มาตรา ๒๙๗/๑
มาตรา ๒๙๗/๑ ในกรณีที่ศาลเห็นว่าจําเลยกระทําความผิดตามมาตรา ๒๗๘ มาตรา ๒๘๑/๒ วรรคหนึ่ง มาตรา ๒๘๑/๑๐ มาตรา ๒๙๖ มาตรา ๒๙๖/๑ หรือมาตรา ๒๙๗ ให้ศาลสั่งให้ผู้กระทําความผิดกระทําการหรืองดเว้นกระทําการตามควรแก่กรณี ดังต่อไปนี้ (๑) ชดใช้เงินในจํานวนที่เท่ากับผลประโยชน์ที่ได้รับหรือพึงได้รับจากการกระทําความผิดนั้นโดยให้ตกเป็นของแผ่นดิน (๒) ห้ามเข้าซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์หรือศูนย์ซื้อขายหลักทรัพย์ หรือเข้าผูกพันตามสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าภายในระยะเวลาที่กําหนดซึ่งต้องไม่เกินห้าปีนับแต่วันที่มีคําพิพากษาหรือคําสั่ง (๓) ห้ามเป็นกรรมการหรือผู้บริหารในบริษัทที่ออกหลักทรัพย์หรือบริษัทหลักทรัพย์ภายในระยะเวลาที่กําหนดซึ่งต้องไม่เกินสิบปีนับแต่วันที่มีคําพิพากษาหรือคําสั่ง (๔) ชดใช้ค่าใช้จ่ายของสํานักงานเนื่องจากการตรวจสอบการกระทําความผิดนั้นคืนให้แก่สํานักงาน หากผู้กระทําความผิดไม่ชดใช้เงินตาม (๑) หรือค่าใช้จ่ายตาม (๔) ให้ศาลมีอํานาจออกหมายบังคับคดี โดยให้นําประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับโดยอนุโลม และให้ถือว่าสํานักงานเป็นเจ้าหนี้ตามคําพิพากษา