พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ (ฉะบับที่ 9) พุทธศักราช 2530

• จำนวนมาตรา: 10

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ

ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ

(ฉบับที่ ๙)

พ.ศ. ๒๕๓๐

ภูมิพลอดุลยเดช

ป.ร.

ให้ไว้ ณ วันที่

๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๐

เป็นปีที่ ๔๒

ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรด

เกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการประกอบ

โรคศิลปะ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ

ยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑

พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรค

ศิลปะ (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๓๐”

มาตรา ๒

มาตรา ๒*

พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราช

กิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

*[รก.๒๕๓๐/๒๒๐/๔พ/๒ พฤศจิกายน ๒๕๓๐]

มาตรา ๓

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกบทนิยามคำว่า “การประกอบโรคศิลปะแผนโบราณ” ใน

มาตรา ๔

มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะพุทธศักราช

๒๔๗๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม

โดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๓๘ ลงวันที่

๒๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ และให้

ใช้ความต่อไปนี้แทน

““การประกอบโรคศิลปะแผนโบราณ” หมายความว่า

การประกอบโรคศิลปะ

แผนโบราณทั่วไป และการประกอบโรคศิลปะแผนโบราณแบบประยุกต์”

มาตรา ๔

มาตรา ๔ ให้เพิ่มบทนิยามคำว่า “การประกอบโรคศิลปะแผนโบราณทั่วไป”

และ “การประกอบโรคศิลปะแผนโบราณแบบประยุกต์” ต่อจากบทนิยามคำว่า “การประกอบโรค

ศิลปะแผนโบราณ” ของมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ

พุทธศักราช

๒๔๗๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน

ฉบับที่ ๓๘ ลงวันที่ ๒๑

ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙

““การประกอบโรคศิลปะแผนโบราณทั่วไป” หมายความว่าการประกอบโรค

ศิลปะแผนโบราณซึ่งศึกษาโดยอาศัยความรู้จากตำราหรือการเรียนสืบต่อมากันมา

อันมิใช่การ

ศึกษาตามหลักวิทยาศาสตร์”

“การประกอบโรคศิลปะแผนโบราณแบบประยุกต์” หมายความว่า การประกอบ

โรคศิลปะแผนโบราณซึ่งศึกษาโดยอาศัยหลักวิทยาศาสตร์ประกอบและไม่ใช้เครื่องมือทางวิทยา

ศาสตร์การแพทย์เพื่อการวินิจฉัยและรักษา

นอกจากที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง และเป็นการศึกษา

จากสถานศึกษาที่คณะกรรมการควบคุมการประกอบโรคศิลปะรับรอง”

มาตรา ๕

มาตรา ๕

ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่ง วรรคสอง และวรรคสามของมาตรา ๖

แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พุทธศักราช๒๔๗๙

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่ง

ของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๓๘ ลงวันที่ ๒๑

ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ และให้ใช้ความ

ต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๖

ให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่า “คณะกรรมการควบคุมการ

ประกอบโรคศิลปะ”

ประกอบด้วยปลัดกระทรวงสาธารณสุขเป็นประธานผู้แทนกระทรวงกลาโหม

สามคน ผู้แทนกระทรวงสาธารณสุขสี่คน

ผู้แทนทบวงมหาวิทยาลัยสี่คน ผู้แทนแพทยสภาสองคน

และผู้แทนสภาการพยาบาลสองคนเป็นกรรมการ และกรรมการซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งจากผู้ประกอบ

โรคศิลปะแผนปัจจุบันสาขาทันตกรรม เภสัชกรรม กายภาพบำบัด

เทคนิคการแพทย์ สาขาละ

สองคน ผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณทั่วไปสองคน

และผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณแบบ

ประยุกต์สองคน

ให้คณะกรรมการเลือกกรรมการคนใดคนหนึ่งเป็นรองประธาน

กรรมการตามวรรคหนึ่งนอกจากประธาน ต้องเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะตาม

พระราชบัญญัตินี้

หรือเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพเวชกรรม หรือ

เป็นผู้ประกอบวิชาชีพการพยาบาลหรือเป็นผู้ประกอบวิชาชีพการผดุงครรภ์

หรือเป็นผู้ประกอบวิชา

ชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์

และ

ให้อยู่ในตำแหน่งคราวละสองปี

กรรมการซึ่งพ้นจากตำแหน่งอาจได้รับแต่งตั้งอีกได้”

มาตรา ๖

มาตรา ๖ ให้ยกเลิกความใน (๔)

ของมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุม

การประกอบโรคศิลปะ พุทธศักราช ๒๔๗๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครอง

แผ่นดิน ฉบับที่ ๓๘ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“(๔) สำหรับผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณ

(ก) ผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณทั่วไปต้องเป็นผู้ซึ่งได้รับการอบรมศึกษา

จากผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณซึ่งได้ขึ้นทะเบียนและรับอนุญาตแล้วตามหลักเกณฑ์

วิธีการ

และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง

และคณะกรรมการควบคุมการประกอบโรคศิลปะได้สอบ

ความรู้เป็นที่พอใจแล้ว

(ข) ผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณแบบประยุกต์ ต้องเป็นผู้ซึ่งได้รับ

การอบรมศึกษาการประกอบโรคศิลปะแผนโบราณ โดยอาศัยหลักวิทยาศาสตร์ประกอบและไม่ใช้

เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์การแพทย์เพื่อการวินิจฉัยและรักษา

นอกจากที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง

จากสถานศึกษาในประเทศไทยที่คณะกรรมการควบคุมการประกอบโรคศิลปะรับรองและได้รับ

ประกาศนียบัตรหรือใบรับรองการศึกษาของสถานศึกษานั้น

และคณะกรรมการควบคุมการ

ประกอบโรคศิลปะได้สอบความรู้เป็นที่พอใจแล้ว”

มาตรา ๗

มาตรา ๗

ให้ผู้ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะ

แผนโบราณตามพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ

พุทธศักราช ๒๔๗๙ อยู่แล้ว ในวัน

ที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณทั่วไปตามพระราชบัญญัติควบคุม

การประกอบโรคศิลปะ พุทธศักราช ๒๔๗๙

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้

มาตรา ๘

มาตรา ๘

ในระหว่างที่ยังมิได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการควบคุมการประกอบ

โรคศิลปะตามมาตรา ๖

แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะพุทธศักราช ๒๔๗๙ ซึ่ง

แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้

ให้คณะกรรมการควบคุมการประกอบโรคศิลปะซึ่งได้รับแต่งตั้ง

อยู่แล้วก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าจะได้แต่งตั้งคณะกรรมการขึ้น

ใหม่

ซึ่งต้องไม่เกินเก้าสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ในระหว่างที่ยังมิได้มีผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณแบบประยุกต์ที่จะได้รับ

แต่งตั้งให้เป็นกรรมการควบคุมการประกอบโรคศิลปะ

ให้ปลัดกระทรวงสาธารณสุขแต่งตั้งผู้ทรงคุณ

วุฒิเป็นกรรมการแทน

ซึ่งต้องไม่เกินหนึ่งปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

มาตรา ๙

มาตรา ๙

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขรักษาการตามพระราช

บัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พิชัย รัตตกุล

รองนายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-

เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันได้มีการ

ศึกษาค้นคว้า และนำเอาหลักวิทยาศาสตร์มาใช้กับการประกอบโรคศิลปะแผนโบราณ

จนทำให้

การประกอบโรคศิลปะแผนโบราณเจริญก้าวหน้าขึ้นมาก

แต่พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบ

โรคศิลปะ พุทธศักราช ๒๔๗๙

ซึ่งใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันกำหนดให้ผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณ

ต้องเป็นผู้ได้รับการศึกษาอบรมจากผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณที่ได้ขึ้นทะเบียนและรับอนุญาต

แล้วตามกำหนดเวลา

และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงอันเป็นการจำกัดการศึกษาค้นคว้าของผู้

ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณในอันที่จะนำวิทยาการสมัยใหม่มาส่งเสริมความรู้ความสามารถใน

วิชาชีพนี้ สมควรกำหนดให้มีการประกอบโรคศิลปะแผนโบราณแบบประยุกต์

ซึ่งศึกษาโดยอาศัย

หลักวิทยาศาสตร์ประกอบและไม่ใช้เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์การแพทย์เพื่อการวินิจฉัยและรักษา

นอกจากที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง

พร้อมทั้งกำหนดความรู้ในวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะแผน

โบราณเสียใหม่ตลอดจนแก้ไของค์ประกอบของคณะกรรมการควบคุมการประกอบโรคศิลปะให้

สอดคล้องกัน

จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

อัมพิกา/แก้ไข

๔/๓/๔๕

B+A (C)