กฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ 97 (พ.ศ. 2556) ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช 2478

• จำนวนมาตรา: 12

มาตรา อารัมภบท

กฎสำนักนายกรัฐมนตรี

กฎสำนักนายกรัฐมนตรี

ฉบับที่ ๙๗

(พ.ศ. ๒๕๕๖)

ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน

พุทธศักราช

๒๔๗๘[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง

แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘

นายกรัฐมนตรีออกกฎสำนักนายกรัฐมนตรีไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน

(ก) ของ (๔) ของข้อ ๒ แห่งกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑)

ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“(ก) หมวกทรงหม้อตาลสีขาว หมวกแก๊ปทรงอ่อนมีกะบังสีขาว

หรือหมวกหนีบสีขาว”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความใน

(ก) ของ (๕) ของข้อ ๒ แห่งกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑)

ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“(ก) หมวกทรงหม้อตาลสีน้ำเงิน หมวกแก๊ปทรงอ่อนมีกะบังสีน้ำเงิน

หรือหมวกหนีบสีน้ำเงิน”

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความใน

(ก) ของ (๖) ของข้อ ๒ แห่งกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑)

ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“(ก) หมวกทรงหม้อตาลสีน้ำเงิน

หมวกแก๊ปทรงอ่อนมีกะบังสีน้ำเงิน หรือหมวกหนีบสีน้ำเงิน”

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้ยกเลิกความใน

(ก) ของ (๘) ของข้อ ๒ แห่งกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑)

ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“(ก) หมวกแก๊ปทรงอ่อนไม่มีกะบังสีน้ำเงิน”

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ให้ยกเลิกความในข้อ

๓ แห่งกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน

พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๓ หมวกมี ๗ แบบ คือ

(๑) หมวกทรงหม้อตาลสีน้ำเงิน มีเครื่องประกอบดังนี้

(ก) กะบัง ทำด้วยหนังหรือวัตถุเทียมหนังสีดำ

สำหรับข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโส

ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับชำนาญการและระดับชำนาญการพิเศษ

ตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับต้น

ที่ขอบโค้งของกะบังหมวกซ้ายขวาปักด้วยดิ้นทองหรือทำด้วยวัตถุเทียมดิ้นทองเป็นรูปช่อชัยพฤกษ์

ด้านละ ๑ ช่อ โดยปักหรือทำมาบรรจบกันที่ตรงกลางของกะบังหมวก

สำหรับข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ

ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญและระดับทรงคุณวุฒิ

ตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับสูง และตำแหน่งประเภทบริหารระดับต้นและระดับสูง ที่ขอบโค้งของกะบังหมวกซ้ายขวาปักด้วยดิ้นทองหรือทำด้วยวัตถุเทียมดิ้นทองเป็นรูปช่อชัยพฤกษ์

ด้านละ ๒ ช่อ โดยปักหรือทำมาบรรจบกันที่ตรงกลางของกะบังหมวก

(ข) สายรัดคาง กว้าง ๑.๒ เซนติเมตร

ทำด้วยดิ้นทองหรือวัตถุเทียมดิ้นทอง ปลายสายมีดุมโลหะตราครุฑพ่าห์สีทองขนาดเล็กติดอยู่ที่ริมขอบหมวก

ข้างละ ๑ ดุม

(ค) ผ้าพันหมวกสีน้ำเงิน กว้าง ๔ เซนติเมตร

(ง) ตราหน้าหมวก เป็นรูปสัญลักษณ์กรมประมง

ปักด้วยดิ้นทองหรือวัตถุเทียมดิ้นทอง ขนาดกว้าง ๖ เซนติเมตร สูง ๗ เซนติเมตร

(๒) หมวกทรงหม้อตาลสีขาว มีลักษณะเช่นเดียวกับหมวกทรงหม้อตาลสีน้ำเงิน

เว้นแต่ผ้าพันหมวกสีขาว

(๓) หมวกแก๊ปทรงอ่อนมีกะบังสีขาว ทำ ด้วยผ้า

ตอนหน้ามีกะบังสีเดียวกับหมวกกะบังหมวกมีลักษณะเช่นเดียวกับ (๑) (ก)

ตราหน้าหมวกมีลักษณะเช่นเดียวกับ (๑) (ง) เว้นแต่รูปสัญลักษณ์กรมประมงมีขนาดกว้าง

๔ เซนติเมตร สูง ๔.๕ เซนติเมตร

(๔) หมวกแก๊ปทรงอ่อนมีกะบังสีน้ำเงิน

มีลักษณะเช่นเดียวกับหมวกแก๊ปทรงอ่อน มีกะบังสีขาว

(๕) หมวกแก๊ปทรงอ่อนไม่มีกะบังสีน้ำเงิน ทำด้วยสักหลาด

มีลักษณะเช่นเดียวกับหมวกแก๊ปทรงอ่อนมีกะบังสีน้ำเงิน เว้นแต่ไม่มีกะบังหมวก

(๖) หมวกหนีบสีขาว ด้านหน้ามีดุมโลหะสีทองตราครุฑพ่าห์ ขนาดเล็ก ๒

ดุม ติดซ้อนกันมีตราครุฑพ่าห์ในบัวกระหนก สูง ๔.๕ เซนติเมตร

ติดที่ด้านซ้ายเหนือขอบหมวกห่างจากมุมพับ ด้านหน้าหมวกประมาณ ๔ เซนติเมตร

สำหรับข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงานและระดับชำนาญงาน

และตำแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ ให้มีแถบทองกว้าง ๐.๕ เซนติเมตร ติดรอบหมวก

สำหรับข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโสและระดับทักษะพิเศษ

ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับชำนาญการ ระดับชำนาญการพิเศษ ระดับเชี่ยวชาญ

และระดับทรงคุณวุฒิ ตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับต้นและระดับสูง

และตำแหน่งประเภทบริหารระดับต้นและระดับสูง ให้มีแถบทองกว้าง ๑ เซนติเมตร

โดยมีแถบดำกว้าง ๐.๓ เซนติเมตร แทรกอยู่ตรงกลาง

(๗) หมวกหนีบสีน้ำเงิน มีลักษณะเช่นเดียวกับหมวกหนีบสีขาว”

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ให้ยกเลิกความในข้อ

๖ แห่งกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน

พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๖ สายนกหวีด

มี ๒ แบบ คือ

(๑) สายนกหวีดทำด้วยไหมหรือด้ายถักสีขาวขนาดใหญ่ ๒ เส้น เกลี้ยง ๑

เส้น คล้องแขนซ้ายใต้อินทรธนูทางด้านไหล่

ปลายสายเกลี้ยงมีนกหวีดทำด้วยโลหะสีเงินสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อข้างซ้ายระหว่างดุมกระเป๋าเสื้อกับไหล่ซ้าย

ใช้ได้เฉพาะข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับชำนาญงานและระดับอาวุโส

และตำแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการและระดับชำนาญการ

(๒) สายนกหวีดทำด้วยไหมหรือด้ายถักสีขาวขนาดใหญ่ ๑ เส้น เกลี้ยง ๑

เส้น ปลายสายเกลี้ยงมีนกหวีดทำด้วยโลหะสีเงิน

การคล้องแขนและการสอดเก็บมีลักษณะเช่นเดียวกับ (๑)

ใช้ได้เฉพาะข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน”

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ให้ยกเลิกความใน

(ก) ของ (๘) ของข้อ ๙ แห่งกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑)

ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“(ก) หมวกแก๊ปทรงอ่อนไม่มีกะบังสีน้ำเงิน”

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ให้ยกเลิกความใน

(๓) ของข้อ ๑๐ แห่งกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑)

ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“(๓) หมวกแก๊ปทรงอ่อนไม่มีกะบังสีน้ำเงิน

มีลักษณะเช่นเดียวกับหมวกแก๊ปทรงอ่อนไม่มีกะบังสีน้ำเงินของข้าราชการกรมประมงชาย”

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๗ ข้อ ๑๘ ข้อ ๑๙

และข้อ ๒๐ แห่งกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน

พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๑๗ เครื่องหมายตำแหน่งบนอินทรธนู

มีดังต่อไปนี้

“เครื่องหมายปลาดาว” หมายถึง

โลหะสีทองลักษณะเป็นรูปปลาดาว ๘ แฉก ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒ เซนติเมตร

ตอนกลางดุนนูนและลาดลงทางปลายแฉก

“แถบพิเศษ” หมายถึง

แถบไหมทองหรือวัตถุเทียมไหมทอง กว้าง ๔.๕ เซนติเมตร ถึง ๕ เซนติเมตร

“แถบใหญ่” หมายถึง

แถบไหมทองหรือวัตถุเทียมไหมทอง กว้าง ๕.๕ เซนติเมตร

“แถบปกติ” หมายถึง

แถบไหมทองหรือวัตถุเทียมไหมทอง กว้าง ๑.๒ เซนติเมตร

(๑) ข้าราชการตำแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ

และตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง มีแถบพิเศษตรึงตามยาวด้านบนเต็มแผ่นอินทรธนูทั้งสองข้าง

และประดับด้วยเครื่องหมายปลาดาว ๓ ดวง เรียงกันเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า

ให้ฐานสามเหลี่ยมอยู่ที่ริมอินทรธนูทางด้านไหล่ ห่างกันพองาม

(๒) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ

ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญ ตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับสูง

และตำแหน่งประเภทบริหารระดับต้น

มีแถบพิเศษตรึงตามยาวด้านบนเต็มแผ่นอินทรธนูทั้งสองข้าง

และประดับด้วยเครื่องหมายปลาดาว ๒ ดวง เรียงกันตามขวางบนอินทรธนู ห่างจากริมอินทรธนูทางด้านไหล่พองาม

(๓) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโส

ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับชำนาญการและระดับชำนาญการพิเศษ

และตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับต้น

มีแถบพิเศษตรึงตามยาวด้านบนเต็มแผ่นอินทรธนูทั้งสองข้าง

และประดับด้วยเครื่องหมายปลาดาว ๑ ดวง ที่ริมอินทรธนูทางด้านไหล่ตรงกึ่งกลางด้านกว้างของอินทรธนู

(๔) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับชำนาญงาน

และตำแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ มีแถบใหญ่ ๑ แถบ และแถบปกติ ๑ แถบ

ตรึงตามขวางบนอินทรธนูทั้งสองข้างเริ่มต้นด้วยแถบใหญ่ห่างจากต้นอินทรธนูด้านไหล่

๐.๕ เซนติเมตร แถบปกติอยู่เหนือแถบใหญ่ ห่างกัน ๐.๕ เซนติเมตร

(๕) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน มีแถบปกติ ๔ แถบ

ตรึงตามขวางบนอินทรธนูทั้งสองข้าง เริ่มต้นห่างจากต้นอินทรธนูด้านไหล่ ๐.๕

เซนติเมตร เว้นระยะระหว่างแถบ ๐.๕ เซนติเมตร

เหนือเครื่องหมายตำแหน่งให้ประดับเครื่องหมายแสดงสังกัดทำด้วยโลหะสีทองเป็นรูปพระพิรุณทรงนาค

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ การประดับอินทรธนูและเครื่องหมายตำแหน่งของเครื่องแบบทุกชนิดนั้น

จะเปลี่ยนเป็นการประดับเครื่องหมายโลหะสีทองแสดงตำแหน่งที่คอปกเสื้อทั้งสองข้าง

และประดับด้วยเครื่องหมายแสดงสังกัดทำด้วยโลหะสีทองเป็นรูปพระพิรุณทรงนาคบนอินทรธนูของเสื้อแทนก็ได้

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ เครื่องหมายโลหะสีทองแสดงตำแหน่งซึ่งใช้ประดับแทนอินทรธนู

และเครื่องหมายตำแหน่งของเครื่องแบบทุกชนิดตามข้อ ๑๘ มีดังต่อไปนี้

“เครื่องหมายปลาดาว” หมายถึง

โลหะสีทองลักษณะเป็นรูปปลาดาว ๘ แฉก ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒ เซนติเมตร

ตอนกลางดุนนูนและลาดลงทางปลายแฉก

“แถบพิเศษ” หมายถึง

โลหะสีทองรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง ๑.๒ เซนติเมตร ยาว ๒.๒ เซนติเมตร

ตอนกลางดุนนูนลาดลงหามุมเป็นรูปทแยงมุม

“แถบใหญ่” หมายถึง

โลหะสีทองรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง ๐.๘ เซนติเมตร ยาว ๒.๒ เซนติเมตร

(๑) ข้าราชการตำแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ

และตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ประดับเครื่องหมายปลาดาวที่คอปกเสื้อทั้งสองข้าง ๆ

ละ ๓ ดวง

ติดเรียงกันไปตามส่วนยาวของคอปกเสื้อเว้นระยะระหว่างเครื่องหมายปลาดาวพองาม

(๒) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ

ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับสูง

และตำแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ประดับเครื่องหมายปลาดาวที่คอปกเสื้อทั้งสองข้าง ๆ

ละ ๒ ดวง ติดเรียงกันไปตามส่วนยาวของคอปกเสื้อ

เว้นระยะระหว่างเครื่องหมายปลาดาวพองาม

(๓) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโส

ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับชำนาญการและระดับชำนาญการพิเศษ

และตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับต้น ประดับเครื่องหมายปลาดาวที่คอปกเสื้อทั้งสองข้าง

ๆ ละ ๑ ดวง

(๔) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับชำนาญงาน

และตำแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ

ประดับแถบพิเศษวางตามขวางที่คอปกเสื้อทั้งสองข้าง ๆ ละ ๒ แถบ

(๕) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน

ประดับแถบใหญ่วางตามขวางที่คอปกเสื้อทั้งสองข้าง ๆ ละ ๔ แถบ

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ เครื่องหมายตำแหน่งที่แขนเสื้อชั้นนอกคอแบะสีน้ำเงิน

มีดังต่อไปนี้

(๑) แถบ มีดังต่อไปนี้

“แถบพิเศษ” หมายถึง

แถบไหมทองหรือวัตถุเทียมไหมทอง กว้าง ๓.๒ เซนติเมตร

“แถบใหญ่” หมายถึง

แถบไหมทองหรือวัตถุเทียมไหมทอง กว้าง ๑.๖ เซนติเมตร

“แถบเล็ก” หมายถึง

แถบไหมทองหรือวัตถุเทียมไหมทอง กว้าง ๐.๘ เซนติเมตร

ให้ประดับแถบครึ่งรอบปลายแขนเสื้อด้านนอกทั้งสองข้าง

ห่างจากปลายแขนเสื้อข้างละ ๗.๕ เซนติเมตร มีจำนวนแถบดังต่อไปนี้

(ก) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโสและระดับทักษะพิเศษ

ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับชำนาญการ ระดับชำนาญการพิเศษ ระดับเชี่ยวชาญ

และระดับทรงคุณวุฒิ ตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับต้นและระดับสูง

และตำแหน่งประเภทบริหารระดับต้นและระดับสูง มีแถบพิเศษ ๑ แถบ แถบใหญ่ ๑ แถบ

และแถบเล็ก ๑ แถบ ให้แถบเล็กอยู่ทางด้านปลายแขนเสื้อ

(ข) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับชำนาญงาน

และตำแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ มีแถบใหญ่ ๔ แถบ

(ค) ข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน มีแถบใหญ่ ๓ แถบ ให้เว้นระยะห่างระหว่างแถบ

๐.๕ เซนติเมตร

(๒) ตราพระพิรุณทรงนาค

(ก) สำหรับข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน

ระดับชำนาญงาน และระดับอาวุโส ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ ระดับชำนาญการ

และระดับชำนาญการพิเศษ ตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับต้น ให้ปักตราพระพิรุณทรงนาค

ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒ เซนติเมตร ด้วยดิ้นทองที่ด้านนอกแขนเสื้อ เหนือแถบไหม ๐.๕

เซนติเมตร ให้เศียรพระพิรุณทรงนาคอยู่ทางด้านไหล่

(ข) สำหรับข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ

ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญและระดับทรงคุณวุฒิ

ตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับสูง และตำแหน่งประเภทบริหารระดับต้นและระดับสูง

ให้ปักตราพระพิรุณทรงนาค ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒ เซนติเมตร

ด้วยดิ้นทองที่ด้านนอกแขนเสื้อ เหนือแถบไหม ๐.๕ เซนติเมตร

ให้เศียรพระพิรุณทรงนาคอยู่ทางด้านไหล่ มีช่อชัยพฤกษ์ปักด้วยดิ้นทองโอบตราพระพิรุณทรงนาคด้วย”

ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖

ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร

นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ

:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎสำนักนายกรัฐมนตรีฉบับนี้ คือ

เนื่องจากพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๕๑ ได้ปรับปรุงระบบตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนสามัญ

จากเดิมที่จำแนกตำแหน่งตามระดับมาตรฐานกลาง ๑๑ ระดับ

เป็นให้จำแนกตำแหน่งตามกลุ่มลักษณะงาน ๔ ประเภท และคณะรัฐมนตรีมีมติเมื่อวันที่ ๙

กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

ให้ส่วนราชการที่มีเครื่องแบบพิเศษอยู่แล้วปรับปรุงการประดับเครื่องหมายตำแหน่งบนอินทรธนูของเครื่องแบบพิเศษของแต่ละส่วนราชการ

เพื่อให้สอดคล้องกับระบบการจำแนกตำแหน่งใหม่ดังกล่าว

ซึ่งกรมประมงเป็นส่วนราชการที่มีเครื่องแบบพิเศษ สมควรแก้ไขเพิ่มเติมหมวก

กะบังหมวก สายนกหวีด เครื่องหมายตำแหน่งบนอินทรธนู เครื่องหมายตำแหน่งที่คอปกเสื้อ

และเครื่องหมายตำแหน่งที่แขนเสื้อชั้นนอก ของเครื่องแบบพิเศษข้าราชการกรมประมง

ให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๕๑ จึงจำเป็นต้องออกกฎสำนักนายกรัฐมนตรีนี้

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๑๔ มีนาคม ๒๕๕๖

ณัฐพร/ผู้ตรวจ

๑๔ มีนาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๒๓ ก/หน้า ๑๗/๑๓ มีนาคม ๒๕๕๖