กฎกระทรวง ฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2490) ว่าด้วยที่ว่าประมูล ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490

• จำนวนมาตรา: 21

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ฉะบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๔๙๐)

ว่าด้วยที่ว่าประมูล

ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง

พ.ศ. ๒๔๙๐[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.

๒๔๙๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ก.

การดำเนินการว่าประมูล

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑. ให้คณะกรมการจังหวัดท้องที่รายงานขออนุมัติการว่าประมูลที่ว่าประมูลพร้อมทั้งชนิด

จำนวน และที่ตั้งเครื่องมือทำการประมงต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ก่อนดำเนินการออกประกาศว่าประมูลทุกคราว

ข.

คณะกรรมการดำเนินการว่าประมูล

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒. ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่สั่งตั้งคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลขึ้นคณะหนึ่งไม่น้อยกว่า

๓ นาย ประกอบด้วยข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่หรือผู้รักษาการแทนประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทน

และนายอำเภอหรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอท้องที่หรือผู้รักษาการแทน แล้วแต่กรณี

แต่ถ้าจังหวัดใดไม่มีประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทนก็ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดแต่งตั้งบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง

พ.ศ. ๒๔๙๐ เป็นกรรมการแทน

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓. ให้คณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลมีอำนาจหน้าที่ดำเนินการว่าประมูลที่ว่าประมูลในท้องที่จังหวัดนั้นตามวิธีการและกฎเกณฑ์ในระเบียบการว่าประมูลซึ่งได้กำหนดไว้

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔. ในการว่าประมูล

คณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลจะกำหนดให้ว่าประมูลโดยวิธีปิดซองหรือโดยวิธีปากเปล่าก็ได้

ตามแต่จะเห็นสมควร และจะกำหนดอัตราเงินอากรขั้นต่ำสำหรับการว่าประมูลไว้ก็ได้

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕. บรรดาที่ว่าประมูลทุกแห่งจะต้องอนุญาตให้บุคคลทำการประมงหรือเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำโดยวิธีว่าประมูล

ถ้าที่ว่าประมูลแห่งใดไม่มีผู้เข้าว่าประมูลหรือผู้เข้าว่าประมูลเพียงรายเดียวหรือผู้เข้าว่าประมูลให้อากรต่ำเกินสมควร

จะระงับการว่าประมูลเสียก็ได้หรือถ้าคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลได้พิจารณาเห็นสมควรอนุญาตให้ผู้ใดเป็นผู้รับอนุญาตทำการประมงหรือเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่ว่าประมูลนั้นโดยกำหนดจำนวนเงินอากรที่จะเรียกเก็บตามที่เห็นสมควรก็ได้

แต่ทั้งนี้ จะต้องได้รับความเห็นชอบจากอธิบดีกรมการประมงก่อน

และจำนวนเงินอากรจะต้องไม่ต่ำกว่าอัตราค่าที่อนุญาตประเภทนั้น ๆ

ค.

วิธีการดำเนินการว่าประมูล

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖. ก่อนเวลาดำเนินการว่าประมูลที่ว่าประมูลแห่งใดให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่ทำหนังสือประกาศให้ประชาชนทราบล่วงหน้าก่อนวันว่าประมูลเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสามสิบวัน

โดยให้ปิดประกาศไว้ที่ศาลากลางจังหวัดท้องที่ที่ว่าการอำเภอท้องที่ และที่ชุมนุมชนตามที่เห็นสมควร

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗. ในประกาศของข้าหลวงประจำจังหวัดตามข้อ ๖

จะต้องมีข้อความดังต่อไปนี้ คือ ชื่อที่ว่าประมูล ที่ว่าประมูลนั้นอยู่ในตำบลใด

อำเภอใด สถานที่ทำการว่าประมูล วันและเวลาทำการว่าประมูล ที่ตั้งและชื่อเครื่องมือทำการประมงที่อนุญาตให้ใช้ในที่ว่าประมูล

กำหนดอายุการอนุญาตให้ทำการประมงและกำหนดวันเดือนปีทำสัญญาและการส่งเงินอากร

ง.

กำหนดอายุการอนุญาตให้ทำการประมงในที่ว่าประมูล

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘. กำหนดอายุการอนุญาตให้ทำการประมงในที่ว่าประมูลนั้น

ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่มีอำนาจกำหนดการอนุญาตได้คราวละ ๑ ปี

เมื่อหมดอายุการอนุญาตแล้วก็ให้ดำเนินการว่าประมูลใหม่

ถ้าข้าหลวงประจำจังหวัดได้พิจารณาเห็นควรกำหนดอายุการอนุญาตเกินกว่า ๑ ปี

ก็ให้รายงานขออนุญาตต่ออธิบดีกรมการประมง

จ.

การออกประทานบัตรและการทำสัญญา

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙. เมื่อคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลชี้ขาดให้ผู้ใดเป็นผู้ได้รับอนุญาตแล้ว

ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่ดำเนินการ

เรียกให้ผู้นั้นนำหลักทรัพย์หรือจัดหาผู้ค้ำประกันเงินอากรตามข้อ ๑๓

และดำเนินการออกประทานบัตรตามแบบพิมพ์ท้ายกฎกระทรวงนี้ และให้ผู้รับอนุญาตทำสัญญาผูกขาดตามแบบที่อธิบดีกรมการประมงกำหนด

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐. ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่เป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตในประทานบัตร

ส่วนในสัญญาผูกขาดที่กระทรวงเกษตราธิการทำกับผู้รับอนุญาตนั้นให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่กับประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทน

เป็นผู้ลงลายมือชื่อแทนกระทรวงเกษตราธิการ แต่ถ้าจังหวัดใดไม่มีประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทน

ก็ให้ผู้ได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐

เป็นผู้ลงลายมือชื่อร่วมกับข้าหลวงประจำจังหวัด

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑. การทำสัญญาผูกขาดตามข้อ

๙ และ ๑๐ ให้ทำเป็นสองฉบับมีข้อความตรงกัน

และให้คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายต่างยึดถือไว้เป็นหลักฐานฝ่ายละหนึ่งฉบับ ในสัญญาผูกขาดจะต้องแสดงอาณาเขตต์ที่ว่าประมูล

และที่ตั้งเครื่องมือทำการประมงแบบไว้ด้วย

ฉ.

การชำระเงินอากรค่าที่ว่าประมูล

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒. การชำระเงินอากรค่าที่ว่าประมูล

ให้ผู้รับอนุญาตชำระทั้งหมดในเวลารับประทานบัตรและลงลายมือชื่อในสัญญาผูกขาด

เว้นแต่จะได้มีการผ่อนเวลาตามความในมาตรา ๓๙

ช.

หลักทรัพย์และผู้ค้ำประกัน

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓. ในกรณีที่มีการผ่อนเวลาตามความในมาตรา

๓๙ ผู้รับอนุญาตจะต้องนำหลักทรัพย์ คือ โฉนดที่ดิน หรืออสังหาริมทรัพย์มาจำนองไว้เป็นประกันการชำระอากร

ถ้าหลักทรัพย์ดังกล่าวแล้วมีราคายังไม่คุ้มกับเงินอากร

ก็ให้ผู้รับอนุญาตหาผู้ค้ำประกันที่มีหลักทรัพย์มั่นคงเป็นที่พอใจของคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลมาทำสัญญาจำนองหรือค้ำประกันให้ถูกต้องตามกฎหมายแล้วจึงให้ข้าหลวงประจำจังหวัดออกประทานบัตร

และทำสัญญาผูกขาดตามข้อ ๙

ซ.

การผิดนัดชำระอากรและการผ่อนเวลาชำระอากร

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔. เมื่อได้ดำเนินการตามมาตรา ๔๐ และมาตรา ๔๑

แล้ว ปรากฏว่าเงินอากรยังค้างชำระอยู่

ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เร่งรัดให้ผู้ค้ำประกันชำระเงินอากรโดยไม่ชักช้า

ฌ. การโอนประทานบัตร

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕. ถ้าผู้รับอนุญาตรายใดประสงค์จะโอนประทานบัตรและสัญญาผูกขาดในที่ว่าประมูลซึ่งตนได้รับให้แก่ผู้อื่นให้ผู้รับอนุญาตและผู้รับโอนยื่นเรื่องราวขออนุญาตโอนต่อข้าหลวงประจำจังหวัด

เมื่อได้เสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงและได้รับอนุญาตแล้ว

จึงจะทำการโอนกันได้

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖. การโอนประทานบัตรและสัญญาผูกขาดตามข้อ

๑๕ ผู้โอนจะต้องนำประทานบัตรมาให้ข้าหลวงประจำจังหวัดสลักหลังการโอนและผู้รับโอนจะต้องทำสัญญาผูกขาดกับพนักงานเจ้าหน้าที่มีข้อความเช่นเดียวกับที่ทำกับผู้โอนและต้องปฏิบัติในเรื่องหลักทรัพย์ประกัน

ผู้ค้ำประกันและอื่น ๆ ตามกฎกระทรวงนี้

ญ.

การเวนคืนที่ว่าประมูล

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗. ถ้าผู้รับอนุญาตรายใดประสงค์จะเวนคืนที่ว่าประมูลให้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่ก่อนสิ้นกำหนดอายุการอนุญาตตามประทานบัตรและสัญญาผูกขาด

ให้ผู้นั้นยื่นเรื่องราวขอเวนคืนต่อข้าหลวงประจำจังหวัด

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘. เมื่อข้าหลวงประจำจังหวัดได้รับเรื่องราวขอเวนคืนที่ว่าประมูลแล้วและได้พิจารณาเห็นสมควรจะรับเวนคืน

ก็ให้สั่งอนุญาตให้เวนคืนได้ ส่วนทรัพย์สินที่ผู้นั้นนำมาวางประกันและสัญญาค้ำประกัน

ให้คงยึดถือไว้ก่อนจนกว่าจะได้จัดการอย่างหนึ่งอย่างใดแก่ที่ว่าประมูลนั้น

เพื่อให้ได้เงินอากรครบตามสัญญาผูกขาด

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙. ถ้าข้าหลวงประจำจังหวัดได้พิจารณาเห็นสมควรให้จัดการว่าประมูลที่ว่าประมูลที่เวนคืนนั้นใหม่

ก็ให้กรรมการดำเนินการว่าประมูลดำเนินการต่อไปได้ หากได้เงินอากรต่ำกว่าการประมูลคราวแรกเท่าใด

ก็ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดเรียกเงินอากรที่ยังขาดจากผู้เวนคืนจนครบ

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐. ที่ว่าประมูลซึ่งผู้รับอนุญาตขอเวนคืนนั้น

แม้ผู้รับอนุญาตจะยังไม่ได้ลงมือทำการประมงในที่ว่าประมูลนั้นเลยก็ดี

เงินอากรที่ผู้รับอนุญาตชำระแล้ว จะเรียกคืนมิได้ แต่ถ้าการขอเวนคืนนั้น

เนื่องจากเหตุที่ทางราชการได้กระทำการอย่างหนึ่งอย่างใด ทำให้เสียประโยชน์ของผู้รับอนุญาตในการทำการประมงในที่ว่าประมูลนั้น

เช่นการปิดทำนบ เป็นต้น ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดรับคืนที่ว่าประมูลนั้น

และส่งคืนเงินอากรที่ได้ชำระแล้วให้แก่ผู้รับอนุญาตทั้งหมด แต่ถ้าผู้รับอนุญาตได้ลงมือทำการประมงได้ผลประโยชน์ไปบ้างแล้วก็ให้พิจารณาว่าจะควรคืนเงินอากรที่ชำระให้แล้วเพียงใดหรือไม่ต้องคืนเลย

โดยให้พิจารณาถึงประโยชน์ที่ผู้รับอนุญาตได้รับจากที่ว่าประมูลนั้นแล้วเพียงใด

ฎ.

การออกใบแทนประทานบัตรและสัญญาผูกขาด

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑. การออกใบแทนประทานบัตรและสัญญาผูกขาด

ให้นำบทบัญญัติแห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๐)

ว่าด้วยการออกใบแทนอาชญาบัตรมาใช้โดยอนุโลม และในใบแทนประทานบัตรและสัญญาผูกขาดนั้น

ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาต

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐

จรูญ สืบแสง

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ

จุฑามาศ/ปรับปรุง

๖ สิงหาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๐/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐