มาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลตำบลตะลุบัน จังหวัดปัตตานี ไว้ดังนี้คือ
ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลตะบิ้ง อำเภอสายบุรี ตัดกับเส้นเขตตำบลปะเสยะวอ อำเภอสายบุรี เลียบเส้นเขตตำบลปะเสยะวอ ด้านใต้ตามลำแม่น้ำสายบุรีไปทางทิศตะวันออกจดหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลตะลุบัน กับเส้นเขตตำบลปะเสยะวอที่ปากน้ำสายบุรี
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๒ เลียบตามริมทะเลไปทางทิศใต้ จดหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลตะลุบัน กับเส้นเขตตำบลไม้แก่น อำเภอสายบุรี
ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๓ เลียบเส้นเขตตำบลไม้แก่น ด้านเหนือไปทางทิศตะวันตก จดหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลละหาร อำเภอสายบุรี ตัดกับเส้นเขตตำบลไม้แก่น
จากหลักเขตที่ ๔ ตัดขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ขนานกับแม่น้ำกอตอ (ห่างจากแม่น้ำประมาณ ๑ เส้น) ไปจดหลักเขตที่ ๕ ที่ต้นสำโรง ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเส้นเขตตำบลละหารกับตำบลไม้แก่น
จากหลักเขตที่ ๕ เลียบเส้นเขตตำบลละหารด้านเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จดหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลละหารกับตำบลตะลุบัน
จากหลักเขตที่ ๖ ตัดไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จดหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลละหารกับตำบลตะลุบัน
จากหลักเขตที่ ๗ เลียบเส้นเขตตำบลละหารด้านเหนือไปทางทิศตะวันตกจดหลักเขตที่ ๘ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลละหารตัดกับเส้นเขตตำบลตะบิ้ง (กลางแม่น้ำ)
ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๘ เลียบเส้นเขตตำบลตะบิ้งด้านตะวันออกไปทางทิศเหนือตามลำแม่น้ำสายบุรีไปบรรจบหลักเขตที่ ๑
ตามเส้นแนวเขตดังกำหนดไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามควร
