กฎกระทรวง ฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2509) ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช 2485

• จำนวนมาตรา: 12

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๐๙)

ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง

พุทธศักราช ๒๔๘๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔

แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๗

และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติออกกฎกระทรวงไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๐) ออกตามความ ในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง

พุทธศักราช ๒๔๘๕

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ผู้ใดมีความจำเป็นจะต้องเดินเรือยนต์หรือเรือกลไฟในทางน้ำชลประทานประเภท ๑

ให้ยื่นคำขอรับหนังสืออนุญาตตามแบบ ผ.ย.๖ ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงาน ณ

ที่ทำการแผนกโครงการชลประทานหลวงในเขตที่เรือจะเดินหรือต่อเจ้าพนักงานซึ่งได้แต่งตั้งขึ้นเพื่อการออกหนังสืออนุญาต

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะอนุญาตตามคำขอใน ข้อ ๒ หรือไม่ก็ได้หรือจะอนุญาตโดยมีเงื่อนไข

เพื่อมิให้เกิดการเสียหายแก่ทางน้ำชลประทานก็ได้

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

หนังสืออนุญาตให้เดินเรือยนต์หรือเรือกลไฟในทางน้ำชลประทานประเภท ๑

ให้ใช้แบบ ผ.ย.๗ ท้ายกฎกระทรวงนี้

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

ห้ามผู้ควบคุมเรือยนต์หรือเรือกลไฟที่ได้รับในอนุญาตให้เดินรับจ้างขนส่งคนโดยสารหรือสินค้าในทางน้ำชลประทานประเภท

๒ จอดรับหรือส่งคนโดยสารหรือสินค้า ณ ที่ใด ๆ

ที่ไม่มีท่าสำหรับขึ้นลงทอดห่างจากตลิ่ง

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

ห้ามผู้ควบคุมเรือยนต์หรือเรือกลไฟที่มีขนาดกว้างเกินกว่า ๑.๕๐ เมตรเดินเรือในทางน้ำชลประทานประเภท

๒ เร็วกว่าชั่วโมงละ ๘ กิโลเมตร และผู้ควบคุมเรือยนต์หรือเรือกลไฟไม่ว่าจะมีขนาดกว้างเท่าใดต้องระวังมิให้คลื่นซึ่งเกิดจากเรือนั้นก่อให้เกิดอันตรายแก่ทรัพย์สินใด

ๆ

การลากจูงเรือโดยปกติต้องลากจูงเรียงลำ

แต่ถ้าจะลากจูงเรือซ้อนลำกันหรือลากจูงแพเรือที่ถูกลากจูงแต่ละตับหรือแพที่ถูกลากจูงนั้นต้องมีความกว้างไม่เกิน

๔ เมตร และทุกกรณีความยาวของพวงนับจากท้ายเรือที่ลากจูงถึงท้ายสุดของพวกต้องไม่เกินกำหนดตามตารางท้ายกฎกระทรวงนี้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

ห้ามใช้ก่อ แจว หรือสิ่งหนึ่งสิ่งใดค้ำยัน หรือดึงบานประตูน้ำ หรือ สิ่งก่อสร้างอันเกี่ยวเนื่องกับประตูน้ำ

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘

ผู้ควบคุมเรือที่ผ่านเข้าออกประตูน้ำจะต้องทำการผ่านทีละลำ ห้ามแซงกัน

เว้นแต่เรือที่มีขนาดกว้างไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร และห้ามลากจูงเรือลำอื่น เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงาน

ผู้ควบคุมเรือยนต์หรือเรือกลไฟในระยะ ๑๐๐ เมตร

ก่อนถึงหรือเลยบานประตูน้ำ ต้องเดินเรือให้ช้าที่สุด

และต้องระวังมิให้คลื่นซึ่งเกินจากเรือนั้นก่อให้เกิดอันตรายแก่ทรัพย์สินใด ๆ

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙

ผู้ควบคุมเรือหรือแพในการผ่านประตูน้ำ จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานในการจอดและการเคลื่อนที่ในเขตประตูน้ำ

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

ในทางน้ำชลประทานประเภท ๑ และประเภท ๒ เครื่องมือและวิธีการจัดสัตว์น้ำดังต่อไปนี้จะใช้มิได้

คือ

๑๐.๑ ปักซั้ง ตั้งสุก ตั้งกะบัง ตั้งจิบ ตั้งลี่

เทียบหญ้ากล่ำใช้เฝือกหรืออวนชนิดต่าง ๆ

๑๐.๒ ใช้ยอยันช่อ

หรือเครื่องมือจับสัตว์น้ำประจำที่ชนิดอื่น ซึ่งยื่นหรือล้ำจากแนวตลิ่งเกินกว่า ๑

ใน ๔ ของความกว้างของทางน้ำส่วนนั้น

๑๐.๓ ใช้เครื่องมือจับสัตว์น้ำเคลื่อนที่ เช่น แห่ สวิง

ช้อน สุ่ม ยอ โดยรวมหมู่ หรือโดยวิธีประดา ตั้งแต่ ๒ เครื่องมือขึ้นไป

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑

ให้กำหนดเขตห้ามจับสัตว์น้ำในทางน้ำชลประทานประเภท ๑ประเภท ๒ และประเภท ๔

ไว้ ดังต่อไปนี้

๑๑.๑ ตามทางน้ำวัดจากเขื่อนระบายหรือทำนบแต่ละด้าน ๑,๐๐๐ เมตร

๑๑.๒ ตามทางน้ำวัดจากประตูน้ำ ฝาย ประตูระบาย ท่อเชื่อมหรือปูมแต่ละด้าน

๓๐๐ เมตร

๑๑.๓ ตามทางน้ำวัดจากท่อน้ำแต่ละด้าน ๑๐๐

เมตรให้กรมชลประทานปักป้ายประกาศห้ามจับสัตว์น้ำไว้แต่ละแห่ง และจะกำหนดเขตห้ามจับสัตว์น้ำตามป้ายนั้นน้อยกว่าที่กำหนดไว้ใน

๑๑.๑ ๑๑.๒ หรือ ๑๑.๓ ก็ได้

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒

อธิบดีอาจอนุญาตเป็นหนังสือให้ทำการจับสัตว์น้ำเพื่อประโยชน์ในการบำรุงพันธุ์สัตว์น้ำหรือการวิจัยทางวิชาการในเขตห้ามจัดสัตว์น้ำได้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๐๙

พจน์ สารสิน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ

หมายเหตุ :-

เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง

พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการประทานทานหลวง (ฉบับที่ ๓)

พ.ศ. ๒๕๐๗ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อกำหนดเงื่อนไขการใช้เรือ แพ

ในทางน้ำชลประทานประเภท ๑ และประเภท ๒ วางระเบียบการขอและการอนุญาตเดินเรือยนต์

หรือเรือกลไฟ ในทางชลประทานประเภท ๑

และกำหนดเครื่องมือและวิธีที่จะใช้ในการจับสัตว์น้ำ ตลอดจนกำหนดเขตหวงห้ามจับสัตว์น้ำในทางน้ำชลประทาน

เพื่อป้องกันความเสียหายแก่การชลประทานจึงเห็นสมควรออกกฎกระทรวงขึ้น เพื่อให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติที่แก้ไขเพิ่มเติม

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๘๓/ตอนที่ ๑๐๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๐๙