กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๓๙ (พ.ศ. ๒๕๔๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๕๒๒
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ.
๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่าการ
กระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ให้ยกเลิกความในข้อ
๑๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓
(พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
"ข้อ
๑๓ รถยนตร์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐
(พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
จะมีและใช้เครื่องสื่อสาร
ตามข้อ ๖ หรือไม่ก็ได้"
ให้ไว้
ณ วันที่ ๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
นิกร จำนง
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖
(พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๔๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
กำหนดให้รถยนตร์รับจ้างแบบใช้มาตรค่าโดยสาร (TAXI - METER)
ที่เป็นของนิติบุคคลที่จด
ทะเบียนไว้ก่อนวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐
ต้องมีและใช้เครื่องสื่อสาร ตั้งแต่วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์
๒๕๔๕ ทำให้ผู้ประกอบการได้รับความเดือดร้อน
และเกิดภาระค่าใช้จ่ายในการติดตั้งเครื่องสื่อสาร
เพิ่มขึ้นโดยไม่คุ้มค่าแก่การนำไปใช้งาน
เนื่องจากจะครบอายุการใช้งาน ๑๒ ปีแล้ว ประกอบกับโดย
ที่เครื่องสื่อสารเป็นสินค้านำเข้าต้องสูญเสียเงินตรากับต่างประเทศอีกด้วย
สมควรกำหนดให้รถ
ยนตร์รับจ้างดังกล่าวที่เป็นของนิติบุคคลจะมีและใช้เครื่องสื่อสารหรือไม่ก็ได้เช่นเดียวกับรถยนตร์
รับจ้างที่เป็นของบุคคลธรรมดา จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
[รก.๒๕๔๕/๔๒ก/๒๙/๓ พฤษภาคม ๒๕๔๕]
พรพิมล/แก้ไข
๐๘/๐๗/๔๕
B+A
(C)