเป็นพิเศษ ซึ่งต้องเปิดให้
รับมอบหน้าที่ตรวจได้ตามเวลาอันสมควร และยาชนิดหนึ่ง ๆ ต้องอยู่ในที่บรรจุเดิม ซึ่งมีฉลากและ
เครื่องหมายติดอยู่คงที่ทั้งสิ้น
ที่บรรจุซึ่งไม่มียาให้คงรักษาไว้ในที่ใส่กุญแจแห่งเดียวกันนั้น และห้ามมิให้
ทำลายเสียก่อนที่ผู้ตรวจจะได้เห็นและอนุญาตให้ทำลาย
หมายเหตุ ความในข้อนี้มิได้มุ่งหมายจะห้ามแพทย์ ฯลฯ ไม่ให้นำยานั้นโดย
จำนวนอันสมควรไปกับตนเพื่อการรักษาคนไข้
หมวดที่ ๔
การจำหน่ายโดยบุคคลซึ่งมีใบอนุญาต
ข้อ ๒๔ การจำหน่ายให้แก่บุคคลซึ่งไม่มีใบอนุญาต
การจำหน่ายหรือจ่ายยาเสพย์ติดให้โทษแก่บุคคลซึ่งไม่มีใบอนุญาตนั้นอาจทำ
ได้แต่โดยเฉพาะบุคคลต่อไปนี้ คือ
(ก) โดยนักปรุงยา หรือผู้จำหน่ายยาซึ่งมีใบอนุญาต เมื่อได้รับใบสั่งยาของ
แพทย์หรือสัตวแพทย์ซึ่งมีใบอนุญาต
(ข) โดยแพทย์ ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ซึ่งมีใบอนุญาต
ข้อ ๒๕ โดยนักปรุงยา
นักปรุงยา หรือผู้จำหน่ายยาซึ่งมีใบอนุญาตอาจขายยาเสพย์ติดให้โทษได้แต่
เฉพาะแก่ผู้ซึ่งถือใบสั่งเป็นลายลักษณ์อักษร คือใบสั่งยาตามที่จะได้บังคับไว้ในข้อต่อไป จากแพทย์
ผู้เขียนใบสั่งยานั้นได้ตามกฎหมาย โดยเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตจากอธิบดีตามความในมาตรา ๑๔
(๒) หรือใบสั่งยาจากแพทย์บำบัดโรคผู้มีสิทธิที่จะเขียนใบสั่งยานั้นได้ตามกฎหมาย
ข้อ ๒๖ การเก็บสำเนาใบสั่งยา
แพทย์ผู้ใดเขียนใบสั่งยาเสพย์ติดให้โทษตามที่กล่าวไว้ในกฎเสนาบดีนี้ ต้องทำ
(หรือให้ทำ) สำเนาใบสั่งยานั้น และเก็บรักษาไว้มีกำหนด ๒ ปีเพื่ออธิบดีหรือผู้มีตำแหน่งรอง หรือผู้
แทนซึ่งได้รับมอบหน้าที่โดยชอบแล้วต้องการตรวจเมื่อใด จะได้นำออกแสดงได้
ข้อ ๒๗ การรักษาใบสั่งยา
ใบสั่งยาทั้งสิ้นซึ่งผู้ค้าผู้ใดได้รับไว้นั้น ต้องเก็บรักษาไว้มีกำหนด ๒ ปี โดย
ลักษณะอันจะพึงให้ผู้ซึ่งรับมอบหน้าที่ดังกล่าวไว้ในข้อ ๒๖ แห่งกฎนี้ตรวจตราได้โดยสะดวก
ข้อ ๒๘ ห้ามจ่ายยาซ้ำใบสั่ง
ผู้ใดจำหน่ายยาเสพย์ติดให้โทษตามใบสั่งยาฉบับเดียวกันซ้ำอีก ให้ถือว่ากระทำ
ผิดกฎหมาย
ข้อ ๒๙ โรงพยาบาล
โรงพยาบาล และกุศลสังคหะสภาซึ่งมีใบอนุญาตอาจจำหน่ายยาเสพย์ติดให้
โทษได้แต่เฉพาะตามข้อขีดขั้นต่อไปนี้ คือ
(๑) ให้แก่คนไข้ในโรงพยาบาลตามคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรของแพทย์ซึ่ง
เป็นผู้รักษาคนไขนั้นหรือของเจ้าหน้าที่คนใดคนหนึ่งในคณะนั้นซึ่งได้รับมอบหน้าที่โดยชอบ ในเมื่อ
แพทย์ผู้รักษาไม่อยู่และเมื่อจำเป็น
(๒) ให้แก่คนไข้ภายนอก เมื่อได้รับคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษร (ใบสั่งยา) ของ
แพทย์ซึ่งเป็นผู้รักษาคนไข้อยู่ในโรงพยาบาลนั้น
สำหรับข้อ (๑) ให้ทำบัญชีตามแบบสำหรับแพทย์ตามข้อ ๓๑ และสำหรับข้อ
(๒) ให้ทำบัญชีตามแบบสำหรับนักปรุงยาในข้อ ๒๒
ข้อ ๓๐ ศาลาวิทยาศาสตร์ และสภาวิทยาศาสตร์
ถ้าศาลาวิทยาศาสตร์ และสภาวิทยาศาสตร์ซื้อและมียาเสพย์ติดให้โทษไว้
สำหรับการทดลอง หรือการวิทยาศาสตร์ต่าง ๆ ต้องทำบัญชีตามแบบ ๑ และแบบ ๒ ประเภท ง
ข้อ ๓๑ แพทย์ ฯลฯ จำหน่ายยาโดยไม่มีใบสั่งยาต้องลงบัญชีไว้
แพทย์ ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ผู้ใดจำหน่ายจ่ายแจกยาเสพย์ติดให้โทษชนิดใด
ตามความในพระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษโดยไม่มีใบสั่งยา ต้องลงบัญชีไว้ตามแบบ ๓
ประเภท ง บอกชื่อและสำนักคนไข้จำนวนยาที่จำหน่ายจ่ายแจกให้ และวันจำหน่ายแต่ถ้ายานั้น
แพทย์ ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์เป็นผู้ใช้หรือควบคุมการใช้รักษาคนไข้ด้วยตนเองแล้ว ก็ให้ลงบัญชี
ตามข้อ ๒๒ (ข) เท่านั้น
ข้อ ๓๒ จำกัดการจำหน่าย และเขียนใบสั่งยา
(ก) สัตวแพทย์ผู้ใดจำหน่ายหรือเขียนใบสั่งยาเสพย์ติดให้โทษให้แก่ผู้ใด ให้ถือ
ว่ากระทำผิดกฎหมาย
(ข) ช่างฟันผู้ใดเขียนใบสั่งยาเสพย์ติดให้โทษให้แก่ผู้ใด ให้ถือว่ากระทำผิด
กฎหมาย
(ค) แพทย์ผู้ใดเขียนใบสั่งหรือจำหน่ายยาเสพย์ติดให้โทษ และช่างฟันผู้ใด
จำหน่ายยาเสพย์ติดให้โทษให้แก่ผู้ใด นอกจากจะให้สำหรับคนไข้ซึ่งตนเองรักษาอยู่ในเวลานั้นแล้ว
ให้ถือว่ากระทำผิดกฎหมาย
หมวดที่ ๕
เบ็ดเตล็ด
ข้อ ๓๓ การขนส่งตามมาตรา ๖ (ค)
บริษัทรับส่งสินค้าและผู้แทนนั้นไม่ถือว่าได้มียาเสพย์ติดให้โทษไว้ ในปกครองของตนโดยผิดกฎหมายเมื่อมียานั้นเพื่อการขนส่ง ทั้งตราประจำห่อยังคงผนึกอยู่ ตามที่ได้รับจากคลังยาหรือจากผู้แทนซึ่งได้รับมอบหน้าที่โดยชอบให้รับยานั้นส่งไป และเมื่อต้องปฏิบัติตามคำแนะนำหรือคำสั่งซึ่งอธิบดีจะออกให้สำหรับการมียานั้นเพื่อส่งไป และเมื่อต้องอนุวัตต์ตามความประสงค์ของกฎหมายซึ่งวางระเบียบการนำยาเข้าและออก
และการมียานั้นทุกประการ
ข้อ ๓๔ ห้ามการบอก
ผู้ใดรู้ความในใบสั่งยาตามข้อความในพระราชบัญญัตินี้ และโดยกิจการตาม
หน้าที่ บังอาจบอกความในใบสั่งยา หรือชื่อของผู้ใช้ยาตามใบสั่งนั้นนอกจากต้องบอกโดยเหตุจำ
เป็นสำหรับปฏิบัติการตามกฎหมายโดยคำสั่งของเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจเหนือตนหรือของศาลแล้ว ผู้
นั้นมีความผิดต้องระวางโทษตามที่บัญญัติไว้ ในมาตรา ๒๘๐ แห่งกฎหมายลักษณะอาญา
ข้อ ๓๕ อำนาจของเสนาบดีที่จะเปลี่ยนบัญชีและแบบพิมพ์
บัญชี และแบบพิมพ์ต่าง ๆ ที่มีขึ้นตามข้อความในพระราชบัญญัตินั้น เสนาบดี
อาจแก้ไขได้ โดยไม่ขัดกับความมุ่งหมายแห่งพระราชบัญญัตินี้ ตามยุคตามคราวเมื่อเห็นเป็นการ
สมควร
หมวดที่ ๖
บทบัญญัติเฉพาะกาล
ข้อ ๓๖ ผู้ใดได้รับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัติมอร์ฟินโคคะอีน พ.ศ. ๒๔๕๖
หรือตามข้อบังคับของกรมสาธารณสุขในการมีและใช้ฝิ่นยา พ.ศ. ๒๔๖๔ ให้ถือว่าผู้นั้นได้รับ
อนุญาตตามพระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษนี้ จนถึงวันสิ้นอายุของใบอนุญาตนั้น
แต่ให้พึงเข้าใจว่า ถ้าผู้ใดที่มีใบอนุญาตเช่นนี้ เมื่อใบอนุญาตนั้นสิ้นอายุแล้ว
ปรารถนาจะรับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ไซร้ ต้องยื่นคำร้องขอใบอนุญาตใหม่ตามที่บังคับ
ไว้ในพระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษ การที่มีใบอนุญาตอยู่แล้วตามพระราชบัญญัติเดิมนั้น จะ
ถือเอาเป็นเหตุร้องขอเปลี่ยนใบอนุญาตใหม่ตามความในข้อ ๑๖ แห่งกฎนี้ไม่ได้
ข้อ ๓๗ ผู้ใดมียาเสพย์ติดให้โทษอยู่ตามข้อ ๓๖ แห่งกฎนี้ ให้ถือว่าผู้นั้นมีไว้โดย
ชอบด้วยกฎหมายเหมือนหนึ่งว่าได้ซื้อจากอธิบดี แต่ให้พึงเข้าใจว่าผู้นั้นต้องอนุวัตต์ตามข้อความทั้ง
สิ้นแห่งพระราชบัญญัตินี้ทันที
ข้อ ๓๘ ผู้ใดได้สั่งยาเสพย์ติดให้โทษไปยังต่างประเทศแล้วและยานั้นยังอยู่ใน
ระหว่างทางก็ดี หรือมาถึงเจ้าหน้าที่ศุลกากรแล้วก็ดี อาจยื่นคำร้องเป็นลายลักษณ์อักษรต่ออธิบดี
เพื่อขอรับยาที่สั่งมานั้น และอธิบดีอาจออกคำสั่งให้รับไปได้ ถ้าหากว่าจำนวนยาไม่ล้ำจำนวนใน
ใบอนุญาตของผู้นั้น แต่ให้พึงเข้าใจว่าผู้นั้นจะต้องแจ้งจำนวนยาและผู้ที่ส่งยาซึ่งอยู่ในระหว่างทาง
นั้นหรือที่สั่งเข้ามาทั้งสิ้นนั้น ภายในกำหนด ๓๐ วัน นับตั้งแต่วันประกาศใช้กฎนี้
ข้อ ๓๙ ถ้าแพทย์ยื่นคำร้องต่ออธิบดีเพื่อขอใบอนุญาตตามพระราชบัญญัติยา
เสพย์ติดให้โทษ ในกรุงเทพ ฯ ภายใน ๒๐ วัน และในหัวเมืองภายใน ๒ เดือนนับแต่ได้ประกาศใช้
กฎเสนาบดีนี้แล้ว ต้องไม่ถือเอาเป็นเหตุฟ้องร้องยังโรงศาลว่าผู้นั้นมีและใช้ยาเสพย์ติดให้โทษ ถ้า
จำนวนยานั้นไม่เกินกว่าจำนวนซึ่งพึงมีได้ตามพระราชบัญญัติมอร์ฟินโคคะอีน และตามข้อบังคับ
ของกรมสาธารณสุขในการมีและใช้ฝิ่นยา ในระหว่างที่อธิบดียังมิได้จัดการในเรื่องคำร้องเหล่านั้น
บทบังคับในข้อ ๑๕ จักไม่ท้าวถึงใบอนุญาตที่จะออกให้ต่อไปในปีนี้ ซึ่งให้ใช้ได้
จนถึงวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๖๖
กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑ มกราคม พระพุทธศักราช ๒๔๖๕
มหาอำมาตย์นายก เจ้าพระยายมราช
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]
[รก.๒๔๖๕/-/๔๐๔/๓๑ ธันวาคม ๒๔๖๕]
ฐาปนี/แก้ไข
๒๓ ธันวาคม ๒๕๔๕
A+B(C)
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ออกโดยอาศัยอำนาจซึ่งได้มอบหมายไว้ในพระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษ พระพุทธศักราช 2465 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_db3cd0127e4abce4
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7)；開放資料層 CC BY 署名
本頁資料來源：สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供：法律人 LawPlayer· lawplayer.com